بررسی مطبوعات چاپ کابل 18 ثور 1398

"غنی به پاکستان به چه امیدی می رود" و "کمیسیون مستقل انتخابات باید تکان بخورد"، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

غنی به پاکستان به چه امیدی می رود عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است  :

آقای غنی در تماس تلیفونی‌اش با عمران‌خان نخست‌وزیر پاکستان، ضمن صحبت در خصوصِ پروسۀ صلحِ افغانستان و اتصال منطقه ای و اظهار قدردانی از همکاری‌های اسلام‌آباد در روند صلح، دعوتِ عمران‌خان از خود را برای سفر به این کشور پذیرفته و قرار شده مجاریِ دیپلماتیکِ دو کشور تاریخِ دقیقِ این سفر را مشخص کنند.
گفته می‌شود که نخست‌وزیر پاکستان از اندیشۀ اقتصادمحورِ آقای غنی پیرامون افغانستان- پاکستان‌- منطقه استقبال کرده و می‌خواهد برای رسیدن به یک تفـاهمِ واضح در این ارتباط، بحث تفصیلی و مستقیم با رییس حکومت وحدت ملی داشته باشد.
اما این تماسِ تلیفونی و خوش‌وبش کردن‌ها و اجابتِ دعوتِ سفر میان غنی و عمران‌خان درحالی صورت می‌گیرد که چندین روز است که نظامیان و مرزبانانِ پاکستانی به حملاتِ راکتی‌ و هوایی‌ بر مناطق مرزیِ افغانستان از جمله در ولایتِ خوست آغاز کرده‌اند و همانند گذشته در این حملات، منازل مسکونی ویران و غیرنظامیان کشته و زخمی می‌شوند.

نویسنده می افزاید :

واقعیت این است که کنش‌های آقای غنی در سیاست داخلی و خارجی با هیچ تئوریِ سیاسی‌  برابر نیست و او صرفاً در قالبِ حرف و شعار، خود را یک دولت‌مردِ باسواد و نظریه‌فهم و نظریه‌پرداز جلوه می‌دهد.
هیچ‌کس فراموش نکرده که پنج حلقۀ سیاست خارجیِ او که در ابتدای کارش به معرفی گرفته شد و حلقۀ اول و مهم‌ترِ آن به همسایگان و به‌ویژه پاکستان اختصاص داده شده بود، چقدر زود در آزمون‌هایِ عملی پوچ و بی‌محتوا ثابت شد و او چگونه از ادعای دوستی با همسایه به سکوی دشمنی با آن خیز بر‌داشت. با این وصف، ما از روی ناگزیری از لفظ «استراتژی سیاست خارجی» کار می‌گیریم؛ چرا که در واقعیتِ امر هیچ استراتژی و راهبردی در کار نیست و هرچه هست، سلیقه‌هایِ شکننده و آرزوهایِ مالیخولیاییِ یک شخص به نام غنی است که برای «بقا در قدرت» می‌تواند کوهی از منافع و مصالح ملی و حلقه‌های سیاست خارجی و استراتژی‌ها را قربانی کند.!

و کمیسیون مستقل انتخابات باید تکان بخورد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در ان چنین آمده است :

تا حال نتایج انتخابات پارلمانی کابل اعلام نشده است. کمیسیون شکایات انتخاباتی هم تا حال بررسی‌هایش را در مورد نتایج انتخابات پارلمانی کابل، عمومی نساخته است. کمیسیون مستقل انتخابات باید از جنجال انتخابات پارلمانی خلاص می‌شد و برای انتخابات ریاست جمهوری برنامه‌ریزی می‌کرد. اما تا حال کمیسیون مستقل انتخابات برنامه‌ی عملیاتی انتخابات ریاست جمهوری را ترتیب و با مراجع کمک‌کننده در میان نگذاشته است. ماه ثور از نیمه گذشت. تا میزان چهارونیم ماه دیگر فاصله داریم. به هیچ  وجه دیگر باید وقت ضایع نشود. کمیسیون مستقل انتخابات باید گفت‌وگوهایش را با مراجع بین‌المللی و نهادهای جهانی ناظر بر انتخابات تمام کند و هرچه زودتر روی برنامه‌ی عملیاتی برای انتخابات ریاست جمهوری فکر کند. سند این برنامه باید به زودیِ ممکن نهایی شود.

نویسنده می افزاید :

مراجع تمویل‌کننده‌ی انتخابات، میلیون‌ها دالر به کمیسیون مستقل انتخابات دادند تا فهرست رأی‌دهنده‌گان را برای انتخابات پارلمانی سال ۱۳۹۷ ترتیب کند. این فهرست ترتیب شد.

انتخابات پارلمانی سال گذشته هم که تا حال نتایج نهایی آن به صورت کامل اعلام نشده است با استفاده از فهرست رأی‌دهنده‌گان برگزار شد. روشن است که هم آن فهرست نواقص جدی دارد و هم نحوه‌ی استفاده از آن فهرست در انتخابات پارلمانی مشکل داشت. فهرست به موقع به برخی از محل‌های رأی‌دهی نرسیده بود و حتی نام‌های برخی از رأی‌دهندگان در محلی که نام‌نویسی کرده بودند، ‌ پیدا نمی‌شد.

نیاز است که باید هرچه زودتر این فهرست آن طوری که لازم است اصلاح شود. این فهرست باید در هم‌آهنگی با مراجع تمویل‌کننده‌ی انتخابات اصلاح شود. به نظر نمی‌آید که بایومتریک در این زمان کم، عملی باشد. پیشنهاد یکی از متخصصان جهانی انتخابات این است که کمیسیون مستقل انتخابات فهرست رأی‌دهندگان هر محل را قبل از انتخابات در آن محلات نصب کند تا همه آن را ببینند و به این ترتیب شفافیت تامین شود. راه‌اندازی روند نام‌نویسی دوباره‌ی رأی‌دهندگان، وقت نیروهای امنیتی را هم در این فصل جنگی خطرناک، ضایع می‌سازد.

کمیسیون مستقل انتخابات باید هرچه زودتر این موضوع را با وزارت‌خانه‌های قوای مسلح هم‌آهنگ کند. هم‌آهنگی‌های لازم باید هرچه زودتر نهایی شود، ‌تا وقت ضایع نشود. تجربه‌ی انتخابات پارلمانی خیلی بد بود. نباید این تجربه در انتخابات ریاست جمهوری تکرار شود.