بررسی مطبوعات چاپ کابل 10 میزان 1397
"نظارت عمومی بدون آگاهی عمومی ممکن نیست" ،" در زمین سیاست تخم پاک بکارید " و " ناکامی روند اصلاحات در شهرداری کابل" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.
نظارت عمومی بدون آگاهی عمومی ممکن نیست عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است :
افغانستان در سال جاری میلادی با کسب ۱۳۹ امتیاز از مجموع ۱۵۰ امتیاز در میان ۱۰ کشور برتر جهان برای دسترسی به اطلاعات در صدر جدول قرار گرفت. مکزیک، صربستان، سریلانکا، اسلوونی و هند از جمله کشورهای اند که به ترتیب در جایگاه دوم تا ششم قرار گرفتهاند. پیش از این افغانستان در سال ۲۰۱۶ میلادی در جایگاه ۶۸ قرار گرفته بود.
حکومت افغانستان به همین مناسبت دیروز با حضور معاون دوم رئیس جمهور از قانون دسترسی به اطلاعات بعنوان بهترین قانون رونمایی کرد. در آن برنامه، معاون دوم رئیس جمهور از آدرس رهبری حکومت وحدت ملی به مردم افغانستان مخصوصا رسانه ها و جامعه مدنی اطمینان خاطر داد که برای تطبیق احکام قانون دسترسی به اطلاعات از همه توان و امکانات خود کار خواهد گرفت. وی از ادارات دولتی خواست که تطبیق این قانون را در اولویت کار خود قرار بدهند و بدانند که در صورت عدم تطبیق این قانون همه ادعاهای حکومت در مورد شفافیت و مبارزه با فساد بی معنا خواهد شد.
نویسنده می افزاید :
اکنون که افغانستان در فصل رقابت های انتخاباتی قرار دارد بدیهی است که زمینه برای گفتگوهای مختلف سیاسی و اجتماعی در سراسر کشور فراهم شده است و این فصل تا ختم انتخابات ریاست جمهوری سال آینده دوام خواهد یافت. لذا بایسته اینست که در کنار حمایت از تبادل آزادانۀ افکار و اندیشه های مختلف اجتماعی و سیاسی مرزهای مورد نظر قانون برای رشد آزادی بیان نیز رعایت گردد تا همدلی و انسجام اجتماعی در افغانستان بیشتر تقویت شود.
و در زمین سیاست تخم پاک بکارید عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین نوشته است :
چهار روز از رقابتهای انتخاباتی نامزدان پارلمانی میگذرد و مردم و نامزدان توانستهاند یک فضای انتخاباتیِ خوب را در کشور شکل دهند. خوشبختانه هیچ رویدادی که سبب برهم خوردنِ محافلِ انتخاباتی در گوشهیی از افغانستان شده باشد، گزارش نشده و این بهتنهایی امیدی است برای آنانی که به انتقال قدرت از رهگذر انتخابات دل بستهاند.
شکل گرفتن یک انتخاباتِ شایسته برای مردمانِ کشور که سبب ایجاد یک مجلس نمایندهگانِ آبرومند گردد، امیدواری به برگزاری یک انتخابات بهترِ ریاستجمهوری را نوید میبخشد. در انتخاباتها اگر از یکطرف حکومت بتواند سعی در ایجاد فضای مساعد برای برگزاری بهترِ آن کند، در طرفِ دیگر مردم هستند که باید سعی کنند انتخابشان بهجا باشد و انتخاباتشان را زیبنـده برگزار کنند و در آن سهمِ عالمانه بگیرند.
ماندگار می افزاید :
اگر قرار باشد که دولتِ فردا، یک دولتِ خوب و انتخابات ریاستجمهوریِ آینده یک انتخابات شفاف باشد، تخمِ آن را باید امروز با ریختن رایِ خویش در صندوقهای رایدهیِ مجلس نمایندهگان کشت کنیم و فردا بر همین اساس، حاصل کارمان را در میدان سیاست درو خواهیم کرد: «هرکسی آن درود عاقبت کار که کشت».
اگر نمایندگانِ آگاه و با درک و پاکنفس و ظیفهشناس به مجلس نمایندگان بهجای قاچاقبران، فاسدان و اعضای مافیا و بیمارانِ قومی و سیاسی راه یابند، مشخص است که آیندۀ افغانستان بهتر از امـروز خواهد بود و کارهای خوبی صورت خواهد گرفت. اما اگر بازرگانانِ سیاسی و افراد فرصتطلب و موجسوار زیر نام حتا «جوان» با رایِ ما وارد مجلس شوند، وضعیت بهتری در انتظار کشور نخواهد بود.
و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان ناکامی روند اصلاحات در شهرداری کابل چنین نوشته است :
رییسجمهور در این چهار سال نشان داد که سخت به انحصار قدرت علاقه دارد. او به هیچ چیزی به نام قاعدهی سیاسی حکومت، تقسیم صلاحیتها و شریکسازی مجموع نیروهای سیاسی در تصمیمگیریهای مهم باور ندارد. به همین دلیل است که قاعدهی سیاسی حکومت روزبهروز تضعیف میشود و ضعفهای روند اصلاحات آشکار میگردد. رییسجمهور شخصاً از مسوولان قبلی شهرداری کابل امتحان گرفت. ایشان آنان را به نام تیم جوان در شهرداری کابل منصوب کرد. تمام منابع شهرداری کابل در اختیار آنان قرار گرفت، اما نتیجه چنان بد بود که شخص رییسجمهور هم نتوانست به آن اذعان نکند.
در پایان هشت صبح می افزاید:
حکومت یک جفای بزرگ دیگر هم در حق شهرداریها و جمعیت شهرنشین کشور کرد. بر مبنای قانون اساسی باید حکومت انتخابات شوراهای شهر را برگزار کند و کسی از میان انتخاب شدهگان به عنوان شهردار برگزیده شود. شهرها از امنیت نسبی هم برخوردار اند و امکان رقابت در انتخابات شوراهای شهر بدون هیچ درد سری میسر است. رییسجمهور باید نزد کشورهای کمککننده لابی میکرد تا برای انتخابات شوراهای شهر هم کمک میکردند. وظیفهی رییس جمهور در قدم اول تطبیق قانون اساسی است. قانون اساسی حکم میکند که انتخابات شوراهای شهر برگزار شود. اما رییسجمهور به جای این که به این مورد بپردازد، از نامزدان ریاست بلدیهها امتحان میگیرد.