بررسی مطبوعات چاپ کابل 8 میزان 1397

"انتخابات مجلس و امتحانی که در راه است" "انتخابات پارلمانی ؛ بزرگترین پروسه ی سیاسی در زمان حکومت وحدت ملی" "ترامپ علیه جهان ، جهان علیه ترامپ" عناوین سرمقالات برخی روزنامه های چاپ امروز کابل است.

روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان "انتخابات مجلس و امتحانی که در راه است" چنین نوشته است :

امروز سومین روزِ آغازِ کارزارهای انتخابات پارلمانی است و سر و صورتِ شهر، حرارتِ رقابت‌ها میان نامزدانِ این دور از مجلس را بازتاب می‌دهد. اما آن‌چه در ورایِ این گرما و هیجان، ذهنِ هر شهروندِ برخوردار از حافظۀ تاریخی و آب‌دیده در کوره‌هایِ داغِ سیاست و اجتماع را به خود مشغول می‌سازد این است که: پشتِ این صورتِ پُررنگ‌ولعابِ انتخابات ما، چه محتوا و درونمایه‌یی نهفته است؟ تا چه میزان شهروندانِ کشور به عنوان رای‌دهنده و نامزد وکیل، از تجاربِ تلخِ گذشته آموخته‌اند و چشم به آیندۀ شیرین دوخته‌اند؟ و تا چه اندازه می‌توان مطمئن بود که به‌جُز صرفِ پول و هزینۀ تبلیغات، اهداف و برنامه‌هایی برای جهت‌دهیِ درست به پروسۀ انتخابات وجود دارد؛ جهت‌دهی‌یی که پایان آن، مجلسی نیرومند و متخصص و متعهد در نماینده‌گی از مردم و پیشبرد وظایفِ خطیرِ قانون‌گذاری و نظارت بر اجرای آن باشد؟
متأسفانه تا اکنون مجلس نماینده‌گان کمتر شاهد نماینده‌گانِ متعهد، متخصص و وفادار به آرمان‌های ملی و میهنی بوده است. برای اثباتِ این گزاره، نیاز شدیدی به استدلال و احتجاج نیست. حتی اگر از شایعات و اتهاماتی که بر بسیاری از اعضای مجلس وارد بوده بگذریم، خالی بودنِ کرسی‌های مجلس در اکثرِ روزهای سال به‌روشنی بازگویِ این نکته است که سکوهای نمایندگی توسط اکثریتی اشغال شده است که مصروفیت‌ها و دغدغه‌هایی غیر از قانون‌گذاری، نماینده‌گی از مردم و خدمت به آن‌ها را دارند.

ماندگار می افزاید :

این روزها نه فقط ایامِ رقابت‌های انتخاباتی، بلکه روزهای امتحانِ شهروندان نسبت به پروسۀ ملیِ انتخابات و سرنوشت اساسیِ افغانستان است. یقیناً اگر مردم کمی به خود زحمت بدهند و وجدان را معیار انتخاب قرار دهند، می‌توانند نامزدانِ متعهد و متخصص را از جمعیتِ بزرگی که فقط پول و ثروت یا هوس‌های زودگذر آن‌ها را به میدان آورده، شناسایی کنند. تنها راهی که می‌تواند به شرمندگی‌ها و روی‌سیاهی‌هایی که در مجلس نمایندگان جریان داشته خاتمه دهد، مشارکتِ آگاهانه و مسوولانۀ مردم در انتخاباتِ پیش رو است؛ وگرنه بازهم خانۀ ملت به اشغالِ کسانی درخواهد آمد که فقط از نفس و هوسِ خود نمایندگی می کنند.

و "انتخابات پارلمانی ؛ بزرگترین پروسه ی سیاسی در زمان حکومت وحدت ملی" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است :

