بررسی مطبوعات چاپ کابل 29 حوت 1397

"نظم جمهوری ‌و دموکراسی نمایندگی ؛خط سرخ مردم " ، " سال نو و آرزوهای کهنه" و " زکوی یار می آید نسیم باد نوروزی"، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

نظم جمهوری ‌و دموکراسی نمایندگی ؛خط سرخ مردم عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:
ارگ بر برگزاری به موقع انتخابات ریاست جمهوری تاکید می‌کند. اما داکتر خلیل‌زاد نماینده‌ی ویژه‌ی امریکا برای پایان جنگ افغانستان به این باور است که اول باید یک هیأت ملی چند حزبی و چندفرهنگی با طالبان مذاکره کند و این امر باید در اولویت باشد. روشن است که وقتی هیأت ملی چند حزبی و چند فرهنگی با گروه طالبان وارد مذاکره شود، ‌این مذاکره شاید به فیصله‌هایی برسد و یکی از این فیصله‌ها تأخیر در برگزاری انتخابات یا تشکیل یک اداره‌ی انتقالی باشد. این چیزی است که ارگ به آن راضی نیست. ارگ می‌گوید که هیچ نهادی صلاحیت ندارد قانون اساسی افغانستان را ملغا کند
هشت صبح می افزاید: 
مردم افغانستان نمی‌خواهند به گذشته برگردند. صلح باید به معنای تقویت بخشی بیش‌تر دولت و دموکراسی باشد. با صلح باید قاعده‌ی دموکراسی وسیع شود. ختم جنگ باید به معنای پامال شدن حقوق زنان و توقف پیش‌رفت اجتماعی و اقتصادی افغانستان نباشد. با ختم جنگ باید به پیش‌رفت‌های بیش‌تری برسیم نه برعکس.
و سال نو و آرزوهای کهنه عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:
«یا مقلب‌القلوب والابصار، یا مدبرالیل والنهار، یا محول‌الحول والاحوال، حول حالنا الی احسن‌الحال»
همیشه وقتی سـالِ نو می‌شود، در انسان‌ها جُنب‌وجوشی تازه جولان می‌گیرد. سالِ نو همواره در ضمیر انسان‌ها فصل دگرگونی و تغییر بوده است. روانِ انسان‌ها از آن‌جایی که خواستار چیزهای نو است، به گونه‌یی عمل می‌کند که هر پدیدۀ تازه و نو را سرفصلِ تغییرات بنیـادی در زنده‌گی خود تعبیر می‌کند.
سال ۱۳۹۷ هجری خورشیدی را در حالی به پایان می‌بریم و سال جدید ۱۳۹۸ را آغاز می‌کنیم که هنوز کشور ما درگیر جنگ، خشونت و نابسامانی است؛ اما انتظار داریم که سال نو، سال پایانِ این مصایب باشد. سالی باشد پُر از شادی و خوشی. سالی که در آن صفیرِ تفنگ و نالۀ انسان بلند نشود. آیا سال نو آبستنِ چنین انتظارهایی هست؟
ماندگار می افزاید : 
تفـاقِ دیگری که در سالِ جدید انتظار آن را می‌کشیم و بی‌صبرانه هم می‌کشیم، برگزاری انتخابات عادلانه، شفاف و به دور از تقلب ریاست‌جمهوری است. این انتخابات برای ما انتخاباتی سرنوشت‌ساز و مهم تلقی می‌شود. اگر این‌بار با رای و ارادۀ مردم بازی سیاسیِ دیگری انجام نشود، بدون شک افغانستان دارای زعامتِ ملی و همه‌شمول خواهد شد؛ زعامتی که توانایی ایجاد تغییر و تحول را دارد و می‌تواند کشور را از بحران و مصیبت نجات بخشد. 
و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان ما که در سر مقاله ای تحت عنوان زکوی یار می آید نسیم باد نوروزی چنین نوشته است:
ک سال دیگر هم‌چون همه‌ی سال‌های این سرزمین با جنجال‌ها، غم‌ها و رنج‌هایش گذشت. سالی که در آن صدها جوان برومند و شجاع نیروهای امنیتی کشور جان خویش را در مبارزه با تروریسم کور و دشمنان وطن از دست دادند. هزاران تن از هموطنان بی‌گناه و ملکی طعمه حملات وحشیانه و تروریستی شدند که یا جان باختند و یا بر گروه عظیم معلولان این سرزمین افزوده شدند. هزاران خانواده در غم امیدهای آینده و نان‌آوران فعلی خود بر گلم غم نشستند. از این سال ها بسیار آمده است و بر این سرزمین رفته است. اما تنها چیزی که هم چنان ماندگار شده است خیمه غم و مصیبت است.
در پایان نویسنده می افزاید:
به  موازات پروسه صلح ما انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی و ولسوالی را در پیش داریم. دولت و مردم افغانستان بیش از آن که به هیاهوی صلح چشم بدوزند،باید به انتخابات و روندهای دموکراتیک جاری دل ببندند. ما نباید دستاوردهای گذشته و قانون اساسی و نظام سیاسی خود را به بهانه صلح قربانی کنیم. همه مردم افغانستان به این نکته دست یافته اند و خوش بختانه آگاهی کامل یافته اند. بنابراین سال 1398، سال بیداری و سال آگاهی است.