بررسی مطبوعات چاپ کابل 27 جوزا 1398
"ضرورت برخورد قانونی با فرهنگ اتهام " ، "چرا این بار به پاکستان باور کنیم" و" تحریم انتخابات آخرین تیر در چله ی تدبیر " ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.
ضرورت برخورد قانونی با فرهنگ اتهام عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:
لوی سارنوالی افغانستان طی اعلامیه مطبوعاتی گفته است که ادعاهای یکی از مشاورین پیشین ریاست جمهوری را در باره سوء استفاده های جنسی مقامات حکومت افغانستان در حضور شورای علما، نهادهای مدنی، رسانه های آزاد و دیده بان شفافیت بررسی خواهد کرد. بر اساس این اعلامیه بررسی قضایای جرمی از صلاحیت های خاص لوی سارنولی است و این اداره کمیته ای را به منظور بررسی اتهامات وارده از سوی یکی از مقامات پیشین توظیف کرده است و این کمیته موظف است که به گونه مسلکی و بی طرفانه، به منظور رفع تشویش اذهان عمومی به طور جدی به این اتهامات رسیدگی کند. این نخستین بار است که لوی سارنوالی افغانستان به عنوان یک نهاد عدلی و حقوقی به اتهاماتی رسیدگی می کند که از سوی برخی از سیاستمداران به آدرس دیگر سیاسیون وارد شده است.
نویسنده می افزاید :
طی سال های اخیر و به خصوص در ماه های اخیر میزان حضور زنان در رهبری اداره افغانستان بهبود چشم گیری داشته است و زنان زیادی در پست ها و مناصب عالی رتبه دولتی مقرر شده اند. بدون شک این یک دستاورد بزرگ برای دولت افغانستان و هم چنین برای زنان افغانستان است. اما اتهام های سنگینی که از سوی یک مقام پیشین علیه مقامات افغانستان و به طور غیر مستقیم علیه زنان وارد گردیده است این جایگاه را به معنای واقعی کلمه آسیب زده است و دستاوردهای چندین ساله را در معرض نابودی قرار داده است.
اکنون نوبت به دادستانی افغانستان می رسد که هم بر بنیاد درخواست دولت افغانستان و هم به خاطر این که مدعی العموم است به قضایای مورد اشاره و اتهام های وارده رسیدگی جدی و بی طرفانه انجام دهد.
و روزنامه ی هشت صبح در سر مقاله ای تحت عنوان چرا این بار به پاکستان باور کنیم چنین نوشته است:
به نظر میرسد که لندن به هدف وساطت میان افغانستان و پاکستان از رییسجمهور غنی برای دیدار از بریتانیا دعوت کرده است. رییسجمهور غنی قرار است به تاریخ شش سرطان از اسلامآباد دیدن کند و با عمرانخان نخستوزیر، فرمانده عمومی ارتش و رییس سازمان استخبارات مرکزی آیاسآی نیز ملاقات داشته باشد و با آنان روی روابط دوجانبه، مبارزه با ترور و صلح در افغانستان گفتوگو کند.
شاید دیپلوماتهای کشورهای غربی در اسلامآباد از جمله دیپلماتهای امریکایی و بریتانیایی هم به جمعبندی جدید رسیده باشند و احتمال دارد که نشانههایی از تغییر نگاه و پالیسی در نهادهای مختلف آن کشور را احساس کرده باشند. اما در افغانستان تردید جدی در مورد پاکستان وجود دارد.
هشت صبح می افزاید :
در سال ۲۰۱۵ پس از حملهی تروریستی به مکتب نظامی پشاور، این باور قوت گرفته بود که پاکستان اینبار تغییر کرده است. در آن زمان حکومت وحدت ملی هم به شدت تلاش کرد تا با پاکستان نزدیک شود. پاکستان حتا در گفتوگوهای سهجانبه و چهارجانبه هم شرکت کرد، اما در پایان کار هیچ نتیجهای حاصل نشد. در شروع دههی ۹۰ هم که اتحاد شوروی تازه فروپاشیده بود و پاکستان فرصت یافته بود تا با جمهوریهای تازه مستقل شده، روابط تجارتی ایجاد کند، ارتش پاکستان نه تنها کمکی به ثبات در افغانستان نکرد بلکه به آتش جنگهای تنظیمی هیزم ریخت و بعد به حمایت استراتژیک از طالبان پرداخت. چه تضمینی وجود دارد که پاکستان اینبار برای رسیدن افغانستان به صلح و ثبات تلاش کند؟ ارتش پاکستان همیشه اقتصاد پاکستان را فدای اهداف خودش کرده است. مردم افغانستان حق دارند شک داشته باشند.
و به سراغ روزنامه ی اطلاعات روز می رویم که در تحلیلی تحت عنوان تحریم انتخابات آخرین تیر در چله ی تدبیر چنین نوشته است:
شورای نامزدان انتخابات ریاستجمهوری متشکل از ۱۲ نامزد، پس از چند هفته درخواست مکرر از رییسجمهور غنی مبنی بر امتناع از عزل و نصبهای دولتی و استفاده از امکانات و منابع دولتی در راستای منافع و کارزارهای انتخاباتی، اکنون هشدار دادهاند که در صورت دوام کار رییسجمهور غنی در ارگ ریاستجمهوری و پذیرفتهنشدن مطالباتشان، انتخابات ریاستجمهوری را تحریم میکنند.
در پایان اطلاعات روز می افزاید :
شورای نامزدان ریاستجمهوری، گزینههای مختلف و مقدور اعمال فشار بر ارگ ریاستجمهوری و تلاش برای محدود کردن صلاحیتهای رییسجمهور را بهکار بردند. این شورا، اعمال فشار رسانهای، ارسال طرحهای سیاسی به رهبری حکومت برای دستیابی به توافق در خصوص برگزاری یک انتخابات سالم با زمینهی رقابت برابر و تهدید به برپایی اعتراضات مدنی و سپس نافرمانی مدنی در سراسر کشور را امتحان کردند، اما توفیقی برای این شورا حاصل نشد. تحریم انتخابات ریاستجمهوری توسط شورای نامزدان، آخرین تیر در چلهی تدبیر این شورا برای جلوگیری از سوءاستفادهی رییسجمهور غنی از منابع دولتی و وضع محدودیت بر صلاحیتهای او است.