بررسی مطبوعات چاپ کابل ۶ دلو 1397

"پیامدهای تعلل در اعلان نتیجه انتخابات"،" افغانستان و چرخه ی فقر و خشونت" و "هیچ توافقی با طالبان در غیاب دولت افغانستان مشروعیت ندارد" عناوین مهم سرمقاله چند روزنامه چاپ امروز کابل است.

"پیامدهای تعلل در اعلان نتیجه انتخابات" عنوان سرمقاله ی روزنامه افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

بیش از سه ماه از برگزاری انتخابات پارلمانی می گذرد.

اما هنوز نتیجه آن اعلان نگردیده است. این عدم اعلان نتیجه در کابل ظاهرا به جاهای خطرناک می کشد. روزهای گذشته تعدادی از کاندیدان پارلمانی برای چند ساعتی مسیرهای منتهی به کابل را بستند و از هرگونه ورود و خروج شهروندان جلوگیری کردند.

این مساله مشکلات زیادی را برای مردم عادی به وجود آورد. بدون شک این مساله تنها یک بخش کوچک از پیامدهای منفی تعلل از سوی کمیسیون انتخابات در اعلان نتایج انتخابات است.

مسایل زیادی وجود دارد که ممکن است این تعلل را به سمت و سوی دیگری ببرد؛ اما تا الان نیز پیامدهای منفی بسیاری داشته است. 

نویسنده می افزاید: مهم ترین و بزرگ ترین پیامد منفی تعلل در اعلان نتایج انتخابات و نشان دادن ضعف و ناتوانی از سوی اعضای کمیسیون ها این است که مجموع کارکرد کمیسیون ها و به خصوص عملکرد ضعیف پس از انتخابات و تاخیر نامتعارف در اعلان نتایج سبب شده است که اعتبار کمیسیون های انتخاباتی به شدت سقوط کند و از سوی دیگر اعتماد مردم به این نهادها به حداقل ممکن برسد. این پیامد بدی برای کمیسیون های انتخاباتی و هم چنین مجموع پروسه های انتخاتی در کشور بود که ما تجربه کردیم.

" افغانستان و چرخه ی فقر و خشونت" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است: 

یوناما اعلام کرده که جمعیتِ جوانِ افغانستان با خطر جذب و استخدام توسط گروه‌های تروریستی روبه‌رو است. یوناما یا هیأت معاونتِ سازمان ملل متحد در افغانستان دلیلِ این وضع را به حاشیه‌ رانده‌ شدنِ جوانان و وجودِ فقر و بی‌کاری و بی‌سوادی در میانِ آن‌ها عنوان کرده و افزوده که بخش اعظمِ جمعیتِ افغانستان را جوانان تشکیل می‌دهند.مسلماً خطر جذبِ جوانانِ کشور به گروه‌های افراطی و تروریست، نکته‌یی نیست که یوناما آن را کشف کرده باشد و دیگران در داخلِ افغانستان از آن بی‌خبر باشند. برای هر فرد عادی‌یی که در جامعۀ افغانستان زنده‌گی می‌کند، به‌راحتی قابل لمس است که در شرایطی‌که برای جوانان زمینۀ کارِ مناسب یا تحصیلِ معیاری مساعد نباشد و فقر و فساد نیز در اوج قرار داشته باشد، یکی از گزینه‌های درشتِ پیش روی آن‌ها جذب شدن در گروه‌های افراطی و سوق یافتن به فعالیت‌های تروریستی است.

ماندگار می افزاید : آن‌هایی که در افغانستان به‌صورتِ کلی طالب یا داعش نامیده می‌شوند، اولاً طالب و داعش متولد نشده‌اند و این جامعه و شرایط محیطیِ حاکم بوده که از آن‌ها طالب و داعش ساخته است؛ ثانیاً انگیزۀ پیوستنِ آن‌ها به این گروه‌ها صرفاً امارت یا خلافت اسلامی نیست، بلکه امارت یا خلافتِ اسلامی بیشتر بهانه‌یی برای انتقام‌جوییِ آن‌ها از بی‌عدالتی است و ثالثاً حتا اگر آن‌ها را انسان‌های ایدیولوژیکِ کاملاً وفادار به امارت یا خلافتِ بشماریم، فقرِ فرهنگیِ زادۀ فقرِ مادی و فساد ساختاری‌ست که آرمان‌شهرهایِ تاریخ‌گذشته را برای‌شان جلا بخشیده است.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان "هیچ توافقی با طالبان در غیاب دولت افغانستان مشروعیت ندارد" چنین نوشته است: 

گزارش‌های برخی از رسانه‌های خارجی حاکی از آن است که معامله‌ای بین طالبان و ایالات متحده در شرف وقوع است. هیچ منبع معتبر رسمی تاکنون این گزارش‌ها را تایید نکرده است. کابل هم به این گزارش‌ها واکنش رسمی نشان نداده است ولی واقعیت این است که در غیاب دولت افغانستان، هیچ توافقی با طالبان مشروعیت ندارد. هم‌چنان توافق یکی از قدرت‌های بزرگ با طالبان در صورتی که دولت افغانستان یک طرف آن توافق نباشد، نه تنها که به پایان جنگ منجر نمی‌شود،‌ بلکه زمینه را برای تشدید جنگ و راه افتادن یک جنگ دیگر فراهم می‌سازد.

در پایان هشت صبح می افزاید: 

طالبان باید با دولت افغانستان گفت‌وگو کنند. تمام قدرت‌های بزرگ، کشورهای منطقه و سازمان‌های بین‌المللی باید در همین راستا تلاش کنند. طالبان باید با دولت افغانستان به توافق پایان جنگ برسند و بعد کلیت جامعه‌ی سیاسی و دولت افغانستان در مورد نحوه‌ی ماموریت نیروهای بین‌المللی تصمیم بگیرند. طالبان یک گروه است و به هیچ وجه مشروعیت لازم برای دادن تضمین امنیتی به امریکا را ندارد. علاوه بر آن طالبان نمی‌توانند طرف قرارداد امریکا و ناتو برای خروج نیروهای امریکایی از افغانستان باشند. این موضوعات در انحصار دولت افغانستان است.