بررسی مطبوعات چاپ کابل 16 میزان 1397
"بازگشایی کنسولگری پاکستان و ادامه ی داستان رشوه و فساد " ، "مشکل شبه نظامیان و بی تدبیری دولتمردان" و" زمینه ها و ضمانت های مشارکت مردم در افغانستان"،عناوین مهمترین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.
بازگشایی کنسولگری پاکستان و ادامه ی داستان رشوه و فساد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :
روز گذشته رسانهها از بازگشایی کنسولگریِ پاکستان در ولایت ننگرهار خبر دادند؛ کنسولگرییی که حدودِ یکماه قبل در پیِ اعتراضهای والیِ این ولایت مبنی بر وجود رشوه و فساد در روند صدور ویزا برای اتباع افغانستان، بسته شده بود.
اکنون که این کنسولگری بر اساس توافق با مقاماتِ کابل مجدداً فعالیتهایش را آغاز نموده، پرسش این است که: معضل فساد و رشوهستانی در روند صدور ویزا در ولایت ننگرهار تا چه اندازه حل شده است؟ آیا آن ادعای والی ننگرهار «سوءتفاهم» بوده و هیچ فسادی در روند صدور ویزا متوجه ادارۀ کنسولگری نمیشود و یا هم اینکه آن ادعا درست بوده و وزارت خارجۀ افغانستان در همکاری با مسوولانِ کنسولگری نسبت به رفعِ فساد در صدور ویزا اقدام کرده است؟
ماندگار می افزاید:
به حکومت افغانستان به گونۀ عام و به وزارت خارجۀ افغانستان بهطور خاص پیشنهاد میشود که مشکلاتِ شهروندان در تهیۀ ویزای پاکستان و وجود واسطههای غیرقانونیِ فراوان در این عرصه را بهتفصیل از مردم جویا شوند و با رفعِ همۀ واسطههای فراقانونی، کرامتِ شهروندانِ کشور و اعتبار نمایندهگیِ خود از ملت را اعاده سازند.
ومشکل شبه نظامیان و بی تدبیری دولتمردان عنوان سرمقاله ی روزنامه هشت صبح است که در آن چنین آمده است :
نهادهایی مثل سازمان امنیت ملی از شبهنظامیانی که با طالبها و دیگر نیروهای ضد دولتی درگیر اند، حمایت میکنند. شبهنظامیانی که زیر نام خیزش مردمی فعالیت دارند، اکثراً مورد حمایت سازمان امنیت ملی کشور هستند. آنان در جاهایی فعالیت دارند که نیروهای رسمی امنیتی نمیتوانند کاری کنند. پولیس محلی هم در روستاهایی فعالیت دارد که ارتش نمیتواند به آن دهکدهها دسترسی داشته باشد. بحث ایجاد اردوی محلی هم در دستور کار حکومت قرار دارد.
نویسنده می افزاید:
نهادهای رسمی و مشروع باید بتوانند وظایف قانونی را بدون هیچ مشکلی اجرا کنند، تا دیگر ضرورتی به شبهنظامیان محلی نباشد.
رهبران دولت باید در مواجهه با شبهنظامیانی که مشروعیت محلی دارند، خیلی با تدبیر باشند. تدبیر سیاسی باید در برخورد با آنان به کار برده شود، تا یک مشکل کوچک بدل به یک بحران جدی نشود. ایجاد رویارویی قومی به سود هیچ کسی تمام نمیشود.
و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان ما در سرمقاله ای تحت عنوان زمینه ها و ضمانت های مشارکت مردم در افغانستان چنین نوشته است:
برگزاری انتخابات به تنهایی کافی نیست. انتخابات باید آزاد و عادلانه برگزار شود. فلسفۀ انتخابات برای اینست که مردم به صورت آزادانه بتوانند برای سرنوشت جمعی خود تصمیم بگیرند. انتخابات اگر آزاد و عادلانه نباشد یک فرایند کاملا بی تأثیر خواهد بود. در برگزاری انتخابات آزاد و عادلانه کمیسیونهای انتخاباتی مخصوصا کمیسیون شکایات انتخاباتی مسؤلیت اولیه واساسی را دارد. درکنارآن نظارت عمومی مردم و نهاد های ناظر انتخاباتی نهایت حایز اهمیت اند.
در پایان نویسنده می افزاید :
صیانت از آرای مردم تنها ضمانت برای مشارکت مردم در انتخابات است. ازاین رو نهادهای مسئول باید تلاش کنند که برای رأی دهندگان اطمینان خاطر از صیانت آرای آنان بدهند. در غیر این صورت میزان مشارکت مردم در انتخابات خیلی افزایش نخواهد یافت. بدیهی است که کاهش مشارکت مردم در روز انتخابات پیام واضح برای ناامیدی مردم از روند موجود می باشد. واقعیت اینست که مردم افغانستان برمبنایی تجارب انتخابات گذشته همچنان در مسیر گذار بسوی روند های دموکراتیک مصمم و قاطع می باشند.