بررسی مطبوعات چاپ کابل 11 سرطان 1398

"امتناع از صلح با دشمن خون آشام"،" چرخه ی کشتار ، بی رحمی و خشونت باید متوقف شود" و" مذاکرات صلح با چاشنی انتحار ، کی در سایه ی کی قرار می گیرد؟مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

امتناع از صلح با دشمن خون آشام عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:
در حمله دیروز طالبان بیش از 50 تن از دانش آموزان یک مکتب در قلب پایتخت به خاک و خون کشیده شدند. حمله دیروز از این جهت به معنای واقعی کلمه یک جنایت تمام عیار علیه بشریت بود. در هیچ مکتب و مذهبی حمله علیه کودکان جواز ندارد و هیچ بهانه ای نمی تواند عمل وحشیانه دیروز طالبان را توجیه کند. طالبان در اعلامیه رسمی خود از حمله بر مرکز لوجیستیک وزارت دفاع سخن گفته است. در حالی که در آن حوالی که یک منطقه مسکونی غیر نظامی است، بیشترین اسیب به غیر نظامیان به خصوص به مکاتب و مراکز اموزشی کودکان وارد شده است. 
نویسنده می افزاید : 
اگر شعور جمعی و ذهنیت عمومی را معیار قضاوت قرار دهیم، باید اذعان کنیم که طالبان بیش از هر زمان دیگر منفور واقع شده اند و کسانی که به نحوی با این گروه سمپاتی داشته باشند از امواج این نفرت و انزجار عمومی در امان نمی مانند. 
آن چه از این همه نفرت و انزجار و عملکرد طالبان باید درس گرفت این است که صلح با چنین موجوداتی امکان ناپذیر است
و چرخه ی کشتار ، بی رحمی و خشونت باید متوقف شود عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است: 
برای دولت ایالات متحده، نتیجه‌ی مذاکرات قطر مواردی است که با منافع امنیتی آن کشور سازگار باشد. علاوه بر آن، حکومت ترمپ می‌خواهد از مذاکرات قطر نتیجه‌ای به دست بیاورد که  بتواند آن را به رأی‌دهنده‌گان امریکایی بفروشد. نامزدان حزب دموکرات امریکا جنگ افغانستان را به موضوع کمپین انتخاباتی بدل کرده‌اند و تیم آقای ترمپ هم ناگزیر است که چیزی برای تبلیغ داشته باشد.

اما مردم افغانستان قربانی خشونت اند. دیروز در کابل حمله‌ی تروریستی صورت گرفت. پیش از آن در معروف قندهار کارمندان کمیسیون مستقل انتخابات که غیر نظامی اند، از اثر حمله‌ی تروریستی کشته شدند. برای مردم افغانستان مذاکره وقتی مفید و با دست‌آورد است که منجر به توقف خشونت شود.

هشت صبح می افزاید : 

قدرت‌های بزرگ و کشورهای دیگری که خودشان را برای آوردن آرامش به افغانستان متعهد می‌دانند، باید تلاش کنند که خشونت در این  کشور به پایان برسد. پاکستان هم اگر به واقع می‌خواهد که فصل جدیدی در روابط منطقه‌ای و دوجانبه ایجاد شود، ‌کمرش را ببندد و در راه توقف خشونت در افغانستان گام بردارد. این طور نمی‌شود که خشونت هر روز شدت بگیرد، و مردم افغانستان هر روز جنازه‌های بیش‌تری دفن کنند، ولی در کنار آن تلاش برای گفت‌وگوهای به اصطلاح میان‌افغانی هم ادامه داشته باشد. هیچ کسی در افغانستان از چنین چیزی استقبال نمی‎‌کند. آرمان مردم افغانستان پایان خشونت است و هر نیرویی که به دوام خشونت تهدید کند، ‌هیچ گاهی مورد اعتماد مردم قرار نمی‌گیرد.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی ماندگار که در سر مقاله ای تحت عنوان مذاکرات صلح با چاشنی انتحار ، کی در سایه ی کی قرار می گیرد؟چنین نوشته است:

طالبان ریاست لوژستیک و انجنیری وزارت دفاع ملی را درحالی هدفِ حمله قرار دادند که مذاکرات صلحِ نماینده‌گان‌شان با امریکا در دوحۀ قطر با ذوق‌زده‌گی‌هایِ فراوان جریان دارد و انتظار می‌رود که از این گفت‌وگوها توافقاتِ جامعی بیرون شود. حملۀ روزِ گذشتۀ آن‌ها که با یک انفجارِ بسیار قوی همراه بود و منجر به کشته و زخمی‌شدنِ شمارِ قابل توجهی از نظامیان و غیرنظامیان به شمول کودکانِ دانش‌آموز شد، حرف‌ها و نکته‌های فراوانی می‌تواند نسبت به سرنوشتِ مذاکراتِ قطر و از آن مهم‌تر سرنوشتِ افغانستان داشته باشد.

در پایان ماندگار می افزاید :

 قراین نشان می‌دهد که امریکا در دورِ هفتم خواسته است زیر نامِ مذاکرات بین‌الافغانی، طالبان را با سدی به نامِ حکومتِ غنی و فصل‌هایِ ناتمامش مواجه کند و نتیجۀ یک قمارِ بزرگ یا دیالوگِ سه‌جانبه را توشیح نماید: یا طالبان به حکومت می‌پیوندند و دموکراسیِ افغانی ادامه می‌یابد و یا این‌که حکومت به طالبان می‌پیوندد و امارت اسلامی دوباره متولد می‌شود.

حملۀ سنگینِ روز گذشته در پایتخت و حملاتِ شدیدِ دیگر در سایر ولایات، تلاشِ طالبان برای شکستاندن و خُردساختنِ سدِ حکومت در دور هفتم و به عبارتی فازِ جدیدِ صلح است تا به‌جای قرار گرفتن در سایۀ غنی، در نهایت غنی در سایۀ آن‌ها (امارت اسلامی) قرار بگیرد و امریکا نیز این پیوند را امضا کنـد.