بررسی مطبوعات چاپ کابل 7 میزان 1397
میزان 07, 1397 06:14 Asia/Kabul
"طالبان پس از ۲۲ سال پیچیده تر و ناشناخته تر شده اند"،" انتخابات نفی مصادره ی فرصت ها"و "لزوم شکل گیری اجماع سیاسی در بحبوحه ی کمپین ها" عناوین سرمقالات برخی روزنامه های چاپ امروز کابل است.
روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان "طالبان پس از ۲۲ سال پیچیده تر و ناشناخته تر شده اند" چنین نوشته است :
نکتهیی که بیستودوسال بعد از بهوجود آمدنِ طالبان هنوز تازه است اینکه: تلاشهایی برای مذاکره با طالبان جریان دارد؛ بهتازهگی امریکاییها بحثهایشان را به شکل مستقیم با طالبان آغاز کردهاند تا زمینهیی را برای صلح فراهم کنند و کشورهای منطقه هم تلاش دارند که گفتوگوهای صلح در افغانستان به نتیجه برسد؛ اما طالبان هر بار به صلحخواهی با خشونت پاسخ دادند و دلیلِ آنهم روشن است که هنوز پاکستان در مورد صلح افغانستان هیچ همکارییی نداشته است. اما تجربهیی که در این بیست و دو سال فراهم شده این است که مقاومتی که در داخل افغانستان در برابر طالبان و تروریسم شکل گرفته بود، اکنون تنها مسیر و آرمانِ دولتِ افغانستان شده و دولت ـ چه به رهبری آقای کرزی و چه به رهبری آقای غنی و عبدالله ـ در برابر طالبان میجنگد و کشورهای خارجی از جمله امریکا که از متحدان افغانستان به شمار میآید، همه و همه در مسیری قرار گرفتهاند که دولتِ وقت در برابر طالبان باز کرده بود.
ماندگار می افزاید:
همین اکنون اگرچه هر دو مسیرِ جنگ و صلح در برابر طالبان باز است اما همچنان آنها بر ناقوسِ جنگ میکوبند و روزنههای رسیدن به صلح را مسدود میسازند. طالبان با گذشت این ۲۲ سال، بیشتر پیچیده شدهاند و همین پیچیدهگی شناخت از این گروه را دشوار ساخته است. نسل جدیدی از طالبان که حالا وارد میدان شدهاند، دقیق پا جای پایِ رهبرانِ قبلیشان گذاشتهاند و هیچ روزنهیی برای دست یافتن به صلح باز نگذاشتهاند. با این حساب، صلحی که امریکا و دولت افغانستان میخواهند از درِ تعامل با طالبان بهدست بیاورند، یک خیالِ باطل به نظر میرسد و هیچ معلوم نیست که آیندۀ جنگ با طالبان و آیندۀ این گروه چگونه رقم خواهد خورد.
" انتخابات نفی مصادره ی فرصت ها" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:
نظم عمومی و اخلاق جمعی اگر به همین راحتی در افغانستان تأمین می شد، این همه بدبختی در کشور حاکم نمی گردید. نزدیک به چهل سال جنگ و خشونت در افغانستان آزادی را نابود و عدالت را مصلوب کرده است. عدالت منهای آزادی همیشه محکوم به نابودی است. هنوز هم اخلاق مصادره و باجگیری سیاسی در کشور حاکم است. در دهات و سرزمینهای دور از پایتخت کشور هنوز هم مردم از آزادی اراده و قدرت انتخاب کردن محروم اند.
نویسنده می افزاید:
کمیسیونهای انتخاباتی و حکومت افغانستان تنها با راه اندازی سایتهای انتخاباتی نباید دلخوش باشند که واقعا انتخابات را برگزار کرده اند. هم حکومت و هم کمیسیونهای انتخاباتی باید تلاش کنند که با استفاده از نیروهای همکار اجتماعی انتخابات نسبتا سالم و قابل قبول را مدیریت کنند تا سنگ بنای دموکراسی در این کشور راست گذاشته شود که اگر دیر قد میآراید هم سالم و استوار قد برافرازد.