نهادهای ناظر انتخاباتی و نظارت عمومی در پروسۀ انتخابات درست است که بعنوان یک چشم تیزبین و دقیق متوجه قضایا هستند ولی قدرت اجرایی برای تأمین شفافیت و سلامت انتخابات را ندارند. مسئول اصلی و نهاد اجرایی برای تأمین سلامت و شفافیت انتخابات کمیسیون‌های انتخاباتی هستند. با این هم شهروندان کشور به صورت عمومی پیش از این که نهاد های انتخاباتی را مورد سؤال قرار بدهند، حکومت افغانستان را در صورت ناکامی در امر پروسه انتخابات، مسئول و پاسخگو می دانند. دلیلش هم اینست که اجرای برنامه‌های کلان سیاسی مانند انتخابات در یک کشور، پیش از هر نهادی مسئولیت اساسی دولت‌ها می باشد.
علاوه بر تأمین شفافیت و سلامت پروسۀ انتخابات، یکی از نگرانی بسیار مهم در مسیر این پروسۀ ملی تأمین امنیت عمومی می باشد. شهروندان افغانستان متأسفانه در آغازین روزهای ثبت نام برای رأی دادن در انتخابات پارلمانی پیش رو المناک ترین فاجعه را در غرب کابل متحمل شدند. همین مسئله در چگونگی حضور ومشارکت گستردۀ مردم تأثیر بسیار سنگین گذاشت.
نویسنده می افزاید :

 ضرورت است که حکومت افغانستان تمام توانایی خود را برای تأمین امنیت انتخابات به کار بگیرد و در این زمینه تمام تدابیر امنیتی را روی دست داشته باشد. بدون شک که مخالفین مردم و حکومت افغانستان از هرراهی ممکن تلاش خواهد کرد که جلو این مانور بزرگ سیاسی را در افغانستان بگیرد ولی حکومت، احزاب سیاسی و مردم افغانستان متوجه اهمیت مسئله هستند که در صورت مختل شدن پروسۀ انتخابات اعتماد به نفس مخالفین حکومت به شدت قوی می شود و حکومت افغانستان ضربۀ سنگینی را متحمل خواهد شد که جبران آن به زودی ممکن نخواهد بود.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی انصار که در سرمقاله ای تحت عنوان "ترامپ علیه جهان ، جهان علیه ترامپ"  چنین نوشته است :

دونالد ترامپ برای دومین بار پشت تریبون مجمع عمومی سازمان ملل متحد قرار گرفت تا بار دیگر قواعد و ضوابط حاکم بر جامعه جهانی را به چالش بکشد. ترامپ دکترین سیاست خارجی دولت خود را در سخنان‌اش اعلام کرد: (ما جهانی شدن را رد میکنیم و ایدئولوژی میهن پرستانه را میپذیریم).خروج از معاهده‌های بین‌المللی، زیر سوال بردن سازمان تجارت جهانی، بی‌اهمیت دانستن دیوان لاهه، تاکید مستمر بر ملی‌گرایی و حق حاکمیت کشورها، سیاست بازگشت به درون و تقویت ناسیونالیسم امریکایی، سعی در پیوندهای دوجانبه با کشورها در چارچوب منافع امریکا، انتقادات بی‌محابا از متحدان اروپایی و ده‌ها موضع مشخص در این چارچوب، نشان می‌دهد که امریکای دوره ترامپ یک نقطه عطف مهم در تاریخ این کشور است که می‌تواند نوع نگاه به تعاملات خارجی ما را کاملا تغییر دهد.

در پایان انصار می افزاید :

ترامپ بی تجربه در عرصه سیاست عمومی، نماینده جریان ملی گرای امریکایی است که نظم کنونی جهانی را مغایر منافع و مصالح عالیه امریکا تعریف میکند و در پی نظم جدیدی بر پایه هژمونی مطلق و بلامنازع این کشور در جهان است. برای ملی گرایان امریکایی که شاهد افول قدرت ملی و درز برداشتن امپراتوری جهانی امریکا هستند، هدف فقط در یک عبارت خلاصه می شود؛ (اول امریکا). در چارچوب شعار (اول امریکا)هر آن چه که جنبه مشارکت جویانه بین المللی دارد، کنار گذاشته میشود. در این چارچوب، امریکا از پیمان آب و هوایی پاریس خارج میشود؛ پیمان ترانس پاسفیک را کنار میگذارد از توافق هسته‌ای با ایران خارج میشود؛ عضویت در یونسکو و شورای حقوق بشر سازمان ملل را کنار میگذارد؛ دیوان بین المللی کیفری را تهدید میکند؛ بی اعتنا به اعتراضات گسترده جهانی سفارت خود را از تل آویو به بیت المقدس منتقل میکند و انواع توافقات دوجانبه و چند جانبه را از ناتو و نفتا تا سازمان تجارت جهانی به چالش میکشد.