بررسی مطبوعات چاپ کابل 29 جوزا 1398

"۱۰۰ روز تا برگزاری انتخابات چه باید کرد ؟ " ، " بن بست پارلمان باید بشکند" و " چالش های جدید ثبت نام تقویتی رای دهندگان" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

۱۰۰ روز تا برگزاری انتخابات چه باید کرد ؟ عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است: 
از امروز به بعد، صد روز تا برگزاری انتخابات مانده ‌است. قرار است که انتخابات ریاست‌جمهوری به تاریخ شش میزان سالِ روان دایر شود؛ این اما در صورتی‌ست که تاریخ برگزاری انتخابات مجدداً به تأخیر نیفتد. ما در حالی صد روز به برگزاری انتخابات، زمان در پیشِ رو داریم که هنوز مردم افغانستان روی برگزار شدن و نشدنِ انتخابات شک دارند و همچنین نگران اند که ‌بارِ دیگر انتخابات ریاست‌جمهوری با تقلب‌های گسترده به نفع نامزد بر سرِ اقتدار همراه گردد. 
ماندگار می افزاید: 
در این صد روز معلوم نیست که اوضاع سیاسی ـ انتخاباتی چه تب‌وتاب‌هایی خواهد یافت. اما آنچه اکنون معلوم است این‌که: حضور مردم در مراکز ثبت‌نامِ تقویتی کمرنگ است و در عین حال آن‌ها نسبت به انتخابات پیشِ ‌رو به‌دلیل تقلباتی که در انتخابات‌هایِ گذشته صورت گرفت و نیز به‌دلیل کشاله‌دار شدن انتخابات پارلمانی، دل‌چسبی و اشتیاقِ خاصی نشان نمی‌دهند.
و بن بست پارلمان باید بشکند عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:
مردم افغانستان در انتخابات پارلمانی خطر مرگ را قبول کردند و به پای صندوق‌های رای رفتند. کشورهای کمک‌کننده هم مصرف انتخابات پارلمانی را پرداختند. پول زیادی مصرف شد تا فهرستی از رأی‌دهنده‌گان تهیه شود و شهروندان به پای صندوق‌های رای بیایند. در روز رأی‌گیری خشونت‌های طالبان افزایش یافت و شمار زیادی از نیروهای امنیتی، رأی‌دهنده‌گان و نامزدان انتخابات پارلمانی جان‌های‌شان را از دست دادند. تمام این قربانی‌ها برای فعال شدن دوباره‌ی قوه‌ی مقننه داده شد. شهروندان افغانستان انتظار داشتند که دستگاه تقنینی دوباره فعال شود. فعال شدن مجدد دستگاه تقنینی نظام یکی از ضروریات جدی دموکراسی جوان کشور بود. اما بن‌بست انتخاب رییس پارلمان کل دستگاه تقنینی کشور را دچار بحران کرده است.
هشت صبح می افزاید : 
بن‌بست انتخاب رییس سبب شده است که پارلمان نتواند کار خودش را انجام بدهد. هدف رأی‌دهنده‌گان، برگزارکننده‌گان انتخابات، ‌مردم افغانستان و همه، این بود که یک پارلمان فعال روی کار بیاید. دلیل این که مردم افغانستان بیش‌تر به چهره‌های جدید رأی دادند نیز همین بود. مردم پارلمان فعال می‌خواستند. مردم پارلمانی می‌خواستند که بتواند دستگاه حکومت را نظارت کند. هرچه زودتر باید مشکل ریاست حل شود تا انتخابات برای گزینش بقیه‌ی اعضای هیات اداری هم تمام شود و پارلمان به کار اصلی‌اش برسد. همه‌ی نماینده‌گان مردم باید بدانند که شهروندان آنان را برای دوام بن‌بست به آن‌جا نفرستاده‌اند. 

مهم نیست که این بن‌بست بر اساس کدام مکانیزم می‌شکند، آن‌چه که مهم است این است که بن‌بست باید هرچه زودتر به پایان برسد، ‌رییس پارلمان مشخص شود و پارلمان کار خودش را به صورت عادی آغاز کند. 

و به سراغ روزنامه ی افغانستان ما می رویم که در سر مقاله ای تحت عنوان  چالش های جدید ثبت نام تقویتی رای دهندگان چنین نوشته است : 
در روزهای اخیر کمیسیون انتخابات از پیشرفت در روند ثبت نام رای دهندگان سخن به میان آورده است و آماری نسبتا بالایی را اعلان کرده است. اگر واقعا بر اساس گفته های دو روز پیش کمیسیون انتخابات تا کنون در پروسه ثبت نام تقویتی رای دهندگان در حدود 400هزار نفر ثبت نام کرده باشند، یک گام بزرگ و یک پیشرفت امیدوار کننده در این زمینه صورت گرفته است. اما با توجه به مشکلاتی که فراروی این پروسه وجود دارد بعید به نظر می رسد که این آمار دقیق و درست باشد. 
در پایان نویسنده می افزاید:
اینک مردم افغانستان علاوه بر چالش های امنیتی در بسیاری از نقاط کشور با مشکل دیگری مواجه هستند که عدم دسترسی به مراکز ثبت نام است. به عنوان مثال در بسیاری از ولسوالی های مناطق مرتفع مرکزی تا رسیدن به مرکز ثبت نام بیش از یک روز راه رفتن لازم است که یک فرد بتواند در این پروسه شرکت کند. در حالی که این کار برای بسیاری از مردان و زنانی که توان رسیدن به مراکز ولسوالی ها را ندارند بسیار دشوار و طاقت فرسا است. از سوی دیگر تعلیق انتخابات شوراهای ولایتی و ولسوالی انگیزه های مشارکت در پروسه ثبت نام و در نهایت انتخابات را کمرنگ می سازد. بسیاری از مردم انگیزه چندانی ندارند که یک روز راه بروند تا خود را به مراکز ثبت نام برسانند و در انتخابات ریاست جمهوری مشارکت کنند.