و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان لزوم شکل گیری اجماع سیاسی در بحبوحه ی کمپین هاچنین نوشته است:
رهبران حکومت وحدت ملی پیش از این به منزل عبدربالرسول سیاف یکی از چهرههای مشهور سیاسی و مذهبی رفتند تا راه اجماع در مورد انتخابات پارلمانی گشوده شود. اقدام درخور ستایش دیگر حکومت و کمیسیون مستقل انتخابات پاسخ مثبت به مطالبهی انگشتنگاری رأیدهندهگان بود. احزاب سیاسی خواستار انگشتنگاری رأیدهندهگان در روز انتخابات پارلمانی بودند تا جلو تقلب در رأیگیری و شمارش آرا گرفته شود. احزاب سیاسی به روند نامنویسی و نصب برچسب بر روی تذکرههای شهروندان باور نداشتند. احزاب سیاسی افشا کردند که هزاران تذکرهی جعلی برچسب اصلی خوردهاند. پاسخ مثبت به مطالبهی انگشتنگاری قدم مثبت دیگر در راه ایجاد اجماع سیاسی در مورد انتخابات پارلمانی بود. تلاش برای شکلگیری یک اجماع سیاسی در مورد انتخابات پارلمانی باید ادامه یابد. باید رهبران حکومت و جریانهای سیاسی روی شکلگیری اجماع سیاسی دربارهی انتخابات پارلمانی از همین حالا کار کنند.
در پایان هشت صبح می افزاید:
اوضاع باید به گونهای مدیریت شود که فردای اعلام نتایج انتخابات پارلمانی، هیچ نیروی مسلط سیاسی این نتایج را زیر سوال نبرَد. کمیسیون مستقل انتخابات باید کارش را انجام دهد و آرای شهروندان به صورت شفاف بشمارد و گزارش کند. از تمام روند رأیگیری، شمارش آرا و اعلام نتایج باید نظارت بسیار جدی صورت بگیرد. در کنار آن نیروهای سیاسی مسلط و چهرههای پرنفوذ سیاسی باید روی اجماع سیاسی توافق کنند. باید ترکیب سیاسی و تباری پارلمان آینده، مشکلی خلق نکند.
روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان طالبان پس از ۲۲ سال پیچیده تر و ناشناخته تر شده اند چنین نوشته است :
نکتهیی که بیستودوسال بعد از بهوجود آمدنِ طالبان هنوز تازه است اینکه: تلاشهایی برای مذاکره با طالبان جریان دارد؛ بهتازهگی امریکاییها بحثهایشان را به شکل مستقیم با طالبان آغاز کردهاند تا زمینهیی را برای صلح فراهم کنند و کشورهای منطقه هم تلاش دارند که گفتوگوهای صلح در افغانستان به نتیجه برسد؛ اما طالبان هر بار به صلحخواهی با خشونت پاسخ دادند و دلیلِ آنهم روشن است که هنوز پاکستان در مورد صلح افغانستان هیچ همکارییی نداشته است. اما تجربهیی که در این بیست و دو سال فراهم شده این است که مقاومتی که در داخل افغانستان در برابر طالبان و تروریسم شکل گرفته بود، اکنون تنها مسیر و آرمانِ دولتِ افغانستان شده و دولت ـ چه به رهبری آقای کرزی و چه به رهبری آقای غنی و عبدالله ـ در برابر طالبان میجنگد و کشورهای خارجی از جمله امریکا که از متحدان افغانستان به شمار میآید، همه و همه در مسیری قرار گرفتهاند که دولتِ وقت در برابر طالبان باز کرده بود.
