بررسی مطبوعات چاپ کابل ؛ 3 جدی 1397

"گیر و دار مذاکرات صلح و منافع پاکستان"،" اقدام درست" و "ضرورت های پروسه ی صلح ؛محوریت مردم و رهبری حکومت"عناوین مهم روزنامه های امروز چاپ کابل است.

"گیر و دار مذاکرات صلح و منافع پاکستان" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در ان چنین آمده است :

در مورد صلحِ افغانستان هراندازه که بخواهیم مثبت‌نگر باشیم؛ اما بازهم قراینِ زیادی ما را به سمتِ بدبینی و دلهره سوق می‌دهد. این قرینه‌ها که بیشتر حولِ کشوری به نام «پاکستان» می‌گردند، این هراس را برجسته می‌سازند که برنامۀ صلح در حالِ سقوط به کامِ ایده‌ها و آرزوهای پاکستان است؛ همسایۀ جنوبی‌یی که افغانستان را عمقِ استراتژیکِ خود می‌داند و می‌خواهد هر تحولی در این کشور را موافق با سیاست‌های راهبردیِ خود مدیریت کند.پاکستان این‌بار خلافِ گذشته، نه‌تنها مرزهایش با افغانستان را بدون اعتراضِ کابل با سیم حصارکشی می‌کند، بلکه به روایت برخی منابع، نظامیانش با عبور از مرز دیورند و ورود به خاکِ افغانستان اقدام به ساخت برج ‌و حصار می‌کنند.

ماندگار می افزاید :

درست است که مرز دیورند مرز رسمی میان دو کشور است و حصارکشیِ مرزها عاملی مثبت در برقراری امنیت و مهار تروریسم پنداشته می‌شود؛ اما از این‌که این حصارکشی در داخلِ خاکِ افغانستان صورت می‌گیرد و حکومت در برابر آن با توجه به هر شرایطی که هست، سکوت اختیار می‌کند، نگرانیم و به این فکر می‌کنیم که چگونه پاکستان، هم در جنگ منافع حیاتی اما اضافه‌خواهانه‌اش را پی می‌گیرد و هم در بحث صلح می‌تواند بخش‌هایی از کشور را به خاک خود اضافه کند.
بنابراین باید متوجه بود که این مقدمات صلح سبب نشود تا پاکستان به ساده‌گی در گرمی بحث‌ها و تحرکات آن، بخش‌هایی از خاک افغانستان را به کنترل خودش درآورد. قصه بر سر این است.

" اقدام درست" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در ان چنین آمده است :

رییس‌جمهور غنی، امرالله صالح و اسدالله خالد دو چهره‌ی مشهور امنیتی افغانستان را در سمت‌ رهبری وزارت‌خانه‌های داخله و دفاع قرار داد. قرار است که این دو به عنوان سرپرست وزیران دفاع و داخله ایفای وظیفه کنند و بعد برای دریافت رای اعتماد به پارلمان معرفی شوند.در وضعیتی که افغانستان امروز قرار دارد،‌ نیاز به واگرایی بیش‌تر سیاسی و قومی نیست. افغانستان به انسجام بیش‌تر صنف سیاسی و هم‌گرایی عناصر مهم ضرورت دارد. اگر افغانستان یک مشت واحد باشد از این مرحله‌ی حساس با موفقیت عبور می‌کند.

هشت صبح می افزاید:

افغانستان در صورت پایان جنگ هم به نیروهای امنیتی حرفه‌ای، کارآزموده و توانا نیاز دارد. حفظ کیان دولت و نظم مبتنی بر قانون اساسی،‌ به وجود نیروهای امنیتی توانا بسته‌گی دارد. در نبود نیروهای امنیتی، افغانستان بار دیگر بدل به نهان‌گاه گروه‌های تروریستی می‌شود.
از آن‎جایی که وزیران جدید با نیروهای امنیتی افغانستان و وزارت‌خانه‌های تازه سکان رهبری آن را به دوش گرفته‌اند، ‌آشنا هستند، ‌انتظار افکار عمومی این است که در مبارزه با فساد مالی و اداری هم مؤثر باشند. انتظار عموم این است که وزیران جدید جلو قاچاق مرمی و سلاح از قرارگاه‌های نیروهای امنیتی به ساحات زیر کنترول طالبان را بگیرند. این موضوع بارها در گزارش‌های سیگار بازتاب یافته است. باید وضعیتی شکل بگیرد که از منابع نیروهای امنیتی استفاده‌ی بهینه شود.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان ما که در سرمقاله ای تحت عنوان "ضرورت های پروسه ی صلح ؛محوریت مردم و رهبری حکومت"  چنین نوشته است :

هرنوع رفتاری که از کانال‌های موازی با حکومت افغانستان صورت بگیرد، برای مردم افغانستان قابل قبول نیست. در تمام معادلات و مناسبات مربوط به افغانستان، باید معیار حفظ و احترام به حاکمیت ملی افغانستان باشد. هرنوع تفاهم و اقدامی ‌که در غیاب حکومت افغانستان نسبت به افغانستان اتخاذ شود، غیر قابل قبول است. در مناسبات میان کشور‌ها، حکومت‌ها نماینده رسمی‌ ملت‌ها هستند.

درپایان نویسنده می افزاید:
اخیرا در گفتگوهای صلح، غیبت حکومت افغانستان محسوس بود. بدیهی است که در غیاب حکومت افغانستان هراقدامی ‌که صورت بگیرد، جنبه تطبیقی ندارد. زیرا تمام توافقاتی که ربطی به افغانستان داشته باشد، ابتدا باید عناصر قانونی آن موجود باشد. مشخص است آن توافقاتی که بدون حضور افغانستان حاصل شود، هم مخالف حاکمیت قانون افغانستان است و هم هیچ کشوری حق ندارد برای کشور دیگر تعیین تکلیف کند. در امر مبارزه با تروریزم کشور‌ها عزم مشترک دارند و افغانستان نیز برای مبارزه با تروریزم قربانی‌های بسیار داده و هنوز هم همه روزه هزینه‌های جانی می‌پردازد. در گفتگو با گروه‌های دهشت‌افگن و تروریستی در افغانستان، هرگز خردمندانه نیست که بدون نظر و اراده حکومت افغانستان تصمیم گرفته شود.