بررسی مطبوعات چاپ کابل ۲۲ حوت 1397

"بن سوم و بن مشکلات افغانستان "،" صلح پنهانی ؛ این ره به ترکستان است"  و "معامله با یک‌گروه امنیت جهانی را تضمین نمی کند" عناوین سرمقالات امروز روزنامه های چاپ کابل است.

روزنامه ی ماندگار در سر مقاله ای تحت عنوان "بن سوم و بن مشکلات افغانستان " چنین نوشته است : 

اخیراً بحث مذاکرات با طالبان در هاله‌یی از ابهام قرار گرفته است و هیچ‌کسی نمی‌داند که در میز خلیل‌زاد و دیگر نماینده‌های امریکا و ملا برادر و استانکزی چه چیزهایی اتفاق می‌افتد و روی چه مسایلی بحث می‌شود. در گرماگرم این ابهام، سفر وزیر خارجۀ آلمان به افغانستان و اظهاراتِ او مبنی بر برگزاری بُن سوم برای افغانستان، بحث تازه‌یی برای رسانه‌های کشور شده‌ است.

ماندگار می افزاید : اگرچه مردم افغانستان اکنون نمی‌دانند که قرار است چه چیزی بر سرنوشت و آیندۀشان رقم بخورد اما نگران اند که نشود یک‌بار از روی میزی که در قطر مانده شده ‌است، نقشه‌یی بیرون شود که در آن خیرِ مردم افغانستان نباشد و راهی باشد به سمتِ تاریکی‌هایِ تازه‌یی که ممکن به‌سختی بتوان از اعماق آن بیرون شد. چنانی که دهه‌هاست که در اعماقِ تاریکِ جنگِ دوام‌دار قرار داریم و اما هنوز هم روزنه‌یی به نظر نمی‌رسد که مردم افغانستان از آن به فردای پُرشادی و سرور رهنمون شوند. اما بُن سوم در شرایطی که بحث‌ها میان امریکا و طالبان در مبهم‌‎ترین وضعیت و بُن‌بست قرار دارد، آیا می‌تواند فصلی برای پیشرفت افغانستان باشد و یا هم فصلی برای عقب‌گرداندن این کشور؛ زیرا هرچه باشد بُن سوم فارغ از انجام فیصله‌هایی نخواهد بود که در روی میز خلیل‎زاد و برادر صورت می‌گیرد. پرسش اساسی نیز همین است که در این میز چه فیصله‌یی خواهد شد؟

" صلح پنهانی ؛ این ره به ترکستان است"  عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

تازه ترین خبرهای غیر رسمی پس از 14 روز مذاکره در دور پنجم مذاکرات قطر آمده است که این مذاکرات مخفیانه و پنهانی با شکست مواجه شده است. آن چه تا کنون مورد توافق نسبی قرار گرفته است، چیزی نیست که برآیند یک مذاکره طولانی نیم ماه میان نمایندگان طالبان و ایالات متحده باشد. تصور و انتظار خیلی ها در این دور مذاکرات بر دستاوردهای ملموس در زمینه صلح بود. خیلی ها در این دور خیز برداشتند و فکر کردند که قصه قانون اساسی و نظام سیاسی و دستاوردهای چندین ساله مفت گردیده است و باید به نحوی خود را به طالبان نزدیک کرد. 

نویسنده می افزاید : 

نادیده انگاری مردم و دولت افغانستان از سوی ایالات متحده به عنوان یک متحد استراتژیک، تردیدها و شک های بسیاری را در مورد صداقت این کشور در مبارزه با تروریسم در میان مردم افغانستان به وجود آورده است. در هر صورت به نظر می رسد که پروسه از رهگذر مذاکرات قطر با بن بست های بیشتری مواجه خواهد شد. پنهانی بودن این مذاکرات بن بست های بیشتری را تولید خواهد کرد. تا زمانی که پروسه صلح در یک فرایند روشن و شفاف به پیش نرود و هر موضوعی که در آن مطرح می شود تبدیل به یک گفتمان فراگیر نگردد، مذاکرات هم چنان ره به ترکستان خواهد برد.

و به سراغ روزنامه ی هشت صبح می رویم که در سر مقاله ای تحت عنوان "معامله با یک‌گروه امنیت جهانی را تضمین نمی کند" چنین نوشته است:

افغانستان از آن مرحله‌ی تاریخی که جنگ مشروعیت سیاسی می‌آورَد، عبور کرده است. انتخابات‌های اخیر نشان داد که مردم حالا معیارهای جدید برای مشروعیت سیاسی تعریف کرده‌اند و به همین دلیل است که برگشت به گذشته برای افغانستان صلح به میان نمی‌آورَد. کشورهایی که نمی‌خواهند افغانستان بار دیگر به کانون صدور ناامنی به جهان بدل شود، ‌باید روی تقویت دموکراسی نماینده‌گی در افغانستان کار کنند. 

در پایان هشت صبح می افزاید : 

همه‌ی تلاش‌ها باید معطوف به ادغام گروه‌های مسلح در یک دموکراسی نماینده‌گی باشد. اگر همه‌ی نیروها در افغانستان در یک دموکراسی نماینده‌گی مدغم شوند،‌ خطری از این‌جا متوجه جهان نخواهد بود. معامله با یک گروه، نمی‌تواند هیچ خطری را از هیچ کشوری دفع و طرد کند. معنای صلح هم چیز دیگری نیست غیر از این که تمام گروه‌ها و نیروهای سیاسی روی معیارهای مشروعیت سیاسی و ادغام در یک دموکراسی نماینده‌گی توافق کنند. بدون توافق روی این امر، صلح، پایدار نمی‌مانَد.