بررسی مطبوعات چاپ کابل ۵ سرطان 1398

"کمپین بی رمق شورای نامزدان"،" نگرانی های مشروع ؛ پاسخ غیر قانونی" و "هشدار نامزدان و بی توجهی غنی ،تا کجا؟" عناوین سرمقالات روزنامه های امروز چاپ کابل است.

"کمپین بی رمق شورای نامزدان" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

دیروز پس از یک ماه هیاهو و تبلیغات سنگین در باره گردهمایی هواداران شورای نامزدان در استودیوم غازی امان الله خان، همایشی با حضور هواداران آنان برگزار گردید و برخی از نامزدان انتخابات ریاست جمهوری در آن سخنان قبلی خود را تکرار کردند.

مهم ترین خواست آنان پایان دوره کاری رییس جمهور فعلی و تشکیل یک حکومت سرپرست تا زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری بود. 
در حالی که برخی از نامزدان ریاست جمهوری به خاطر پایان بخشیدن به کار رییس جمهور یک ماه پیش تهدید به اقدامات جمعی خشونت آمیز کرده بود، همایش دیروز اما چندان رمقی نداشت و هیچ انگیزه ای برای ادامه تظاهرات و یا اقدامات جمعی دیده نمی شد.

نویسنده می افزاید : 

از مجموع رفتارهای دیروز این گونه استنباط می شد که تعدادی از نامزدان می خواستند قدرت تحرک اجتماعی و بنیادهای مردمی خود را محک بزنند و در نهایت از این تجمع بهره کمپینی ببرند. طراحان تجمع دیروزعلی رغم چینش تصاویر به گونه ای که جمعیت را کثیر نشان دهند و حتی از تصاویر تجمعات سال های گذشته و تظاهرات جنبش روشنایی نیز کمک گرفتند؛ ولی آن چه را می خواستند بدست نیاوردند. برخی از نامزدان در حالی از حکومت خود در آینده سخن می گفتند که شاید حتی چند هوادار در میان آن جمعیت نداشتند. 

" نگرانی های مشروع ؛ پاسخ غیر قانونی" عنوان سر مقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

دیروز شماری از سیاست‌مداران و تکت‌های انتخاباتی با برگزاری همایشی در استدیوم مرکزی ورزشی کابل، به دوام کار محمداشرف غنی اعتراض کردند و خواستار کناره‌گیری او شدند. این نامزدان و سیاست‌مداران اعلام کردند که در موجودیت آقای غنی در ارگ نه حل سیاسی جنگ موفق می‌شود و نه انتخابات ریاست جمهوری به سلامت به سر می‌رسد. این موضع‌گیری سیاست‌مداران و برخی از تکت‌های انتخاباتی نگرانی‌های جدی در مورد تفرقه‌ی سیاسی در کابل و بی‌اعتمادی عمومی به میان آورده است.

هشت صبح می افزاید : 

رهبران دولت باید به صدای نیروهای سیاسی و نهادهای جامعه‌ی مدنی گوش دهند. راه‌حل تقابل بیش‌تر نیست؛ راه‌حل در گفت‌وگو نهفته است. ارگ و سپیدار باید با نامزدان انتخابات ریاست جمهوری و برخی از سیاست‌مدارانی که از احتمال مداخله‌ی نامشروع ارگ در روند انتخابات نگران‌اند، گفت‌وگو کنند. بدون گفت‌وگو هیچ  مشکلی حل نمی‌شود. برگزاری انتخابات ریاست جمهوری به حداقلی از اعتماد سیاسی نیاز دارد. وقتی اعتماد سیاسی وجود نداشته باشد،  روند انتخابات حتا اگر به صورت کامل بی‌عیب و نقص باشد،  در پایان کار، قناعت همه نامزدان را فراهم نمی‌کند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی ماندگار که در سرمقاله ای تحت عنوان "هشدار نامزدان و بی توجهی غنی ،تا کجا؟" چنین چنین نوشته است:   

طرح حکومت سرپرست از مدتی به این طرف توسط شورای نامزدان طرح و بارها مطرح شده است اما اکنون دقیق یک ماه و چند روز از پایان زمان کار قانونی رییس جمهور غنی می‌گذرد و او بی‌اعتنا به قانون اساسی و اعتراضات مدنی و سیاسی مردم و نامزدان، به کارش ادامه می‌دهد و زیر نام تیم «دولت‌ساز» اقداماتی را در این ماه‌های اخیر انجام داده که هیچ کدام با دولت‌سازی و قانون‌محوری نسبت ندارد. 

درپایان ماندگار می افزاید : 
حالا نامزدان معترض ریاست جمهوری درحالی‌که بیش از دو و نیم ماه به برگزاری انتخابات بر اساس زمان تعیین‌شده مانده، اعتراض‌های‌شان را به شکلِ جمعی شروع کرده اند. اگرچه این اعتراضات در مقیاس کمپاین‌های قبل از وقت توسط ارگ محاسبه شده است، اما میزان استفادۀ ارگ از امکانات دولتی و کمپاین‌های قبل از وقت چنان گسترده و عمیق است که این حرکت نامزدان غلام آن‌هم شمرده نمی‌شود.