بررسی مطبوعات چاپ کابل 31 سنبله 1397

" گام مثبت" ، "با انسجام و هماهنگی از زچالش ها عبور کنیم "و "صلح و راه سرخ آن از افغانستان" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

 گام مثبت عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است :

داکتر عبدالله رییس‌ اجرایی افغانستان دیروز در مراسم گرامی‌داشت از-هفتمین سالروز ترور- برهان‌الدین ربانی رییس جمهور پیشین گفت که حکومت و کمیسیون مستقل انتخابات طرح احزاب مبنی انگشت‌نگاری رأی‌دهندگان در روز انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی‌ها پذیرفته‌اند. پذیرش طرح احزاب سیاسی از سوی حکومت و کمیسیون مستقل انتخابات یک گام به پیش است. نماینده‌ی ویژه‌ی سازمان ملل متحد هفته‌ی پیش در یک نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد از پراکندگی سیاسی در افغانستان انتقاد کرد و گفت که اگر تمام سیاست‌مداران و نیروهای سیاسی با کمیسیون مستقل انتخابات همکاری نکنند، احتمال تأخیر در برگزاری انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی‌ها جدی می‌شود. برگزاری انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی‌ها بسیار ضروری است. در نبود انتخابات نه قدرت مشروعیت دارد و نه دولت‌مردان. واقعیت مهم دیگر این است که انتخابات صرف بعد تخنیکی ندارد. بعد سیاسی انتخابات هم بسیار مهم است. احزاب سیاسی، چهره‌های نام‌دار و نیروهای سیاسی باید با متولیان برگزارکننده‌ی انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی‌ها همکاری کنند، ‌در نبود همکاری آنان انتخابات نه تنها که مشکلی را حل نمی‌کند، ‌بلکه بحران مضاعف می‌آفریند.

هشت صبح می افزاید:

اجماع سیاسی و برگزاری یک انتخابات بدون تنش و قابل قبول برای تمام نیروهای سیاسی، وجود یک دولت با قاعده‌ی وسیع را در افغانستان شکل خواهد داد. آن زمان افغانستان صاحب نهاد‌های مشروع و نظم سیاسی فراگیر خواهد بود.

در وضعیتی که روایت آشتی با طالبان در دنیا مسلط شده است، بسیار ضروری است که دولت افغانستان دارای قاعده‌ی وسیع، مشروع و در برگیرنده‌ی کلیه نیروهای سیاسی‌ای باشد که طرف‌دار نظم سیاسی مدرن هستند. یک نظم سیاسی دارای قاعده‌ی وسیع می‌تواند موضع افغانستان را در هر نوع مذاکره‌ای تقویت کند. افغانستانی که به لحاظ سیاسی متفرق و پراکنده باشد، در هیچ نوع چانه‌زنی موفق نخواهد بود.  برگزاری انتخابات پارلمانی شوراهای ولسوالی‌ها به صورت قابل قبول،‌ گام مهم در راه وسیع‌سازی قاعده‌ی سیاسی دولت خواهد بود.  

و با انسجام و هماهنگی از زچالش ها عبور کنیم عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین امده است :

دهه ی اول محرم الحرام و مراسم روز عاشورا با همکاری نزدیک حکومت و مردم به خوبی و امنیت برگزار گردید. این مراسم در حالی برگزار شد که سطح تهدید امنیتی علیه هزاره ها و شیعیان بسیار بلند رفته بود و گروه های تروریستی پیش از آن حملات خونینی را در مناطق غرب کابل انجام داده بودند. حمله بر آموزشگاه موعود و حمله بر ورزشگاه میوند از آخرین حملات تروریستی در این منطقه به شمار می رود. در این حملات، حدود هشتاد نفر شهید و بیش از صدو پنجاه نفر زخمی شدند.. 
به یمن جدیت و همکاری های نزدیک مردم با حکومت، ما توانستیم از یکی از خطرناکترین مرحله با امنیت تمام عبور کنیم. این همکاری ها مثال زدنی است و می تواند در آینده نیز از این ظرفیت برای تأمین امنیت مناطق استفاده شود.. 
نویسنده می افزاید :. 
حمایت حکومت از مردم و پشتیبانی و همکاری مردم با حکومت، تنها راه حل معضلات و دشواری هایی است که امروز برای مردم افغانستان به وجود آمده است. ما نباید اجازه دهیم که اختلافات سیاسی، سبب تضعیف و ازهمپاشی وحدت و امنیت ملی ما گردد. هیچ شخص و سازمانی نمی تواند در سایه اختلاف و کشمکش های قومی و مذهبی به عزت و سرفرازی برسد. عزت ما و اقتدار ما در استقلال و همسویی ملی و دفاع مشترک از منافع جمعی ما است. همانطوری که در ایام محرم با همکاری نزدیک مردم و نیروهای امنیتی توانستیم بر چالش نا امنی پیروز شویم، در آینده نیز می توانیم از چالش های امنیتی، اجتماعی و اقتصادی مؤفقانه عبور نماییم.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی ماندگار که در سرمقاله ای تحت عنوان  صلح و راه سرخ آن از افغانستان چنین نوشته است :

دیروزکه مصادف به روز جهانی صلح بود،هفتمین ‌سال‌روز شهادت استاد برهان‌الدین ربانی رییس پیشین شورای عالی صلح و هم چنین رییس جمهور پیشین افغانستان، در کابل  وطی مراسمی رسمی گرامی داشته شد.
کشته‌شدن استاد برهان‌الدین ربانی در جریان یک مذاکره برای صلح نام او را به نام شهید صلح ثبت تاریخ کرد اما نشان داد که راه صلح برعکس تصوراتی که از آن وجود دارد به مانند راه جنگ سرخ است و قربانی‌های زیادی را باید در این مسیر تقدیم کرد. کشته‌شدن استاد ربانی توسط فردی‌که ظاهراً قاصد صلح بوده است، پیچیده‌گی‌های زیادی در مسیر صلح افغانستان را نشان می‌دهد. از جمله این‌که هرمذاکره می‌تواند با یک یا چند انتحاری صورت بگیرد. بحث صلح در افغانستان به مراتب پیچیده‌تر از بحث صلح در هرجامعۀ دیگر است و به همین دلیل بایستی به جنبه‌های اصلی و عملی‌تر این روند تاکید شود.

در پایان نویسنده می افزاید :

تا زمانی‌که طالبان از سطح یک گروه وابسته به جریان‌ها و نهادهای استخباراتی بیگانه به یک گروه داخلی عرض اندام نکند و تا زمانی‌که ابعاد جنگ افغانستان به درستی تعریف نشود، روندهای شکل‌یافته نمی‌توانند به صلح منجر شوند. تلاش‌های صلح از آغاز پیدایش طالبان صورت گرفت و تاکنون ادامه دارد اما هرگز به نتیجه‌یی منجر نشده است. درحالی‌که این تلاش‌ها در مواردی توام با حرکت‌های موازی داخلی و خارجی بوده است.