بررسی مطبوعات چاپ کابل 15 میزان 1397

"استراتژی پاکستان برای پایان جنگ " ، "در گفتگو های صلح باید تجدید نظر صورت بگیرد" و" انتخابات و سایه های هولناک برآن" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

استراتژی پاکستان برای پایان جنگ عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است :

پاکستان که با بازی دوگانه‌اش جنگ افغانستان را بسیار پیچیده ساخت به باور بلندپایگان امریکایی نقش بسیار مهم، در یافتن راه‌حل سیاسی برای پایان این جنگ دارد. بلندپایگان دولت پاکستان هم هیچ فرصتی را برای مهم‌نمایی نقش‌شان از دست نمی‌دهند. دولت پاکستان تاجایی پیش رفته که به خودش حق می‌دهد برای پایان جنگ افغانستان، استراتژی بسازد. شاه‌محمود قریشی وزیر خارجه‌ی پاکستان همین چند روز پیش گفت که با مقام‌های امریکایی روی استراتژی‌ای که هدف محوری آن پایان جنگ افغانستان است بحث کرده است،‌ اما در این مورد به تفصیل سخن نمی‌گوید. آقای خلیل‌زاد هم روی همین موضوع را با مقام‌های پاکستانی مذاکره خواهد کرد

هشت صبح می افزاید :

برای یافتن یک راه‌حل سیاسی در قدم اول باید رهبری طالب‌ها زیر فشار مالی و نظامی در داخل خاک پاکستان قرار گیرد. پاکستان در این راستا حاضر به همکاری نیست. اختلاف‌های کشورهایی مثل قطر و عربستان هم بسیج‌ کشورهای عرب‌زبان برای اعمال فشار بر طالب‌ها را دشوار ساخته است. به همین دلیل است که ماموریت آقای خلیل‌زاد بسیار دشوار ارزیابی می‌شود. استراتژی‌ای که وزیر خارجه‌ی کنونی پاکستان از آن صحبت می‌کند،‌ به احتمال قریب به یقین طرحی برای تضعیف سازمان دولت در افغانستان و فراهم‌سازی سلطه‌ی تندروان مذهبی بر بخشی از قلمرو ما است. هر نوع توافق سیاسی که برآیند آن سلطه‌ی نامشروع یک گروه تندرو مذهبی بربخشی از قلمرو افغانستان باشد، به جنگ پایان نمی‌دهد. چنین چیزی، ‌دوام جنگ را تضمین خواهد کرد..

و در گفتگو های صلح باید تجدید نظر صورت بگیرد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است :

روند صلح در برابر هزینه های گزافی که به مصرف رسانید، تاکنون چندان دست آورد قابل ملاحظه ی برای مردم افغانستان ندارد. روند صلح در مدت شکل گیری اش پس از 2004 نتوانسته است که پایان خط جنگ را برای افغانستان ممکن و قابل رؤیت بسازد. حال آن که فلسفه شکل گیری گفتگوهای صلح به هدف تسریع پایان جنگ در افغانستان بود.

وظیفه و مسئولیت دولت افغانستان است که استراتژی جنگ وصلح  افغانستان را تنظیم کند و آن را با حمایت مردم افغانستان به پیش ببرد. ولی متأسفانه هم اکنون مردم افغانستان دقیقا نمی دانند که استراتژی دولت افغانستان در مواجه با گروه طالبان چیست؟ این امر می رساند که حکومت افغانستان در مسئله جنگ و صلح تاهنوز نتوانسته است انسجام ملی را  فراهم سازد. حتی در این موضوع تاکنون ادبیات واحد شکل نگرفته است.

نویسنده می افزاید :

مردم نمی دانند که منظور حکومت از تعبیر" دشمنان مردم افغانستان" دقیقا کدام مصداق را می تواند در بر بگیرد.
حقیقت اینست که اگر روند صلح افغانستان با همان روش گذشته ادامه پیداکند احتمال دارد افغانستان هر روز به گذشته برگردد. 

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی ماندگار که در سرمقاله ای تحت عنوان انتخابات و سایه های هولناک برآن چنین نوشته است :

در این شب و روزها، شاهد حرارتِ کمپاین‌های انتخاباتیِ نامزدان مجلس نماینده‌گان هستیم. جاده‌ها و کوچه‌‌های کابل و دیگر ولایت‌های کشور، نمایشگاهِ عکس‌های نامزدان انتخاباتی شده است. نامزدانی که صاحب پول و امکاناتِ بیشتر اند، در این شب و روزها هزینه‌های سنگینی را به هدف پیروز شدن در انتخابات متقبل شده‌اند. در عین حال، شماری هم به دلیل نداشتن پول و امکانات مادی، در به‌ نمایش درآوردنِ عکس‌ها و بنرهای انتخاباتی‌شان عاجز مانده‌اند. این وضعیت اکنون فضای انتخاباتی را در هیأتِ مبارزۀ فقیر و غنی به تصویر کشیده و حتا این نزاع را به مجالس انتخاباتی چنان سرایت بخشیده که بیمِ آن می‌رود که یک تضاد اقتصادی ـ طبقاتیِ جدید در ادبیات سیاسیِ کشور شکل بگیرد. افزون بر این، فضای انتخاباتی کشور به یک فضای تجاری تبدیل شده است. برخی‌ها فقط به منظور تقویتِ تجارت و تضمین سرمایه‌های‌شان، وارد میدان انتخابات شده‌اند و جز چاپ عکس‌های بزرگ و رنگارنگ، چیز دیگری برای عرضه ندارند.

در پایان ماندگار می افزاید :

انتخابات ۲۸ میزان زیر چند سایۀ هولناک قرار دارد. تقلب در انتخابات گذشتۀ ریاست‌جمهوری، بزرگ‌ترین سایه برای یأس و بدیینی نسبت به انتخابات‌هایِ پیش رو است. ترس و هراسِ مردم از انفجار و انتحار نیز نامزدان و مردم را نمی‌گذارد که با خاطرِ آسوده به کمپاین‌های انتخاباتیِ دلخواه‌شان بپردازند. این سایۀ خوفناک با نزدیک شدن به روز انتخابات، با تیره‌گیِ تمام غلبه خواهد یافت. نگرانی از پیروزی کسانی که فقط به زور پول و امکاناتِ مادی می‌خواهند به کرسی پارلمان برسند، دلیلِ دیگری بر بی‌رغبتی مردم نسبت به شرکت در انتخابات شده است و مسلماً قبل از همۀ این‌ها، پایین بودنِ سطح شرکتِ مردم در پروسۀ ثبت‌نام رای‎دهی، مجال شرکتِ گسترده در انتخابات را از آن‌ها می‌گیرد. عدم وجود یک سیستمِ شفاف و پاسخ‌ده در انتخابات برای شمارش آرای مردم نیز به عنوان یک سایۀ ترسانِ دیگر انتخابات را به چالش می‌کشد.
با این حال، سایه‌های نام برده شده، از انتخاباتِ پیشِ رو یک حادثۀ سیاسی‌ـ اجتماعی‌ـ امنیتیِ هولناک ساخته‌اند که اگر از همین حالا به آن توجه نشود، ممکن است که فرصت برگزاری یک انتخاباتِ خوب جایش را به یکی از انتخابات‌های بسیار بد در تاریخ بدهد.