بررسی مطبوعات چاپ کابل 15 سرطان 1398
https://parstoday.ir/dari/radio/uncategorised-i95416-بررسی_مطبوعات_چاپ_کابل_15_سرطان_1398
"نقش نشست بین الافغانی در توافق صلح امریکا-طالبان" و " خط دفاع از آزادی" و" قصه ی همیشگی برخورد پولیس با خبرنگاران باید خاتمه یابد" ،مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.
(last modified 2023-09-27T07:19:12+00:00 )
سرطان 15, 1398 12:34 Asia/Kabul
  • بررسی مطبوعات چاپ کابل 15 سرطان 1398

"نقش نشست بین الافغانی در توافق صلح امریکا-طالبان" و " خط دفاع از آزادی" و" قصه ی همیشگی برخورد پولیس با خبرنگاران باید خاتمه یابد" ،مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

نقش نشست بین الافغانی در توافق صلح امریکا-طالبان عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است: 
مذاکراتِ بین‌الافغانی فرصتی برای استراحتِ امریکایی‌ها از خسته‌گیِ مذاکراتِ شش دورِ قبل است که در آن‌ طالبان با مطالباتِ سنگین‌‌شان، آن‌ها را به چالش و حتا بن‌بست روبه‌رو کردند.
آنچه از دور هفتمِ مذاکرات امریکا – طالبان به گوش می‌رسد این است که «پیشرفت‌های زیادی حاصل شده اما هنوز توافقات و جزییاتِ مربوط به آن‌ نهایی نشده‌اند» و جالب این‌که تعیین زمان خروجِ امریکا ـ به عنوان پایگاه اصلیِ مذاکرات ـ همچنان محلِ بحث و اختلاف است. یعنی اگر ادبیاتِ مذاکره و آرایه‌های دیپلماسی را حذف کنیم، در واقع هیچ پیشرفتی حاصل نشده، اِلا این‌که امریکا و طالبان مصمم‌اند که این‌بار به توافقِ نهایی نایل شوند.
ماندگار می افزاید: 
 اُمید امریکا، مذاکراتِ بین‌الافغانی و مهندسیِ آن است و طالبان هم در یک ناگزیری این امید را دارند که در این مذاکرات طرف‌هایِ افغانِ خویش را قانع سازند و مهندسیِ امریکا و بعدتر حکومتِ آقای غنی را معکوس سازند.
به احتمال قوی، مذاکراتِ بین‌الافغانی آخرین سنگر برای اعلامِ موفقیت یا شکستِ مذاکرات صلح امریکا – طالبان تلقی می‌شود. دانستنِ این نکته برای آن‌هایی که به این مذاکرات دعوت می‌شوند و بازیگرانی که در انتخابِ افراد نقش دارند، بسیار مهم و حیاتی است.
و  خط دفاع از آزادی عنوان سر مقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:
وقتی در سال ۱۹۴۶ خاندان سلطنتی وقت،‌ حق آزادی را تا حدی به رسمیت شناخت، روزنامه‌ها و تشکل‌های سیاسی پیش‌رَو ظهور کردند. غبار و محمودی از چهره‌های درخشان آن دوره‌اند که آثار‌شان باقی مانده است. در دهه‌ی ۴۰ خورشیدی در همین کشورِ دهکده‌های کوچک و اقتصاد دهقانی پس‌مانده، جنبش‌ها و جمعیت‌های بسیار ترقی‌خواه جوانه زدند. در اوج دوره‌های ظلم و استبداد هم تلاش برای آزادی‌خواهی نمرده بود. در همین سرزمین در روزگاری که نهاد سلطنت مشروعیت  دینی و قدسی داشت،‌ سید اسماعیل بلخی نظریه‌ی نظم جمهوری را مطرح کرد. آزادی‌خواهان این سرزمین، زندان و شکنجه را به جان می‌خریدند،‌ اما از موضع دفاع از آزادی، عقب نمی‌نشستند.

هشت صبح می افزاید:

این آزادی‌خواهان به ما یاد دادند که آزادی شرط تحققِ شأن انسانی است و مخالفان آزادی در واقع به نوع انسان و نفس زنده‌گی او جفا می‌کنند. وقتی با آزادی که با شأن انسانی آدمی‌زاد پیوند ناگسستنی دارد به مخالفت برخیزید و این حق را به نحوی سلب کنید، ظلم بزرگ به آدمیان روا داشته‌اید. آزادی‌خواهان این سرزمین همیشه در برابر این ظلم بزرگ ایستاده‌گی کرده و هزینه پرداخته‌اند. ما وارث تمام جنبش‌های پیش‌رَو و آزادی‌خواهانی هستیم که برای تحقق حق آزادی و مصادیق آن مبارزه کرده‌اند و در پی رهایی انسان از اجبار بودند. تعهد ما این است که در خط دفاع از آزادی باقی بمانیم.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان ما که در سرمقاله ای تحت عنوان قصه ی همیشگی برخورد پولیس با خبرنگاران باید خاتمه یابد چنین نوشته است:   

دیروز در هنگام  انتقال مسولیت مکتب افغان ترک در کابل به بنیاد معارف ترکیه، برخوردهای خشونت آمیز از سوی اعضای پلیس با خبرنگاران صورت گرفته است. بر اساس گزارش هایی که از این قضیه به رسانه ها رسیده است و نهادهای حامی رسانه ها نیز بدان اعتراض کرده اند،، نیروهای پلیس و مشخصا محافظان قومندان امنیه کابل در هنگام انجام وظیفه در شاه دو شمشیره کابل با تعدادی از خبرنگاران برخورد خشونت آمیز داشته و وسایل خبرنگاری آنان به شمول تلفن های موبایل و کمره های فیلم برداری و عکس برداری آنان را با خود برده اند. خبرنگارانی که مورد خشونت قرار گرفته اند هم چنین برخورد پلیس را در قضیه دیروز توهین آمیز و شدید توصیف کرده اند.
در پایان نویسنده می افزاید : 
برخورد پلیس با خبرنگاران در قضیه دیروز یکی از مواردی است که نیاز جدی به بررسی دارد. اگرچه مقامات گفته اند که این قضیه را تحت بررسی دارند ولی توقع جدی این است که این موضوع مورد رسیدگی قرار گیرد. دلیل خشونت علیه خبرنگاران از سوی پلیس و یا دیگر نیروهای امنیتی در وهله اول به فقدان آگاهی پلیس از قوانین و مقررات بر می گردد. متاسفانه زیاد اتفاق افتاده است که در چنین مواردی نیروهای امنیتی آگاهی قبلی در مورد نحوه برخورد با خبرنگاران و یا تهیه گزارش از محل حادثه ندارند. اما باید قبول کنیم که همه عوامل به پلیس بر نمی گردد. بلکه خبرنگاران و رسانه گران ما نیز در برخی از موارد تا کنون مقررات و نکات امنیتی را زیر پا گذاشته اند