ماندگار می افزاید:
همین اکنون اگرچه هر دو مسیرِ جنگ و صلح در برابر طالبان باز است اما همچنان آنها بر ناقوسِ جنگ میکوبند و روزنههای رسیدن به صلح را مسدود میسازند. طالبان با گذشت این ۲۲ سال، بیشتر پیچیده شدهاند و همین پیچیدهگی شناخت از این گروه را دشوار ساخته است. نسل جدیدی از طالبان که حالا وارد میدان شدهاند، دقیق پا جای پایِ رهبرانِ قبلیشان گذاشتهاند و هیچ روزنهیی برای دست یافتن به صلح باز نگذاشتهاند. با این حساب، صلحی که امریکا و دولت افغانستان میخواهند از درِ تعامل با طالبان بهدست بیاورند، یک خیالِ باطل به نظر میرسد و هیچ معلوم نیست که آیندۀ جنگ با طالبان و آیندۀ این گروه چگونه رقم خواهد خورد.
انتخابات نفی مصادره ی فرصت ها عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:
نظم عمومی و اخلاق جمعی اگر به همین راحتی در افغانستان تأمین می شد، این همه بدبختی در کشور حاکم نمی گردید. نزدیک به چهل سال جنگ و خشونت در افغانستان آزادی را نابود و عدالت را مصلوب کرده است. عدالت منهای آزادی همیشه محکوم به نابودی است. هنوز هم اخلاق مصادره و باجگیری سیاسی در کشور حاکم است. در دهات و سرزمینهای دور از پایتخت کشور هنوز هم مردم از آزادی اراده و قدرت انتخاب کردن محروم اند.
نویسنده می افزاید:
کمیسیونهای انتخاباتی و حکومت افغانستان تنها با راه اندازی سایتهای انتخاباتی نباید دلخوش باشند که واقعا انتخابات را برگزار کرده اند. هم حکومت و هم کمیسیونهای انتخاباتی باید تلاش کنند که با استفاده از نیروهای همکار اجتماعی انتخابات نسبتا سالم و قابل قبول را مدیریت کنند تا سنگ بنای دموکراسی در این کشور راست گذاشته شود که اگر دیر قد میآراید هم سالم و استوار قد برافرازد.
و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان "لزوم شکل گیری اجماع سیاسی در بحبوحه ی کمپین ها" چنین نوشته است:
رهبران حکومت وحدت ملی پیش از این به منزل عبدربالرسول سیاف یکی از چهرههای مشهور سیاسی و مذهبی رفتند تا راه اجماع در مورد انتخابات پارلمانی گشوده شود. اقدام درخور ستایش دیگر حکومت و کمیسیون مستقل انتخابات پاسخ مثبت به مطالبهی انگشتنگاری رأیدهندهگان بود. احزاب سیاسی خواستار انگشتنگاری رأیدهندهگان در روز انتخابات پارلمانی بودند تا جلو تقلب در رأیگیری و شمارش آرا گرفته شود. احزاب سیاسی به روند نامنویسی و نصب برچسب بر روی تذکرههای شهروندان باور نداشتند. احزاب سیاسی افشا کردند که هزاران تذکرهی جعلی برچسب اصلی خوردهاند. پاسخ مثبت به مطالبهی انگشتنگاری قدم مثبت دیگر در راه ایجاد اجماع سیاسی در مورد انتخابات پارلمانی بود. تلاش برای شکلگیری یک اجماع سیاسی در مورد انتخابات پارلمانی باید ادامه یابد. باید رهبران حکومت و جریانهای سیاسی روی شکلگیری اجماع سیاسی دربارهی انتخابات پارلمانی از همین حالا کار کنند.
در پایان هشت صبح می افزاید:
اوضاع باید به گونهای مدیریت شود که فردای اعلام نتایج انتخابات پارلمانی، هیچ نیروی مسلط سیاسی این نتایج را زیر سوال نبرَد. کمیسیون مستقل انتخابات باید کارش را انجام دهد و آرای شهروندان به صورت شفاف بشمارد و گزارش کند. از تمام روند رأیگیری، شمارش آرا و اعلام نتایج باید نظارت بسیار جدی صورت بگیرد. در کنار آن نیروهای سیاسی مسلط و چهرههای پرنفوذ سیاسی باید روی اجماع سیاسی توافق کنند. باید ترکیب سیاسی و تباری پارلمان آینده، مشکلی خلق نکند.