بررسی مطبوعات چاپ کابل 6 حوت 1397

"اهمیت بندر چابهار برای افغانستان"،" افغانستان و نگاه استراتژیک به چابهار" و "چرا دشمنی هند با پاکستان پایان نمی یابد"عناوین سرمقالات روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی انصار در سرمقاله ای تحت عنوان "اهمیت بندر چابهار برای افغانستان" چنین نوشته است :

براساس پیش بینی محققان سازمان ملل در زمینه حمل و نقل بین ‌المللی، حدود نیمی از حمل و نقل جهان میان خاور دور با سایر نقاط دنیا انجام می‌شود. از مجموع ۳ کریدور حمل و نقل جهانی که کارشناسان سازمان ملل برای این امر پیش بینی کرده ‌اند، ۲ کریدور از ایران می‌ گذرد و چابهار نقطه عبور جنوبی ‌ترین کریدور شرقی ـ غربی جهان خواهد بود.

این کریدور از (دروازه ابریشم) در چین آغاز می‌شود و قلب اقتصاد این کشور یعنی ولایت کانتون را تغذیه کرده و به سرزمین آسیای جنوب شرقی می‌ پیوندد و پس از طی این مسیر وارد هندوستان شده و با پوشش مهم‌ ترین شهرهای این ناحیه مانند کلکته، ناکپور، جایپور، حصیرآباد، کراچی و بن قاسم به چابهار می‌رسد.بندر چابهار آسان ‌ترین و راهبردی‌ ترین راه دسترسی به آبهای آزاد برای ۶ کشور محاط در خشکی در آسیای میانه است.

انصار می افزاید :

آنچه که اهمیت دارد و روشن است این که، افغانستان با استفاده از بندر چابهار نه تنها با بهبود و توسعه اقتصادی کشور روبه رو خواهد گردید بلکه این مسیر ترانزیتی فرصت آنرا به حکومت افغانستان میدهد تا با ایجاد میکانیزم‌های قابل اجرا به منظور رشد اقتصادی کشور در پس تشویق و ایجاد سهولت‌های تجارتی برای تجار ملی افغانستان وارد عمل گردیده و حتی المقدور از سیاست‌های خصمانه پاکستان فاصله گرفته و کمتر متاثر گردد.

در موجودیت بندر چابهار افغانستان قادر خواهد شد تا با استفاده از فرصت موجود، میزان صادرات فرآورده‌های تولیدی افغانستان را تحت نام و استندرد ملی افغانستان به بازارهای جهانی افزایش داده و از این طریق دست به رشد و شکوفائی اقتصاد نوپای کشور بزنند

" افغانستان و نگاه استراتژیک به چابهار" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است :

دیروز برای نخستین بار لاری های حامل کالاهای تجاری بازرگانان افغانستان با حضور رییس جمهور غنی و نمایندگان کشورهای ایران و هندوستان از طریق مرز زرنج به سمت بندر تجاری چابهار ایران حرکت کرد و از آن جا از مسیر دریا به هندوستان صادر خواهد شد. اکنون چابهار برای افغانستان به عنوان کشوری محاط به خشکه و نیز کشوری که بیش از چهل سال است که مسیر ترانزیت و تجارت آن تقریبا به طور انحصاری در اختیار یکی از همسایگان بوده است، نمادی از استراتژی های بلندپروازانه دولتی است که می خواهد محاصره اقتصادی و انحصار مسیرهای تجاری را در هم بشکند. به همین خاطر گشایش بندر چابهار اگر برای همسایه غربی و نیز برای هندوستان اهمیت اقتصادی و تجاری دارد و یک استراتژی معطوف به منافع اقتصادی و تجاری به شمار می رود، برای افغانستان اهمیت سیاسی و ژئوپلیتیکی آن بالاتر از هر چیز دیگر است

نویسنده می افزاید :

در مجموع رونق گرفتن مسیرهای بدیل برای مسیرهای قدیمی ترانزیت و تجارت افغان ها، برای افغانستان با توجه به خصوصیاتی که دارد، اهدافی فراتر از منافع اقتصادی و تجاری را در بر می گیرد. درست است که از لحاظ تجاری و اقتصادی، بندر چابهار در حدود 500 کیلومتر مسیر را برای بازرگانان افغان نزدیک تر می کند و افغانستان را از این مسیر به دریاهای بین المللی وصل می سازد. اما مهم تر از همه این مسایل، این مسیر و مسیرهای تازه تجارت و ترانزیت کالاهای ورداتی و صادراتی بازرگانان افغان، کشور را از محاصره اقتصادی و انحصار مسیرهای تجارتی ما در دست یک همسایه شرارت پیشه نجات می دهد. به همین خاطر گشایش بندر چابهار بر روی تاجران و کالاهای تجاری افغانستان، یک گام بزرگ و تاریخی و گشایشی در راستای نگاه کلان و راهبردی رهبری حکومت فعلی افغانستان است. 

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در مطلبی تحت عنوان "چرا دشمنی هند با پاکستان پایان نمی یابد" چنین نوشته است  :

پرویز مشرف حاکم نظامی سابق پاکستان بار دیگر گفته است که هستی و موجودیت کشور در معرض تهدید دوام‌دار است. منظور مشرف و دیگر نظامیان پاکستانی این است که هیات حاکمه‌ی هند با دل ناخواسته تشکیل پاکستان را در سال ۱۹۴۷ قبول کردند، ‌اما از همان زمان تا امروز دهلی نو تلاش می‌کند وضعیتی خلق شود که پاکستان بار دیگر به هند ملحق شود. جنرال‌های پاکستانی این روایت را به مردم آن کشور می‌فروشند که گویا هند، می‌خواهد پاکستان را تجزیه کند تا زمینه‌ی الحاق مجدد آن به هند فراهم شود. از نظر جنرال‌های پاکستانی دهلی نو، ‌قلمرو پاکستان را بخش جدایی‌ناپذیر تمدن هند باستان می‌داند و در پی نابودی پاکستان است. به همین دلیل است که ارتش پاکستان همیشه هند را کشوری تعریف می‌کند که با هستی و موجودیت پاکستان مشکل دارد.

هشت صبح می افزاید :

پاکستان تصور می‎کند که اگر هند بدل به قدرت مسلط در جنوب آسیا شود و به راحتی به بازارهای آسیای میانه دست پیدا کند، پاکستان تضعیف می‌شود. باور نظامیان پاکستانی مبنی بر دشمنی ابدی و ازلی با هند تلاش‌های تمامی سیاست‌مداران و حکومت‌های منتخب پاکستان برای بهبود روابط با دهلی نو را از بین برده است.