بررسی مطبوعات چاپ کابل 1 جوزا 1398
"وضعیت فاجعه بار زنان و کودکان در کشور" و "پاسخ نادرست به نگرانی های مشروع " ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.
وضعیت فاجعه بار زنان و کودکان در کشور عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:
دیروز صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) در جدیدترین گزارشش در افغانستان اعلام کرده که دو میلیون کودک زیر پنج سال و ۴۸۵ هزار زن حامله و شیرده به صورت حاد از سلامت و امنیت غذایی محروم هستند.
این نهاد با اشاره به خشکسالی سال گذشته در افغانستان نوشته که آثار خشکسالی در سال ۲۰۱۹ نیز ادامه خواهد یافت و باعت کاهش سلامت غذایی در این کشور میشود.
کودکان و زنان و بخصوص زنان شیرده و حامله از آسیب پذیرترین بخش جامعه است که از ناامنی، فقر، بیکاری و مشکلات اقتصادی متأثر می شوند. متأسفانه علیرغم خواست مردم افغانستان، هر سال نسبت به سال قبل انکشاف ها و امیدواری ها نسبت به بهبود وضعیت امنیتی و اقتصادی کاهش می یابد و بر این اساس انتظار نمی رود که درد و رنج ناشی از سؤ تغذیه، زندگی کودکان و زنان را در سال جاری و سال های بعد با تلخی و تهدید مواجه نسازد.
نویسنده می افزاید :
اگرچه کمک های ویژه برای کودکان و زنان و ارائه راهکارهای مفید برای جلوگیری از سؤ تغذیه کودکان و زنان و توجه به تداوی و درمان به موقع بیماری های زنان و کودکان می تواند تا حدودی از افزایش مرگ و میر کودکان و زنان حامله و شیرده جلوگیری کند؛ اما نمی تواند یک راه حل قطعی و دایمی برای حل مشکلات سؤ تغذی زنان و کودکان به شمار بیاید.
و پاسخ نادرست به نگرانی های مشروع عنوان س مقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:
شماری از نامزدان انتخابات ریاست جمهوری به این باور اند که از امروز میعاد قانونی کار حکومت وحدت ملی پایان یافته است. آنان خواستار تشکیل حکومت سرپرست شدهاند. نامزدان انتخابات ریاست جمهوری به این باور اند که اگر محمداشرف غنی سر از امروز کنار نمیرود، باید از نامزدی خود بگذرد. تردیدی نیست که حکومت وحدت ملی در اجرای قانون اساسی ناکام ماند. اول جوزای سال پنجم بعد از انتخابات باید قدرت به رییس جمهور منتخب سپرده شود. آقای غنی هم باری گفته بود که حاضر نیست پس از اول جوزا حتی یک روز هم به صورت غیر قانونی به کارش دوام بدهد. حکومت وحدت ملی نمیتواند ناکامی در برگزاری انتخابات ریاست جمهوری را توجیه کند. کمیشنران قبلی کمیسیون مستقل انتخابات که در برگزاری انتخابات پارلمانی سال ۱۳۹۷ ناکام ماندند، نیز توسط رهبران حکومت وحدت ملی گزینش شده بودند.
اما حکومت سرپرست در قانون اساسی افغانستان جا ندارد. حکومت سرپرست یک ادارهی غیر انتخابی است که در قانون اساسی افغانستان پیشبینی نشده است.
در پایان هشت صبح می افزاید:
در حکومتهای پارلمانی در فاصلهی بین دو حکومت انتخابی یک حکومت سرپرست روی کار میآید تا در روزهای که احزاب سیاسی و سیاستمداران مصروف کمپین و انتخابات هستند، کارهای روزمرهی دولت را پیش ببرد. اما چنین چیزی در قانون اساسی افغانستان پیشبینی نشده است. بیشتر حقوقدانان در کابل به این باور اند که دوام کار آقای غنی تا زمان مشخص شدن رییس جمهور منتخب اشکالی ندارد.
اما نامزدان انتخابات ریاست جمهوری یک نگرانی مشروع دارند و آن این که رییس جمهور در انتخابات با استفاده از قدرتی که در اختیار دارد مداخله کند و امکانات دولتی را تنها به سود خودش مورد استفاده قرار دهد. روشن است که رییس دولت قدرت نفوذگذاری بر تمام نهادها از کمیسیون مستقل انتخابات را دارد. این امر نامزدان انتخابات ریاست جمهوری را خیلی نگران کرده است. این نگرانی به جا و مشروع است. اما پاسخی که به این نگرانی داده میشود، نادرست است.
راه حل این است که نامزدان انتخابات ریاست جمهوری با ارگ روی کارشیوهی استفاده از امکانات دولتی و جلوگیری از اعمال نفوذ رییس جمهور و دیگر نهادهای دولتی بر کار کمیسیون مستقل انتخابات به نتیجه برسند. حتا اگر رییس جمهور برحال از نامزدی خودش هم منصرف شود، باز هم نامزدان انتخابات ریاست جمهوری، نگران حمایت ایشان از یک نامزد مشخص خواهند بود. بنا بر این ایجاب میکند که نامزدان انتخابات ریاست جمهوری با ارگ وارد گفتوگو شوند و در مورد کارشیوهی استفادهی برابر از امکانات دولتی در کمپین و جلوگیری از نفوذگذاری مقامهای دولتی از جمله رییس دولت در کار کمیسیون مستقل انتخابات به تفاهم برسند.