بررسی مطبوعات چاپ کابل 3 سرطان 1398

"نخستین قدم‌کمیسیون انتخابات به سوی مستقل شدن"،" دور باطل روند صلح افغانستان" و" نشست بی معنا و فاقد پیام روشن"، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان نخستین قدم‌کمیسیون انتخابات به سوی مستقل شدن چنین نوشته است : 
اخیراً یکی از کمیشنران کمیسیون مستقل انتخابات برای نخستین‌‌بار از مداخلات ارگ ریاست‌‌جمهوری در کارِ کمیسیون مستقل انتخابات خبر داده است. این اقدامِ نیکو و نوظهور نشان می‌دهد که بالاخره در این کمیسـیون حرکت‌هایی به سمتِ مستقل نگه‌داشتنِ کمیسیون انتخابات نضج گرفته است. در گذشته، مسوولان کمیسیون‌های انتخاباتی هرگز به چنین امری توجه نداشتند و سعی می‌کردند مداخلاتِ مقاماتِ حکومت را در کار کمیسیون انتخابات کتمان کنند.
ماندگار می افزاید : 
اعضای جدیدِ کمیسیون‌های انتخاباتی کافی‌ست که در نقشِ قدم‌هایِ همتایانِ گذشتۀشان پا نگذارند و به‌‌جرأت و هوشیاری متوجه مسوولیت‌هایِ قانونی و مردمی‌شان باشند. چنین رویکردی، هم حیثیت و اعتبارِ از دست رفتۀ انتخابات و دموکراسی را اعاده می‌سازد و هم آن‌ها را به عنوان «قهرمان» به جامعه معرفی می‌کند. اما در غیر آن، باید گفت با توجه به سیاستی که ارگ پیشه کرده، انتخابات همراه با اعضای کمیسیون‌های انتخاباتی قربانی می‌شود و از همه بدتر این‌که: احتمال می‌رود جامعۀ افغانستان در نتیجۀ این وضع به سمتِ بی‌نظمی و آشوبِ سرتاسری سوق یابد.

و دور باطل روند صلح افغانستان عنوان سر مقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:
خلیلزاد تا کنون با برگزاری شش دور مذاکره طولانی با طالبان نتوانسته است یک نتیجه ملموس و قابل افتخار از پروسه صلح افغانستان به دست دهد. واقعیت این است که آن گونه که پروسه صلح شروع شده و به پیش می‌رود احتمالا هیچگاه به نتیجه‌ای منجر نگردد. نمی‌خواهیم به بدبینی و یاس در باره روند صلح افغانستان دامن بزنیم. اما شواهد و نشانه‌های کافی وجود دارد که نشان می دهد که روند صلح به شکلی فعلی آن نه تنها منجر به صلح نمی‌گردد بلکه آن را پیچیده‌تر و بغرنج‌تر نیز می‌کند. 
نویسنده می افزاید :
مهم‌ترین علتی که این پروسه را به سمت ناکامی می‌برد و هیچگاه در آن روزنه جدیدی رونما نمی‌گردد، عدم حضور دولت افغانستان و یا نماینده‌ای از سوی مردم افغانستان در گفتگوها و مذاکرات است. تا زمانی که یک شخصیت حقوقی صاحب صلاحیت از سوی دولت و مردم افغانستان در مذاکرات دخیل نباشد هرگز نتیجه مهمی به دست نخواهد آمد. نمایندگایندگان ایالات متحده نمی‌توانند هم از سوی کشور متبوع خود و هم از سوی مردم و دولت افغانستان در گفتگوها حضور یابند و در باره یک موضوعی هر چند کوچک تصمیم بگیرند. بنابراین وقتی صلاحیت تصمیم گیری نباشد صلح نیز به دست نخواهد آمد. 
و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در تحلیلی تحت عنوان  نشست بی معنا و فاقد پیام روشن چنین نوشته است: 
 نشست برخی از سیاست‌مداران افغان در شهرک مری در نزدیک اسلام‌آباد با مقام‌های پاکستانی هیچ معنای روشن سیاسی نداشت. شرکت‌کننده‌گان می‌توانستند نشست شبیه کنفرانس مری را در کابل هم برگزار کنند. در نشست مری نماینده‌گان طالبان شرکت نکرده بودند که بتوان آن را یک گفت‌وگوی میان‌افغانی خواند. در نشست‌های مسکو نماینده‌گان طالبان هم دعوت می‌شدند و وزیر خارجه‌ی روسیه مثل مهمان‌دار در کنار میز می‌نشست. چند نشستی که در مسکو برگزار شد، توسط وزیر خارجه‌ و دیپلومات‌های ارشد روسی میزبانی شد و میزبانان در کنار مهمانان نشسته بودند. واقعیت دیگر این بود که در نشست‌هایی که در مسکو برگزار شد، علاوه بر آنانی که «دوستان روسیه» خوانده می‌شوند، سیاست‌مدارانی هم شرکت کرده بودند که زیاد در روسیه محبوب نیستند.
درپایان هشت صبح می افزاید:
دستگاه‌های امنیتی و استخباراتی پاکستان، از نیروهای شبه‌نظامی، تروریست و شورشیان اسلام‌گرا از جمله طالبان در افغانستان حمایت می‌کنند. سیاست پاکستان در قبال افغانستان را نظامیان آن کشور طراحی و اجرا می‌کنند. «جهاد» در قلب آن سیاست جا دارد. تا زمانی که «جهاد» و نگاه هندمحور نظامیان پاکستانی به افغانستان از سیاست آن کشور حذف نشود، هیچ امیدی به این نیست که پاکستان برای آوردن صلح به افغانستان کمک کند. هیچ نشانه‌ای دال بر این نیست که پاکستان از این به بعد یک افغانستان مسالمت‌آمیز و دموکراتیک می‌خواهد. سخنان وزیر خارجه‌ی پاکستان، ‌بیش‌تر به همان سمفونی تکراری‌ای می‌ماند که نظامیان و دیپلمات‌های پاکستانی آن را به کرات در گوش رهبران دولتی افغانستان خوانده‌اند.