بررسی مطبوعات چاپ کابل 19 حوت 1397

"حق داریم از برگشت طالبان در هراس باشیم" ، " حکومت نباید بیش از این غایب بماند" و " صلح امریکا با طالبان‌ بدون‌دولت" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

"حق داریم از برگشت طالبان در هراس باشیم" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی آرمان ملی است که در آن چنین آمده است : 

دور پنجم مذاکرات صلح نماینده گان امریکا و طالبان وارد سیزدهمین روز خود شد.مذاکرات هنوزهم در پشت درهای بسته انجام می شود و از چگونگی آن تا اکنون اطلاعی در دست نیست.سری بودن این مذاکرات، نگرانی هایی را به دنبال دارد و مردم نمی دانند که امریکا با طالبان به چه توافقاتی خواهند رسید.مردم افغانستان حق دارند که نگران باشند، زیرا آنها از گروه طالبان و عملکردها و وابستگی و مزدوری شان به استخبارات پاکستان، آگاهی کامل دارند.همان گونه که امریکا از تروریستان در هراس است و بالای طالبان به آسانی اعتماد نمی کند مردم نیز از طالبان در هراس اند؛ زیرا باشندگان افغانستان گروه طالبان را تجربه کرده اند و این هراس افگنان در زمان حاکمیت شان کوچک‌ترین اعتنایی به حقوق مردم نداشتند و آن خاطرات تلخی که از ظلم، جهالت، فساد و وحشی گری های طالبان در اذهان و نفوس مردم باقی‌مانده است به زودی و به آسانی دور نخواهند شد.

نویسنده می افزاید:

اگر امریکایی ها برای طالبان امتیازهای بیش از حد بدهند و تنها در مذاکرات صلح منافع خود شان را در نظر بگیرند، در آن صورت مردم افغانستان زیر بار این توافق ها نخواهد رفت و با این مذاکرات هیچ صلحی تأمین نخواهد شد.مذاکرات صلح امریکایی ها با نمایندگان طالبان باید علنی شود و آنگاه قضاوت خواهیم کرد که برگشت طالبان ممکن است و یا مقاومت در برابر آنها ادامه خواهد یافت.

و "حکومت نباید بیش از این غایب بماند" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است: 

گفت‌وگوهای قطر پشت درهای بسته ادامه دارد. هنوز روشن نیست که امریکا و طالبان روی چه چیزی به توافق می‌رسند ولی بدی کار این است که دولت افغانستان از این مذاکره به دور است.حکومت افغانستان باید بخشی از گفت‌وگو باشد تا زمینه برای پیش‌رفت روندی که هدف از آن حل سیاسی جنگ است، فراهم شود. اگر دولت افغانستان هم‌چنان غایب مذاکرات بماند، ‌هیچ موفقیتی به دست نمی‌آید.

هشت صبح می افزاید:

هیچ راه دیگری غیر از مذاکره میان حکومت و طالبان وجود ندارد. حکومت نباید تا آخر از روند مذاکره بیرون بماند. در داخل هم باید تلاش‌های جدی برای هم‌آهنگی و اجماع سیاسی بیش‌تر شود تا این امر روی مواضع جهت‌های دیگر هم تاثیر بگذارد. دولت به عنوان یک نهاد دست‌آورد مداخله‌ی جهانی است و در صورتی که این نهاد آسیب ببیند، بهای آن را نظام امنیت بین‌المللی می‌پردازد. قدرت‌های بزرگ، قدرت‌های منطقه‌ای و کشورهای همسایه باید تلاش کنند تا هرچه زودتر حکومت افغانستان هم بخشی از روند گفت‌وگو با طالبان شود.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی انصار که در سر مقاله ای تحت عنوان صلح امریکا با طالبان‌ بدون‌ دولت چنین نوشته است:

دور پنجم گفت‌وگو‌های صلح میان امریکا و طالبان در دوحه قطر در حالی برگزار شده که (ملـاعبدالغنی برادر) فرد شماره ۲ طالبان نیز در این نشست‌هـا حضور دارد.دولت افغانستان به عنوان یکی از طرف‌های اصلی دعوا، در مذاکرات مستقیمـ با طالبان حضور ندارد و همین امر خود چشمـ‌انداز روشنی را برای افغانستان ترسیم نمی‌کند. از دید دولت افغانستان و آنطور که زلمی خلیل‌زاد آقای غنی را قانع ساخته است، مذاکرات با طالبان مقدمه‌ای است برای مذاکره طالبان با دولت افغانستان.

درپایان انصار می افزاید :

 در این میان حکومت افغانستان اعلـام کرده است که اگر طالبان حاضر به مذاکره با حکومت افغانستان نشود، نمی‌تواند در ساختار قدرت کابل نیز حضور یابد. در همین خصوص دکتر عبداله، رئیس اجرایی دولت افغانستان اعلـام کرده است که عدمـ مذاکره طالبان با دولت از بزرگ‌ترین موانع صلح است و مقامات افغانستانی باید بهانه‌های این گروه را برطرف کنند. گفته می‌شود یکی از راه‌های رفع بهانه‌های طالبان برای زمینه‌سازی گفت‌وگوها، برگزاری لویه‌جرگه مشورتی صلح است که از سوی اشرف‌غنی و حامد کرزی پیگیری می‌شود.