بررسی مطبوعات چاپ کابل 17 ثور 1398

"کسانی که باید پیام جرگه ی مشورتی صلح را دریافت کنند" ، "صلح خون چکان غنی با طالبان" و "وعده های غیرعملی و بی مورد ندهید" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

کسانی که باید پیام جرگه ی مشورتی صلح را دریافت کنند عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

جرگه مشورتی صلح با تمام مخالفت ها و تحریم ها به اندازه ای که لازم بود تاثیرات خود را بر فضای سیاسی افغانستان گذاشت. فضای سیاسی افغانستان با عملکرد یک جانبه و تا حدودی اقتدارگرایانه فرستاده خاص ایالات متحده در روند صلح افغانستان و گفتگوهای طولانی با طالبان در پشت درهای بسته، به کلی برخلاف میل و جایگاه حکومت افغانستان در حال تغییر مسیر بود.

نویسنده می افزاید: 

نخستین پژواک های صدای جرگه مشورتی صلح تا حدودی بروز کرده است، اما به نظر می رسد که باید بیشتر از آن مورد توجه طرف های اصلی روند صلح قرار گیرد. گفتگوی تلفنی عمران خان با رییس جمهور غنی و دعوت از وی برای سفر به پاکستان نوعی نرمش و در نهایت جدی گرفتن دولت افغانستان از سوی طرف اصلی قضیه صلح افغانستان تفسیر می گردد. مسلم است که یک طرف اصلی صلح افغانستان پاکستان است.

و صلح خون چکان غنی با طالبان عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

در همین چند روزِ پس از پایان جرگۀ صلح و حاتم‌بخشی رییس حکومت در حق طالبان، آتش نبرد در ولایت‌های جنوبی و شمالی و شرقی و غربی همچنان مشتعل است و طالبان با شدت بخشیدن به حملات بر مراکز نظامی و امنیتیِ دولت و ریختنِ خونِ سربازان و فرزندانِ صدیقِ میهن، پاسخ‌شان را به حُسن نیتِ آقای غنی داده‌اند؛ چنان‌که دو روز پیش در حملۀ سنگینِ طالبان به نزدیکی مقر فرماندهی پولیس ولایت بغلان، شمار قابل توجهی از نظامیان و غیرنظامیان ـ شامل زنان و کودکان ـ شهید و زخمی شدند و دو شب پیش نیز ۲۵ نیروی امنیتی در ولایت فراه به شهادت رسیدند.
اما رازِ این معاملۀ یک‌طرفه و صلحِ بی‌پایۀ غنی با طالبان چیست و به عبارتی چرا رییس حکومت در یک معاملۀ یک‌طرفه حاضر است به زندانیانِ طالبان آزادی ببخشد و تابوت تحویل بگیرد؟

ماندگار می افزاید: 
برای رییس حکومت؛ جنگ، صلح و انتخابات در خدمتِ یک هدف قرار دارد؛ بقـای او و تیمش در قدرت. از همین‌رو از هرکدام از این گزینه‌ها که بتواند بقـای وی را بهتر و بیشتر تضمین کند، با حاتم‌بخشی استقبال خواهد کرد. اگر گزینۀ جنگ مقرون به هدف بود، حاضر است تابوت‎‌های بیشتری را از میدان‌های جنگ تحویل بگیرد. اگر گزینۀ صلح با طالبان به‌صرفه بود، بازهم حاضر است خون‌های بیشتری را بر طالبان ببخشاید و اگر گزینۀ انتخابات و مهندسی آن به‌صلاح بود، حاضر است صرفِ بسیاری از هزینه‌های عمومی و ضروری را متوقف کند و دوصد میلیون دالر را از جیبِ ملت به کوری چشمِ جامعۀ جهانی به پایِ انتخابات بریزد.

و به سراغ روزنامه ی هشت صبح می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان وعده های غیرعملی و بی مورد ندهید چنین نوشته است: 

تردیدی نیست که امسال، ‌سال انتخابات است و سیاست‌مدارانی که خودشان را نامزد انتخابات ریاست جمهوری کرده‌اند‌، هیچ فرصتی را برای کمپین از دست نمی‌دهند. رییس‌جمهور غنی هم در این چند روز مشغول دیدار با اعضای جرگه‌ی مشورتی بود. او در یکی از این دیدارها گفته است که زراعت افغانستان به زودی تغییر بنیادین خواهد کرد. در دیدار با نماینده‌گان ولایت غزنی هم رییس‌جمهور وعده‌های کلی و بلند بالا داد.

در پایان هشت صبح می افزاید: 

 باید رهبران حکومت می‌آموختند که وعده‌های بزرگ غیر قابل اجرا، اگر سطح توقع مردم را بلند نبرد،‌ حداقل سبب بی‌اعتمادی بیش‌تر مردم به دستگاه حکومت و درمجموع نهادهای دولتی می‌شود. مردم عام افغانستان هم دیگر از آن مرحله عبور کرده‌اند که حرف هر‌سیاست‌مدار را قبول کنند. مردم افغانستان بیش از این‌که به حرف بنگرند،‌ به نمونه‌های عملی نگاه می‌کنند. حکومت‌در دو دوهه‌ی اخیر وعده‌های زیادی به مردم داد، ولی بیش‌تر آن را عملی کرده نتوانست. شعور مردم را نباید کسی دست‌کم بگیرد. مردم می‌دانند که کدام وعده عملی است و کدام تعهد نمی‌تواند عملی شود.