بررسی مطبوعات چاپ کابل 22 ثور 1398
"رمضان و سفره های پر از گرسنگی مردم" ، "کمیسیون انتخابات و مطالبات بر حق انتخاباتی" و "پرونده ی انتخابات پارلمانی را نهایی کنید" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.
رمضان و سفره های پر از گرسنگی مردم عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:
با رسیدن رمضان؛ ماهِ رحمت و مغفرت و برکت در افغانستان، مردمِ این کشور بیشتر وارد زحمت و عذاب و نقمت میشوند. چنانیکه قیمتِ مواد اولیه در کابل و تمامِ شهرها و دهاتِ کشور بهیکباره بلند میرود و به موازاتِ افزایش تقاضا به مواد خوراکی، قیمتها سیر صعودی میپیمایند. این وضع در افغانستان متأسفانه به یکی از سنتهای رمضانی تبدیل شده که با رؤیتِ این ماه گرانفروشی به اوج میرسد. افزایش قیمتها در ماه رمضان، اکثریتِ مردم افغانستان را که تنگدست و بیبضاعتاند، با دشواریهای فراوان روبهرو میکند. تاجران در این ماه سودِ بیشتر میطلبند و درنتیجه، دسترخوانِ فقرا تهیتر از قبل میشود. همچنین بخش قابل توجهی از جمعیتِ کشور زیر خط فقر قرار دارند که روی دسترخوانِ آنان یک نوع غذا هم بهزحمت دیده میشود. این عده در ماه رمضان، آن یک نوع غذا را هم از دست میدهند و یا مقدارِ آن را به نصف میرسانند.
ماندگار می افزاید:
شاید بلند رفتنِ قیمتها در ماه رمضان عوامل و دلایل و توجیهاتِ زیادی داشته باشد؛ اما آنچه غیرقابل کتمان است، بیبرنامهگی دولت در امور معیشتیِ مردم و کمرنگشدن وجدانِ جمعی و شفقتِ اجتماعیِ سرمایهداران و تجارتپیشهگانِ کشور است. دولت شاید به دلیلِ پذیرش «اقتصاد بازار» گمان کرده که هیچ مسوولیتی نسبت به وضعیتِ بازارها و سیری و گرسنهگیِ مردم ندارد و بازرگانان و سرمایهداران نیز شاید گمان کردهاند اینکه هر سال حج بروند و قربانی کنند، مورد عفو و رحمت الهی قرار میگیرند. حال آنکه چنین تعبیری از دولتداری و مسلمانی، رستگاری دنیا و آخرت را همزمان از جامعۀ افغانستان گرفته میتواند. یقیناً امامانِ مساجد با تبلیغ آموزههای نابِ اسلامی و خطاب قرار دادنِ دولتمردان و سرمایهداران میتوانند نقش اساسی و سازنده را در این راستا بازی کنند.
و کمیسیون انتخابات و مطالبات بر حق انتخاباتی عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:
تعدادی از نامزدان پیشتاز ولایت کابل در انتخابات پارلمانی سال گذشته دروازه پارلمان را به روی نمایندگان بستند و تاکید کردند که تا اعلان نتایج نهایی انتخابات کابل نمی گذارند که انتخابات داخلی ولسی جرگه به خاطر تعیین اعضای هیات اداری آن برگزار شود. به نظر می رسد این اعتراض با توجه به عملکرد اعضای پیشین کمیسیون و تعلل هایی که اکنون صورت می گیرد، برحق باشد. زیرا اکنون بیش از هفت ماه است که مردم افغانستان انتظار می کشند ولی هنوز نتایج کابل اعلان نشده است. این تاخیر غیرمتعارف به هیچوجه توجیه پذیر نیست و هرچه زودتر باید نتایج نهایی کابل اعلان گردد تا مجلسی که بیش از چهار سال به صورت غیرقانون دوام داشته است با کامل شدن اعضای آن، تکمیل گردد.
نویسنده می افزاید:
واقعیت این است که متاسفانه کمیسیون های انتخاباتی ما میراثدار تجربه های بدی از گذشته هستند و ما انتخابات هایی را پشت سر گذاشته ایم که هیچگاه قناعت عمومی را حاصل نکرده است. انتخابات ها در طی هیجده سال گذشته همواره دچار ابهام و تردید بوده اند و نتایج آن ها همیشه در هاله ای از شک و گمان پذیرفته شده است. این همه میراث تلخ سبب می شود که کمیسیون های انتخاباتی بار مسئولیت های سنگین و چالش های مضاعف را به دوش بکشند. تنها معیاری که می تواند از سنگینی این بار بکاهد معیار قرار دادن شفافیت و عدالت انتخاباتی و در نهایت حقوق عامه است.
و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان پرونده ی انتخابات پارلمانی را نهایی کنید چنین نوشته است:
انتخابات پارلمانی به لحاظ تخنیکی یک افتضاح بود. کمیسیون مستقل انتخابات نتوانست آن طوری که لازم بود، انتخابات را مدیریت کند. کمیسیون مستقل انتخابات به ویژه کمیشنران قبلی این کمیسیون قادر به تطبیق تقویم انتخاباتی نشدند و تا هنوز بیشتر از شش ماه از انتخابات پارلمانی میگذرد، ولی نتایج آن به صورت کامل اعلام نشده است. هزینهی ناکامی مدیران ارشد قبلی کمیسیون مستقل انتخابات را مجموع مردم افغانستان و ارکان دولت میپردازند.
درپایان هشت صبح می افزاید:
کمیسیون باید با احزاب سیاسی، سیاستمداران، نامزدان انتخابات ریاست جمهوری و تمویلکنندهگان بینالمللی انتخابات هرچه زودتر به تفاهم برسد تا برنامهی عملیاتی انتخابات ریاست جمهوری آغاز شود. کمیسیون مستقل انتخابات وقت زیادی ندارد. تا برگزاری انتخابات ریاست جمهوری بیشتر از چهار ماه فاصله نیست. هیچ منطقی نیست که کمیسیون مستقل انتخابات و حکومت مصروف پروندهی انتخابات پارلمانی بمانند.