بررسی مطبوعات چاپ کابل 12 عقرب 1397

"گزارش سیگار و بی سوادی حکومت"،" دموکراسی در غیبت احزاب سیاسی" و "صنف سیاسی کابل باید به توافق برسند" عناوین برخی مقالات روزنامه های امروز چاپ کابل است.

"گزارش سیگار و بی سوادی حکومت" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

گزارش تازۀ «سیگار» یا بازرس ویژۀ امریکا برای بازسازی افغانستان می‌رساند که کنترل و نفوذ دولت افغانستان از ۷۲ درصد در عقربِ سال ۱۳۹۴ به ۵۶ درصد در عقربِ امسال کاهش یافته است. بر اساس این گزارش، دولت افغانستان اکنون از ۴۰۷ ولسوالی، بر ۷۵ ولسوالی کنترل و بر ۱۵۱ ولسوالی دیگر نفوذ دارد و متباقی، خارج از کنترل و نفوذِ دولت قرار می‌گیرد.
اگرچه حکومت افغانستان این گزارش را ـ مثل همیشه ـ رد می‌کند و به گونۀ مثال، معاون سخنگوی وزارت داخله از «حاکمیت مطلق»ِ دولت بر ۳۴۱ ولسوالی کشور خبر می‌دهد و برگزاری انتخابات پارلمانی در این تعداد ولسوالی را شاهدی بر ادعایِ خویش می‌آورد؛ اما واقعیت‌هایِ افغانستان همخوانی بیشتری با گزارش سیگار نشان داده می‌تواند تا ادعاهای حکومت.

ماندگار می افزاید :

در بسیاری از ولسوالی‌های کشور از طرف روز نیز شاهدِ این هستیم که حاکمیتِ دولت صرفاً به مرکز ولسوالی محدود است و حاشیه و قریه‌هایِ اطراف در سایۀ تفنگِ تروریستانِ طالب و داعش به‌سر می‌برد. البته باید این توضیح را داد که ممکن در این مناطق، کارمندانِ دولتی از جمله معلمان به محلِ وظیفۀ‌شان حاضر شوند و شاگردان نیز درس‌های‌شان را بخوانند و یا هم انتخابات به‌صورتِ ولو ناقص برگزار شود؛ اما این‌همه در سایۀ توافقِ مردمِ بومی با طالبان و داعشیانِ محلی صورت می‌گیرد و نه در سایۀ آن‌چه یکی از سخنگویان حکومت آن را «حاکمیت مطلق» می‌خواند.

" دموکراسی در غیبت احزاب سیاسی" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است :

فقدان احزاب سیاسی مشکل اصلی ما نیست؛ بلکه وجود احزاب اقتدارگرا و خانوادگی و میراثی مشکل اصلی دموکراسی افغانی است. تعدادی از احزاب سیاسی در آستانه انتخابات پارلمانی بر حکومت فشار زیادی وارد کردند که در آن انتخابات باید سهم احزاب مشخص گردد. اما این درخواست و مطالبه به دلیل این که نیازمند تعدیل قوانین نافذه کشور بودند، مورد توجه قرار نگرفت و حکومت زیر بار نرفت. واقعیت این بود که اگر حکومت به چنان درخواستی جواب مثبت می داد باید حداقل یک سال دیگر شاهد تاخیر در انتخابات پارلمانی می بودیم. 

نویسنده می افزاید:
اکنون که سخن از انتخابات ریاست جمهوری به میان آمده است و کشور در تب و تاب تشکیل تکت های انتخاباتی به سر می برد، بار دیگر احزاب سیاسی کشور و رهبران آن ها به تکاپو افتاده اند که از این طریق بتوانند برای حفاظت از منافع شخصی و خانوادگی خویش کاری کنند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان "صنف سیاسی کابل باید به توافق برسند" چنین نوشته است:

ختلاف‌های احزاب سیاسی و کمیسیون‌های انتخاباتی بار دیگر بالا گرفته است. ایتلاف ملی نجات اعلام کرد که اعتباربخشی به آرای بایومتریک نشده را در روند شمارش نمی‌پذیرد. اما کمیسیون‌های انتخاباتی توافق کرده‌اند که آرای بایومتریک نشده‌ی برخی از محل‌های رأی‌گیری را که در موردشان شکایت جدی در کمیسیون شکایات انتخاباتی درج نشده باشد، در روند شمارش اعتبار می‌دهند. برخی از احزاب سیاسی تهدید کرده‌اند که اگر کمیسیون‌های انتخاباتی به مطالبه‌ی آنان پاسخ مثبت ندهند، دست به اعتراض‌های مدنی می‌زنند. تجربه نشان داده است که اعتراض‌های مدنی احزاب در قالب بستن دفترهای ولایتی کمیسیون‌های انتخاباتی تحقق می‌یابد. اگر احزاب سیاسی چند دفتر ولایتی کمیسیون مستقل انتخابات را ببندند یا در نزدیکی مجتمع مرکزی این کمیسیون در کابل تحصن کنند، ‌مشکل جدی فرا راه روند شمارش آرا به میان می‌آید.

در پایان هشت صبح می افزاید:

انتخابات ریاست جمهوری باید در فضای اعتماد سیاسی و قومی برگزار شود. باید صنف سیاسی کابل زمینه‌ی آن را فراهم سازند تا بیش‌تر مردم در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کنند و مطمین باشند که نتیجه‌ی انتخابات بحران نباشد. تجربه نشان داده است که یک انتخابات بحرانی حکومتی روی کار می‌آورَد که مشروعیتش مشکل دارد و این امر سبب خلق معضلات جدید می‌شود. انتخابات ریاست جمهوری آینده باید یک حکومت مشروع، روی کار بیاورد.