بررسی مطبوعات چاپ کابل 12جوزا 1398

"سه گانگی صلح و نازدانگی طالبان" ، "تقویت طالبان به چه بهایی؟" و "فهرست رای دهندگان را اصلاح و نهایی کنید" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی ماندگار در سر مقاله ای تحت عنوان سه گانگی صلح و نازدانگی طالبان چنین نوشته است: 

پس از ماه‌ها تلاش‌ در عرصه‌های ملی و بین‌المللی در راستای صلح با طالبان، اکنون واضح شده که آنان اهلِ سازش و آشتی نیستند. حکومت افغانستان و در رأسِ آن آقای غنی چند سال است که در حسرتِ صلح خود را به آب‌وآتش زده و در سوی دیگر، سیاست‌مدارانی چون آقای کرزی وجود داشته‌اند که خواسته‌اند با به انجام رساندنِ برنامۀ صلح با طالبان، برگِ درخشانی را در کارنامۀ خود ثبت کنند. افزون بر این دو خط سیر، ایالات متحدۀ امریکا نیز چند ماه پیش ضرب‌الاجلی قاطع برای صلح تعیین کرد و دستگاه سیاست خارجیِ خود را مأمور اجرا و پیشبردِ آن ساخت. ولی اکنون هم حکومتِ آقای غنی داغِ صلح را با خود حمل می‌کند، هم آقای کرزی و دوستانِ سیاسیِ او یتیمانِ صلح ثابت شده‌اند و هم دولت ایالات متحده که حاضر به مذاکره‌های طولانی و رو در رو با گروه طالبان شد، به این نتیجه رسیده که روحیۀ طالبان ابداً موافقِ صلح نیست.

ماندگار می افزاید: متأسفانه سه جریانِ صلح‌خواهی با طالبان؛ نخست حکومت، دوم حلقۀ آقای کرزی و سوم ایالات متحده، در تعقیبِ صلح با یکدیگر از نظر ذهنی همسویی و همخوانی نداشتند. نتیجۀ این سه‌گانه‌گی در صلح برای طالبان این بود که قدر و قیمتِ آن‌ها در اخبار سیاسی و متعاقباً در افکار عمومیِ جهان بسیار بالا رفت و میلِ آنان به صلح با قاعدۀ بُرد – بُرد از میان رفت و آن‌ها از موضعِ قوت مطالباتی را مطرح ‌کردند که معنایی جز بُرد خود و باختِ دیگران در بر نداشت.

و تقویت طالبان به چه بهایی؟ عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است: 

جنگ افغانستان یک معضل داخلی نیست که با توافق طرفین حل و فصل شود. این جنگ حداقل ریشه ای نیم قرنه دارد که توسط کشورهای قدرتمند جهانی به منظور پیشبرد یک بازی بزرگ در افغانستان راه اندازی شده و توسط همین کشورها به صورت مداوم نظارت و کنترل می شود. بنابراین برای حل معضل جنگ در افغانستان تنها توافق حکومت با طالبان و یا چهره های به اصطلاح سیاسی با چند نفر طالب کافی نیست؛ بلکه باید تمام عوامل داخلی و بیرونی جنگ در پروسه صلح اهمیت داده شود و رضایت و موافقه همه طرف ها در مسأله صلح گرفته شود. 

نویسنده می افزاید: 

سیاست های عجولانه و خوشبینانه امریکا نسبت به روند صلح و ساده انگاری این پروسه در حد رضایت چند نفر طالب، شور و شوق سیاستمداران بازنشسته کشور که این روند را به نفع خود تفسیر می کردند و رویاروی دو قدرت بزرگ روسیه و امریکا در رقابت های منطقوی از جمله در افغانستان، سبب شد که این بار طالبان در عرصه سیاسی و بین المللی مورد توجه قرار بگیرد. مذاکرات قطر و دو دور نشست مسکو خواسته یا ناخواسته گروه طالبان را از حاشیه به متن آورد و حتا تلاش مشترک و چندجانبه صورت گرفت که با منزوی کردن حکومت، امارت اسلامی را هرچه برجسته تر، قوی تر و همه کاره تر نشان دهند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان فهرست رای دهندگان را اصلاح و نهایی کنید، چنین نوشته است:

هیچ راه دیگری نیست غیر از این که برای انتخابات ریاست جمهوری برنامه‌ریزی دقیق صورت بگیرد. کمیسیون مستقل انتخابات از برگزاری انتخابات شوراهای ولایتی و انتخابات پارلمانی ولایت غزنی شانه خالی کرد. ظاهراً کمیسیون مستقل انتخابات به این نتیجه رسیده است که نمی‌تواند هم‌زمان با انتخابات ریاست جمهوری، انتخابات شوراهای ولایتی و انتخابات پارلمانی ولایت غزنی را برگزار کند. پیش از این کمیسیون مستقل انتخابات گفته بود که برگزاری انتخابات پارلمانی غزنی، انتخابات شوراهای ولایتی و انتخابات ریاست جمهوری، ‌خط سرخ این کمیسیون است. اما حال این کمیسیون می‌گوید که نمی‌تواند انتخابات پارلمانی غزنی و شوراهای ولایتی را یک‌جا با انتخابات ریاست جمهوری برگزار کند.

در پایان هشت صبح می افزاید: 

حتماً کمیسیون مستقل انتخابات، طرح عملیاتی انتخابات را با وزارت‌خانه‌های قوای مسلح هم‌آهنگ کرده است که آمار مراکزی را که در روز انتخابات بسته خواهد بود، ‌اعلام کرد. بدون هم‌آهنگی موضوع با وزارت داخله و دفاع، امکان ندارد که شمار مراکز بسته پیش از پیش اعلام شود. هم‌آهنگ شدن برنامه‌ی انتخابات ریاست جمهوری با وزارت‌خانه‌های امنیتی گامی به پیش است. اما در کنار این، کمیسیون مستقل انتخابات باید یک کار مهم دیگر را هم انجام دهد و آن این که فهرست رأی‌دهنده‌گان را اصلاح و علنی بسازد. بدون اصلاح فهرست رأی‌دهنده‌گان و علنی‌سازی آن‌، احزاب سیاسی و نامزدان انتخابات ریاست جمهوری، اعتبار و صحت انتخابات را تأیید نمی‌کنند.