بررسی مطبوعات چاپ کابل 14 عقرب 1397

"حکومت فروملی و صلح یک بام و دو هوا" ،" ابعاد خطرناک غایله ی ارزگان" و "انتخابات شوراهای ولسوالی ها بدیل ندارد" عناوین سرمقالات برخی روزنامه های امروز چاپ کابل است.

"حکومت فروملی و صلح یک بام و دو هوا" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

از یک هفته پیش به این‌سو طالبان به مناطقی در ولسوالی ارزگان خاص، ولایت ارزگان و مناطقی که بیشتر هزاره‌نشین هستند، حمله کرده، شماری را کشته‌ و سکنۀ بومی را از خانه‌های‌شان بیرون رانده‌اند. به دلیلِ این حملات، دست‌کم ۱۵۰ خانوار از دو روستای حسینی و کندلانِ ولسوالی ارزگانِ خاص به ولسوالی مالستانِ ولایت غزنی (در همسایه‌گیِ ارزگانِ خاص) پناه آورده‌اند. هم‌اکنون گفته می‌شود که مردم در مرزهای منطقۀ شیرداغِ مالستان و ارزگان برای مقابله با طالبان صف‌آرایی کرده‌اند.

ماندگار می افزاید:

درحالی‌که یک هفته است ده‌ها نفر از یک قومِ خاص در حملۀ طالبان بر ارزگان خاص، کشته و زخمی و ده‌ها خانوار نیز بی‌خانمان شده‌اند، تا هنوز هیچ نیرویی از ارتش و پولیس برای دفاع از مردم به منطقه اعزام نشده‌ و تنها نیروهای بومی و خیزش مردمی‌اند که در برابر طالبان صف‌آرایی کرده‌ و قصد بیرون کردنِ آن‌ها از منطقه و بازگشتاندنِ بی‌جاشده‌گان به خانه و کاشانۀ‌شان را دارند. درحالی‌که ابتدایی‌ترین نوعِ حکومت نیز طبق یک قرارداد اجتماعی، مسوول تأمین امنیت به عنوان یک کالا و خیرِ عمومی برای همه است.وقتی که به یک قوم در افغانستان این احساس دست بدهد که حکومتِ موجود نمایندۀ او نیست و دغدغۀ مسوولانِ حکومت نه تأمین امنیت، بلکه مهندسیِ امنیت به سودِ بازی‌های تیمی و جناحی‌یی است که بقای برخی‌ها را در قدرت تضمین می‌کند و خروج خیلی‌هایِ دیگر را از دایرۀ قدرت نوید می‌دهد، آن قوم ناگزیر می‌شود که برای خود فرمانده تعیین کند، سلاح به دست بگیرد و به جنگِ کسانی برود که حکومت صلح را در بدلِ امتیازها و پیشکش‌هایِ سیاسی و اقتصادی از آن‌ها التماس دارد.

مردمِ هزارۀ ولایت ارزگان درحالی از بیداد و توحشِ طالبان آواره و سرگردان شده‌اند که مسوولان امنیتی در مجلس نماینده‌گان مورد تقدیر قرار می‌گیرند و رییس حکومت دلیل اصلیِ نامزدی‌اش در انتخابات ریاست‌جمهوریِ سال آینده را پایان دادن به کارِ ناتمامِ صلح با طالبان عنوان می‌کند. در این میان اما جای بسیاری از دردها و دغدغه‌های مردم خالی است!

" ابعاد خطرناک غایله ی ارزگان" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

یکی از حوادثی که در روزهای گذشته بار دیگر به بدبینی های قومی و مذهبی در میان تعدادی از شهروندان کشور انجامید، غایله اخیر ارزگان خاص بود. این که چه عاملی سبب به وجود آمدن این قضیه شد، روایت های متفاوتی صورت گرفته است و نمی توان در این باره قضاوت قطعی کرد. اما آن چه مسلم است این است که در یک طرف قضیه طالبان قرار دارند و در طرف دیگر قضیه مردم بی دفاع و حامی حکومت. اما متاسفانه تا کنون به درستی از سوی نهادهای امنیتی کشور به این قضیه توجه جدی صورت نگرفته است.

نویسنده می افزاید:

قضیه ارزگان دارای ابعاد خطرناکی است که حکومت باید به این ابعاد توجه جدی کرده و هرچه زودتر به این غایله پایان دهد. بدون شک همکاری مسولان محلی و عقلای اقوام شرط اصلی ختم این غایله است. امید است همه درک کنند که ما چاره ای جز این نداریم که برادرانه در کنار هم زندگی کنیم و همدیگر پذیر باشیم.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان "انتخابات شوراهای ولسوالی ها بدیل ندارد" چنین نوشته است:

نباید انتخابات شوراهای ولسوالی بار دیگر از دستور کار کمیسیون مستقل انتخابات و حکومت خارج شود. اگر انتخابات شوراهای ولسوالی بار دیگر از دستور کار خارج شود‌، هم قانون اساسی افغانستان نقض می‌شود، ‌هم تعهد بین‌المللی افغانستان.

در پایان هشت صبح می افزاید : 

رییس‌جمهور و رییس اجرایی در هر مناسبت بین‌المللی به جامعه‌ی جهانی وعده می‌کردند که افغانستان انتخابات شوراهای ولسوالی را در کنار انتخابات‌های دیگر برگزار می‌کنند. رییس‌جمهور و رییس اجرایی نباید اجازه بدهند که ناکامی حکومت حامد کرزی در برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، در حکومت وحدت ملی هم تکرار شود. هیچ راهی غیر از برگزاری انتخابات شوراهای ولسوالی، ‌انتخابات ریاست جمهوری و انتخابات شوراهای ولایتی نیست. هیچ انتخاباتی بدیل ندارد. اگر در حکومت کرزی انتخابات شوراهای ولسوالی برگزار می‌شد، شاید فرصت ظهور رهبران محلی فراهم می‌شد و امروز بسیاری از ولسوالی‌ها زیر سلطه‌ی دولت باقی می‌ماند. تعلیق انتخابات شوراهای ولسوالی به مدت نامعلوم،‌ به سود کشور نیست.