بررسی مطبوعات چاپ کابل 18 حوت 1397

"بدون توانمند سازی زنان صلح نمی آید"،" غنی و مصادره ی تاریخ در بزنگاه انتخابات" و "چرا نهادهای کشفی ضعیف عمل می کنند؟" عناوین سرمقالات روزنامه های امروز چاپ کابل است.

"بدون توانمند سازی زنان صلح نمی آید" عنوان سر مقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است: 

زنان امروز یکی از واقعیت‌های شهرهای بزرگ و برخی از مناطق روستایی افغانستان‌اند. شمار دختران دانشجو در دانشگاه‌ها رو‌به‌افزایش است. زنان زیادی در استخدام دستگاه بوروکراسی افغانستان هستند. حدود ۴۰ درصد شاگردان مکاتب دختران اند. در شهرهایی مثل کابل زنان کمیت بزرگی از معلمان و پرستاران را تشکیل می‌دهند. حل سیاسی جنگ افغانستان به هر شکلی که تحقق عینی پیدا کند، با نادیده گرفتن زنان موفق نخواهد شد. در توافقی که برای حل سیاسی جنگ افغانستان به دست می‌آید، باید خواست‌های جمعی زنان نیز بازتاب یابد. این امر نیاز به بحث‌های پیچیده‌ی الهیاتی و فلسفی ندارد. 

هشت صبح می افزاید: 

توان‌مندسازی زنان، ‌توسعه‌ی اقتصادی و روابط پایدار با دنیا، مطالبات مردم افغانستان است. مشروعیت عقلانی حکومت، حاکمیت قانون و توان‌مندسازی زنان از شروع قرن ۲۰ به این طرف، بخشی از مطالبات مشروع جریان‌های سیاسی داخلی افغانستان بوده است. در دهه‌ی چهل، زنان از قندهار در پارلمان وقت نماینده‌گی می‌کردند و حکومت آن زمان وزیر زن داشت. تلاش برای توان‌مندسازی زنان به هیچ وجه یک پروژه‌ی تحمیلی و بیرونی نیست. 

" غنی و مصادره ی تاریخ در بزنگاه انتخابات"  عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

در کلیپ تصویری‌یی که از سخنرانی آقای غنی در میان مردم کنر در شبکه‌های اجتماعی به نشر رسیده، او می‌گوید: از دورۀ احمدشاه بابا تا کرزی، در کرسی قدرت چه کارهایی که نکردند؛ برادر برادر را کشت، پدر فرزند را کشت… اما اولین‌بار در تاریخ افغانستان است که من به ارادۀ مردم به عنوان زعیم انتخاب شده‌ام. من با تانک‌های امریکایی به این کشور نیامده‌ام. من محافظ امریکایی نداشته‌ام.
از فحوای سخنانِ آقای غنی معلوم است که او در میانِ کنریان خواسته است که اولاً از تاریخِ تاریک و پُرخشونتِ دو و نیم سده‌یی افغانستان و نقش اساسیِ خارجی‌ها در به قدرت رساندنِ پادشاهان یادآوری کند و ثانیاً خواسته آمدنِ خود به صحنۀ قدرت را پایان دورۀ تاریکِ خشونتِ درانی‌ها و دخالتِ بیگانه‌گان در انتخاب زعیمِ افغانستان به مردم کنر بنمایاند؛ مردمی که غالباً غیردرانی هستند.

ماندگار می افزاید:

آقای غنی درحالی خود را برتر از آقای کرزی و یک استثنا در تاریخ سیاستِ افغانستان می‌داند که همچنان قبیله‌خویی، فـردمحوری، انحصارجویی، اتکا به نیروی بیگانه، قانون‌شکنی و سبوتاژِ ارادۀ مردم در روح و روانِ او خانه دارد؛ از همین‌روست که در بزنگاهِ انتخابات در هیأتِ یک زعیمِ غلجایی ظاهر می‌شود و در نخستین سفر به کنر، حرف‌هایی با مردم می‌زند که نه موافقِ تاریخ است و نه دلپسندِ دموکراسی.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی آرمان ملی که در سرمقاله ای تحت عنوان "چرا نهادهای کشفی ضعیف عمل می کنند؟" چنین نوشته است:

به اثر حمله موشکی تروریستان بر گردهمایی در مصلای شهید عبدالعلی مزاری در غرب کابل که روز (پنجشنبه 16 حوت) انجام شد، حدود یازده تن شهید و 95 تن دیگر زخمی شدند.
در این مراسم که تعداد زیادی از چهره های سیاسی شرکت کرده بودند، تروریستان از یک خانه مسکونی به موشک پراکنی پرداختند و مراسم را برهم زدند.

در پایان آرمان ملی می افزاید  : 

باید نهادهای کشفی به این مهم توجه کنند و تلاش بدارند تا فعالیت های تروریستان را در داخل شهرها و نقاط آسیب پذیر که از سوی طالبان تهدید می شوند، مهار بدارند و یا به حد اقل برسانند.
از سوی دیگر اکنون شکی وجود ندارد که از داخل نهادهای حکومتی با تروریستان همکاری های صورت می گیرد و حلقاتی وجود دارند که تروریستان و مهمات جنگی شان را در مراکزی که در درون شهرهای بزرگ قرار دارند، جابه جا می کنند.
شناسایی و کشف مهمات جنگی هراس افگنان با بازرسی هایی که در مسیر جاده ها انجام می شود، مشکل به نظر می رسد، اما نهادهای کشفی با فعالیت های مسلکی شان می توانند از تصامیم و برنامه های تروریستان اطلاع به دست آورند