بررسی مطبوعات چاپ کابل 2 سرطان 1398

"پیام آوران‌ همبستگی و نشاط" ، "پاکستان‌ و تداوم تئوری عمق استراتژیک" و "آیا پاکستان دست از منافقت خواهد برداشت" عناوین سرمقالات روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی هشت صبح  در سرمقاله ای تحت عنوان پیام آوران‌ همبستگی و نشاط چنین نوشته است: 

مردم افغانستان در حالی که نه امنیت روحی دارند، نه امنیت فزیکی و نه اقتصاد با‌ثبات، از خلاقیت و پروردن ظرفیت‌های‌شان باز نمانده‌ و از فرصت‌های بسیار اندک هم برای درخشش استفاده کرده‌اند. حکومت باید به مدیریت ورزش توجه می‌کرد، ولی نه تنها توجه نکرد، بل‌که با بی‌رحمی تمام اجازه داد که یک عده برای تصاحب ریاست کمیته‌ی ملی المپیک سال‌ها به صورت نا‌مشروع و خیلی مأیوس‌کننده رقابت کنند.

هشت صبح می افزاید: 

با وجود تمام این نابه‌سامانی‌ها، نوجوانان تیم فوتسال توانستند خوش بدرخشند و برای مردم افغانستان‌ شادمانی، ‌امید و آرامش به ارمغان بیاورند. اگر جنگ نمی‌بود و نهادهای امنیتی و قضایی دولتی و ملی در سراسر کشور تسلط می‌داشتند،‌ مردم افغانستان فرصت بیش‌تری برای پرورش ظرفیت‌های خود می‌یافتند و جایگاه شایسته‌ی خود را در میان ملل جهان تثبیت می‌کردند.

وپاکستان‌و تداوم تئوری عمق استراتژیک عنوان سر مقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

مدتی است که برخی از رهبران و چهره‌های سیاسی با هر بادی به رقص می‌آیند و به دنبال هر ندایی سر از پا نمی‌شناسند و می‌دوند. کنفرانس‌های مسکو که با حضور نمایندگان طالبان و جمعی از سیاستمداران افغانستان در دو دور و به صورت بسیار پررنگ‌تر نیز برگزار شد نه تنها نفعی برای پروسه صلح افغانستان نداشت، بلکه سبب رسوایی‌های بیشتر و البته تقویت جبهه مقابل دولت افغانستان گردید. کنفرانس روند لاهور بسی مشکوک‌تر و پرابهام‌تر از کنفرانس‌های مسکو از سوی دولت پاکستان در حال برگزاری است. اکنون تعدادی از چهره‌های سیاسی و رهبران جهادی که سال‌ها در زمین پاکستان بازی کرده اند، خود را از هر طریقی به پاکستان رسانده اند تا در کنفرانسی اشتراک کنند که از پیش تدارک دیده شده است و از قبل احتمالا هیچ‌گونه هماهنگی نیز با این رهبران صورت نگرفته است.

نویسنده می افزاید: 

با توجه به این که به زودی رییس جمهور افغانستان به پاکستان خواهد رفت و با توجه به این که پروسه صلح ظاهرا به مرحله حساسی رسیده است و با توجه به این که هنوز بسیاری از حملات انتحاری و جنگی در خاک پاکستان طراحی می‌شود، این رفتار آن کشور سوال برانگیز و مشکوک به نظر می‌رسد. پاکستان اگر راست می‌گوید که به دنبال تیوری عمق استراتژیک نیست، چرا شورای کویته را منحل نمی‌کند و چرا منابع تمویل و تجهیز تروریسم را نمی‌بندد؟

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی آرمان ملی  که در سرمقاله ای تحت عنوان آیا پاکستان دست از منافقت خواهد برداشت چنین نوشته است: 

در حالی که شش دوره گفت‌وگو برای تأمین صلح در افغانستان میان امریکا و طالبان مدت‌هاست بدون نتیجه پایان یافته و قرار است دور هفتم این گفت‌وگوها در آینده نزدیک آغاز یابد، حکومت پاکستان نشستی را در باره  صلح افغانستان در اسلام‌آباد راه اندازی کرده است.

این نشست که در آن شماری از سیاسیون کشور برای اشتراک در آن دعوت شده اند، دیروز آغاز به کار کرد. ظاهرن این نشست برای نشان دادن حسن نیت پاکستان به مردم افغانستان است تانشان دهد که برای تأمین صلح در افغانستان خوش‌بین است و آرزو دارند که هردو کشور در صلح زنده‌گی کنند.

در پایان آرمان ملی می افزاید: 

هنوز هم پاکستان دو گونه عمل می‌کند؛ از یک سو برای نشان دادن حسن نیت خویش سیاسیون کشورما را گرد هم می‌آورد و گفت‌وگو دایر می‌کند و از جانبی هم سعی می‌کند برای تأمین خواست‌های طالبان با سیاسیون افغانستان چانه زنی کند.

جالب است که در این باره برخی سیاسیون کشور خوش‌بینانه قضاوت کرده اند. ماباور داریم که این گونه نشست‌ها شاید مقطعی باشد. پاکستان تا هنوز در پشت جنگ‌های طالبان با دولت افغانستان قرار دارد و هزاران جنگ‌جوی آن کشور همین اکنون در کنار طالبان بر علیه مردم و حکومت افغانستان می‌جنگند.