بررسی مطبوعات چاپ کابل 18 جدی 1397

"طالبان دشمن روشنایی " ، "چرا برق کابل بی وفا است" و" سرمایه گذاری روی معادن" ،مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

طالبان دشمن روشنایی عنوان سر مقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است :
 هر بار که در مسیر برق وارداتی کشور به خصوص در شمال و در ولایت بغلان جنگی میان نیروهای طالبان و دولت صورت می گیرد، طالبان به لین های برق و یا دکل های انتقال برق صدمه می زند و جریان برق را قطع می کند. بر اساس گزارش شرکت برشنا دو لین انتقال برق قطع شده و هم اکنون نزدیک به هفت ولایت کشور از نعمت روشنایی محروم شده اند. این مساله بارها اتفاق افتاده است و به خصوص این مشکل به دلیل نیاز مردم به روشنایی و بالا رفتن میزان استفاده مردم از انرژی برق در فصل زمستان، بیشتر می گردد.
نویسنده می افزاید : 
به محضی که طالبان مشکلی در سیستم جریان برق کشور ایجاد می کند، همه جا در تاریکی مطلق فرو می رود. در برابر چنین مشکلی متاسفانه هیچگونه تدابیری برای توزیع برق برای شهروندان کشور از سوی شرکت برشنا در نظر گرفته نشده است. در حالی این موضوع به خصوص در پایتخت کشور از ضرورت جدی برخوردار است. 
و چرا برق کابل بی وفا است عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:
کابل به احتمالِ قوی تنها پایتخت در جهان است که در آن برقِ بیست‌وچهارساعته نه‌تنها یک رؤیا شمرده می‌شود، بلکه اساساً برق و روشنایی به عنوان مهم‌ترین بخش در خدماتِ شهری از ثبات و اطمینان برخوردار نیست و هر آن به دلیلِ یک حادثۀ جدی یا یک بهانۀ واهی می‌تواند روزهایِ روز قطع گردد و هیچ اتفاقِ خاصی هم نیفتد.
برق وارداتی ازبکستان به کابل که در فصلِ زمستان به گونۀ نوبتی به خانه‌های مردم جریان می‌یابد، قرار گزارش رسانه‌ها برای چندمین‌بار در این فصل ـ به دلیل درگیری نیروهای امنیتی و طالبان در منطقۀ سنگ‌سوراخ‌ِ ولسوالی دوشی بغلان ـ قطع گردیده است. البته با قطع برق وارداتی ازبکستان، برق ولایت‌های پروان، کاپیسا، میدان وردک، غزنی، لوگر و پکتیا نیز در کنارِ کابل قطع شده است.
ماندگار می افزاید : 
برشنا یا همان شرکت برق همواره به بسیار راحتی در پاسخِ مردمی که از هزینۀ مورد مطالبۀ این شرکت در فصل زمستان و بی‌برقی‌هایی ناشی از وقوع جنگ‌ یا برف‌کوچ شکایت داشته‌اند، می‌گوید که: وقتی برق وارداتی قطع می‌گردد، همان مقدار برقِ اندکی که به خانه‌های مردم راه می‌یابد، برق حرارتیِ تولید شده در داخل است که نظر به قیمتِ تیل نرخ‌گذاری می‌شود!
تا زمانی که این منطقِ ظالمانه را فرهنگِ اجتماعی و سیاسیِ افغانستان بپذیرد و تا زمانی که «مـا» حکومت را عاملِ مردم و خدمت‌گزارِ خود در تمام عرصه‌ها به حساب نیاوریم، برق کابل و تمام شهرهای افغانستان همچنان بی‌وفا خواهد ماند.
و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان سرمایه گذاری روی معادن  چنین نوشته است:
پژوهش‌های که یافته‌های آن در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ منتشر شد نشان می‌دهد که معادن افغانستان ارزش اقتصادی دارد. سرمایه‌گذاری خارجی روی این معادن می‌تواند رشد اقتصادی، ‌آبادانی و تامین مصارف دستگاه دولت افغانستان را تضمین کند. اگر روی معادن افغانستان سرمایه‌گذاری‌های کلان داخلی و خارجی صورت بگیرد، افغانستان به خودکفایی مالی و اقتصادی می‌رسد. در ۱۸ سال گذشته به این امر توجه نشد، ولی لازم است که از این به بعد روی معادن جدا سرمایه‌گذاری صورت بگیرد.

نویسنده می افزاید : 

دولت باید زمینه را برای سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی روی معادن فراهم سازد. باید قوانین و نهادهایی که سرمایه‌گذاری روی معادن را تضمین می‌کند، تصویب و ایجاد شود. روشن است که سرمایه‌گذاری خارجی در کشورهایی که نهاد دولت ضعف دارد و خشونت بی‌داد می‌کند، ریسک زیاد دارد. به همین دلیل ایجاب می‌کند که قانون‌گذاری در مورد سرمایه‌گذاری خارجی در معادن با ریسکی که سرمایه‌گذار خارجی متقبل می‌شود، متناسب باشد.