بررسی مطبوعات چاپ کابل 4 حوت 1397

"چناق دلخواه طالبان در مذاکرات صلح" ، " دولت افغانستان نباید غایب روند باشد" و" فروکش کردن هیجان صلح خواهی"، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

چناق دلخواه طالبان در مذاکرات صلح عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :
قرار است  پنجمین نشستِ رو در رویِ نمایندگانِ طالبان و امریکا در دوحۀ قطر برگزار شود، اما گروه طالبان اعلام کرده که ملابرادر رهبرِ هیأت مذاکره‌کننده تنها به شرط حضور وزیرخارجۀ امریکا در مذاکراتِ قطر شرکت می‌کند.
ملابرادر یکی از اعضای مؤسسِ گروه طالبان در سال ۱۹۹۴ میلادی به رهبری ملاعمر است که مدت هشت سال در پاکستان زندانی بود و چهار ماه پیش در نتیجۀ تفاهماتِ سیاسیِ صلح میان امریکا و طالبان آزاد شد و یک‌ماه قبل نیز به عنوان رهبر هیأت مذاکره‌کنندۀ صلحِ طالبان تعیین شد. این‌که اکنون حضور این عضوِ تازه از بند آزاد گشتۀ طالبان در مذاکراتِ قطر منوط به حضور وزیر خارجۀ امریکا می‌شود، می‌تواند آهنگِ صعودِ مطالبات و روحیۀ زیاده‌خواهانۀ طالبان را در روند صلح نشان‌دهی کند.
ماندگار می افزاید: 
طالبان هم‌اکنون به‌رغم تمام چراغ‌سبزها و تلاش‌های آقای غنی مبنی بر ایجاد گفت‌وگوی بین‌الافغانی، به دیدار با هیأت صلحِ حکومت رضایت نشان نداده‌اند و مذاکرات صلح با امریکا را نیز با گذاشتن شرط‌وشروطی از قبیل آن‌چه در مورد آزادی ملابرادر و حضورِ او در مذاکرات قطر عنوان شد، به گونۀ چناقِ دلخواه به پیش می‌برند. 
  و دولت افغانستان نباید غایب روند باشد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:
دیروز نماینده ی ویژه‌ی ایالات متحده برای پایان جنگ افغانستان با ضمیر کابلوف نماینده‌ی ویژه‌ی دولت روسیه برای افغانستان در ترکیه گفت‌وگو کردند. موضوع گفت‌وگوی آنان حذف نام‌های رهبران طالبان از فهرست سیاه شورای امنیت سازمان ملل متحد بود تا این رهبران بتوانند برای دوام مذاکره سفر کنند. به نظر می‌رسد که فهرست سیاه شورای امنیت سازمان ملل متحد جلو سفر برخی از رهبران طالبان را گرفته است و به همین دلیل تلاش می‌شود تا محدودیت‌هایی که بر آنان وجود دارد برطرف شود و مذاکره با رهبران شورای کویته ادامه یابد. 
هشت صبح می افزاید : 
توافق صلح هم، زمانی پایدار بوده می‌تواند که همه‌شمول باشد و دولت افغانستان هم به عنوان یک نهاد در تمام روند حضور خودش را حفظ کند. البته هم‌آهنگی قدرت‌های بزرگ برای صلح افغانستان بسیار مهم است. قدرت‌های بزرگ باید آجندای واحد در مورد افغانستان داشته باشند. آجندای آنان باید ثبات و امنیت بیش‌تر در افغانستان و تقویت‌بخشی دولت باشد. این قدرت‌ها باید کشورهای اطراف افغانستان را هم با این آجندا هم‌آهنگ کنند، ‌باید هم‌آهنگی جدی میان قدرت‌های بزرگ، قدرت‌های منطقه‌ای و حکومت افغانستان در مورد چگونه‌گی رسیدن به صلح ایجاد شود. وقتی همه هم‌آهنگ باشند، نتیجه‌ی کار مثبت خواهد بود.
و فروکش کردن هیجان صلح خواهی عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است : کسانی که در اجلاس مسکو با افتخار شرکت کردند، اکنون پس از دو هفته حضور در مسکو، کمتر در رسانه ها ظاهر می شوند و در جلسات خصوصی شان اظهار ندامت کرده اند. هم چنین آنان در افکار عمومی نیز با موجی از ناخرسندی و حتی نفرت عمومی استقبال شدند. اکنون که نزدیک به دو هفته از موج اول کاسته شده و ما وارد موج دوم شده ایم و تازه کمی سر هوش آمده ایم، می فهمیم که بسیاری از آن حرف ها نوعی عقب نشینی در برابر دشمن تروریست بوده است. 
در پایان نویسنده می افزاید : 
 به نظر می رسد که اکنون همه فهمیده اند که اگر صلح بدون در نظرداشت نظام سیاسی، قانون اساسی و دستاوردهای سال های اخیر افغانستان به پیش برده شود، نوعی قمار بر سر همه هست و بود مردم افغانستان خواهد بود. خوش بختانه اکنون آن موج هیجانی که به راه افتاده بود، فروکش کرده و تصمیمات نیز عاقلانه شده است. اکنون پس از دو هفته از اجلاس مسکو، تازه موج تازه ای به خصوص از سوی شبکه های زنان و جوانان به راه افتاده است که خواهان رعایت خطوط قرمز مردم افغانستان هستند. از نگاه آنان نظام سیاسی موجود، قانون اساسی، دستاوردهای سال های اخیر و نهادهای اساسی دولت به خصوص نهادهای امنیتی کشور از خطوط قرمزی هستند که هیچ کسی در این سرزمین حاضر نیست که بر سر آن ها معامله و یا مذکره صورت گیرد.