بررسی مطبوعات چاپ کابل 20 قوس 1397

"آمریکا و پاکستان در بزنگاه صلح "،" حقوق بشر؛ بزرگترین قربانی منازعه در افغانستان"و "حقوق بشر و مذاکره برای پایان جنگ"،مهمترین عناوین روزنامه های امروز چاپ کابل است.

"آمریکا و پاکستان در بزنگاه صلح" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:
شاه‌محمود قریشی وزیر خارجۀ پاکستان در گفت‌وگو با رسانه‌ها گفته است که«سرانجام امریکا مجبور شد راه‌حلِ پاکستان در مورد بحرانِ افغانستان را قبول واز ما درخواستِ همکاری کند.» منظورِ آقای قریشی از «راه‌حل پاکستان»، همانمذاکرۀ صلح با طالبان است که به گفتۀ آقای قریشی، پیشتر دونالد ترامپرییس‌جمهور امریکا می‌خواست با اتکا به قدرتِ نظامی مشکلِ افغانستان را حل کند.
ماندگار می افزاید:
به نظر می‌رسد که پاکستان و امریکا در قضیۀ صلحِ افغانستان در یک بزنگاهِ مهمِتاریخی قرار گرفته‌اند که اگر جانبِ اسلام‌آباد توانست آن را دریابد، همۀطرف‌ها از آن سود خواهند برد؛ اما اگر این بزنگاه را با تعقیب ایدۀ عمقاستراتژیک و جهادِ جهانی آلوده ساخت، بازندۀ اصلی پاکستان خواهد بود.
و "حقوق بشر؛ بزرگترین قربانی منازعه در افغانستان" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:
پس از دو دهه شعار حقوق بشر و کار در سایه ارزش های حقوق بشری، باید اذعان داشت که بزرگ ترین قربانی در طی سال های گذشته حقوق بشر بوده است. زیرا در طی سال های گذشته صدها جنایت علیه بشریت و جنایت جنگی صورت گرفته است و هر روزه
حقوق بشر زیر پا شده است ولی تا کنون هیچ جنایتکاری به دلیل نقض حقوق بشرمحاکمه نشده و به هیچ یک از جنایت های حقوق بشری رسیدگی نشده است.
نویسنده می افزاید:
دولت افغانستان و همکاران بین المللی آن و ده ها سازمان بین المللی و ملی فعال حقوق بشر به شمول کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان تنها نظاره گر نقض حقوق بشر بوده اند.
هم دولت افغانستان و هم شرکای بین المللی آن و هم نهادهای حقوق بشری به شمول کمیسیون مستقل حقوق بشر در تامین حقوق بشر و عدالت ناکام بوده اند. علی رغم درک همه محذوریت ها و تنگناهای موجود باید همگان بپذیریم که ناکامی ما در تامین حقوق بشر و اجرای ارزش های حقوق بشری آشکار است و بزرگ ترین قربانی درطول سال های گذشته حقوق بشر بوده است.

و به سراغ روزنامه ی هشت صبح می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان حقوق بشر و مذاکره برای پایان جنگ چنین نوشته است :
صلح برای مجموع مردم افغانستان و فعالان حقوق بشر‌، به معنای پایان خشونت سیاسی است. صلح باید به گونه‌ای باشد که همه نیروها، نظم مبتنی بر قانون اساسی را قبول کنند و سیاست رقابتی را بپذیرند. در کنار آن حقوق بشری و شهروندی افراد باید تضمین شود.
در پایان هشت صبح می افزاید :
برای برخی از گروه‌های شبه‌نظامی ایدئولوژیک شاید صلح، معنای دیگری داشته باشد. اما مجموع مردم افغانستان و فعالان حقوق بشر، به این باور اند که تضمین حقوق بشری و شهروندی افراد و فراهم‌سازی شرایط عادلانه و مسالمت‌آمیز برای رقابت سیاسی، صلح به میان می‌آورد. سیاست رقابتی و تضمین حقوق افراد باید اساس یک توافق صلح در آینده باشد. اگر حقوق بشری و شهروندی افراد ضمانت قانونی واجرایی نداشته باشد، ‌صلح پایدار آمدنی نیست.