بررسی مطبوعات چاپ کابل 21 عقرب 1397

"خلیل زاد ، نماینده ی صلح یا بازپرس انتخابات" ، " گام دوم ، شفافیت انتخاباتی " و "رییس جمهور باید پاسخ بدهد" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

خلیل زاد ، نماینده ی صلح یا بازپرس انتخابات عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :

آقای خلیل‌زاد نمایندۀ ویژۀ امریکا در روند صلح افغانستان، شامِ دور روز پیش وارد کابل شد و به منظور رایزنی پیرامون برنامۀ صلح با طالبان، دیدارهایش را با مسوولان حکومت افغانستان پی گرفت .سفرِ آقای خلیل‌زاد که دومین سفرِ رسمیِ او به کابل به منظور رایزنی پیرامون صلح خوانده می‌شود، درحالی اتفاق می‌افتد که اولاً صلح در افغانستان به موضوعی مورد رقابتِ دوابرقدرتِ روسیه و امریکا تبدیل شده که در این‌میان طالبان بیشترین بهره را می‌برند و ثانیاً اوضاع سیاسیِ افغانستان به‌شدت انتخابات‌زده و درگیرِ نگرانی‌های ناشی از آن است. این اوضاع جمعِ سفرِ سیاست‌مدارِ امریکاییِ افغان‌تبار به کابل و سابقۀ مداخلاتِ سیاسیِ عمیقِ وی در کشور، نگرانی‌های فراوانی برای مردم افغانستان و انتخابات ریاست‌جمهوریِ پیشِ رو خلق می‌کند.

ماندگار می افزاید :
هرچند سفر آقای خلیل‌زاد به‌صورتِ رسمی در محور پروسۀ صـلح با طالبان تعریف می‌شود، اما به تجربه می‌توان دریافت که این صلح و این سفر با انتخابات ربط وثیقی دارد؛ به این معنا که به بهانۀ صلح می‌توان به انتخابات پرداخت و با سفر به کابل می‌توان میان صلح و انتخابات نقب زد.
منتقدان او می‌گویند که آقای خلیل‌زاد از گذشته تا کنون ابداً یک امریکاییِ بی‌طرف در اوضاعِ افغانستان نبوده است. دلیلِ این امر نیز واضح است؛ او پیش از این‌که امریکایی شود، یک افغان بوده و با سرزمینِ آبا و اجدادیِ خود و از همه مهم‌تر با برداشت‌های سیاسیِ خود از این سرزمین اُنس دارد. از همین‌جاست که هر بار در انتخابات‌های ریاست‌جمهوری، آقای خلیل‌زاد فعال می‌گردد و به گونۀ رسمی اگر نشد، به‌طور غیررسمی به انتخابات و چیدمانِ کارزارها در آن می‌پردازد.
اما این‌بار آن‌گونه که دستگاه سیاست خارجۀ امریکا نیز درک می‌کند، اذهان عمومی در افغانسـتان نه‌تنها پذیرای مداخلاتِ آن‌چنانی در انتخابات نیست؛ بلکه آستانۀ تحمل‌پذیریِ اندکی نسبت به نقش‌آفرینیِ خارجی‌ها در انتخابات ریاست‌جمهوریِ آینده دارد.

وگام دوم ، شفافیت انتخاباتی عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است :

انتخابات پارلمانی سال 1397 یک رخداد مهم و به مثابه عبور از یک بحران بود. زیرا نزدیک به چهار سال از عمر دور فعلی مجلس گذشته بود ولی حکومت قادر به برگزاری انتخابات نبود. نفس تاخیر در برگزاری انتخابات پارلمانی نشان دهنده یک بحران عمیق امنیتی و بی ثباتی سیاسی است. به همین خاطر برگزاری انتخابات ولو به صورت ناقص و همراه با مشکلات زیاد، یک گام بزرگ به جلو بود. از این جهت برگزاری انتخابات پارلمانی برای مردم و حکومت افغانستان یک پیروزی بود.  

نویسنده می افزاید :
علی رغم تاخیر یک هفته ای در انتخابات قندهار و تاخیر چندین ماهه انتخابات در ولایت غزنی، در دیگر نقاط کشور انتخابات برگزار شد. اما باید اذعان کرد که انتخابات 28 میزان دارای مشکلاتی بود که هر روز ابعاد تازه ای پیدا می کند. این مشکلات به قدری بوده است که شفافیت انتخابات را زیر سوال برده است. اکنون پس از برگزاری انتخابات، گام مهم و اساسی، تامین شفافیت انتخاباتی است. اگر شفافیت انتخابات گذشته تامین نشود و همه راه ها به بدگمانی و بی اعتمادی عمومی ختم گردد، تاثیر بسیار منفی در انتخابات ریاست و شوراهای ولایتی سال آینده خواهد داشت. 
و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان رییس جمهور باید پاسخ بدهد چنین نوشته است:

دامنه‌ی حمله‌های چریکی طالب‌ها به مناطق مرکزی رسیده است. هم‌زمان با این وضعیت، تلاش‌هایی هم شدت گرفته است که هدف آن پایان جنگ است.  رویداد‌های ماه‌ها و روزهای اخیر نشان می‌دهد که حکومت افغانستان در متن تلاش‌های پایان جنگ نیست. رسانه‌های امریکایی افشا کردند که آقای خلیل‌زاد در سفر قبلی‌اش به قطر و امارات با نماینده‌گان طالبان ملاقات کرد،‌ اما در مورد این ملاقات به رییس جمهور غنی آن طوری که باید گزارش نداد. رییس‌جمهور از ملاقات خلیل‌زاد با طالبان از طریق رسانه‌ها خبر شد. در پایان هشت صبح می افزاید :

 رییس جمهور باید وضعیت را به مردم افغانستان تشریح کند. رییس جمهور باید توضیح بدهد که آیا مرحله‌ی جنگ سرد برگشته است و افغانستان میدان رقابت‌های غیر سازنده و نیابتی قدرت‌های بزرگ است؟ آیا باز هم مثل دهه‌ی هشتاد قدرت‌های بزرگ دو طرف میدان نبرد افغانستان را حمایت می‌کنند؟ آیا ناتو در جنگ با طالبان شکست خورده است و می‌خواهد به نحوی به این گروه تسلیم شود؟ آیا روندی که هدف از آن مذاکره با طالبان است بالاخره به وضعیتی منجر می‌شود که منافع مردم افغانستان درآن لحاظ شود؟ چرا حکومت افغانستان در متن تلاش‌هایی که هدف از آن پایان جنگ است، دخیل نیست؟

رییس‌جمهور باید بداند که مردم افغانستان نگران این مسایل‌اند. همه سوال دارند و انتظار دارند که رییس دولت به سوال‌های آنان پاسخ بدهد.