بررسی مطبوعات چاپ کابل 16 سرطان 1398

"جشن استقلال با پول یتیمان‌و بیوه زنان" ، " خاموشی تفنگ ها وصلح پایدار" و" ادامه ی روند غیر واقعی صلح افغانستان" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان جشن استقلال با پول یتیمان‌و بیوه زنان چنین نوشته است : 
فهم امروزی از جهان، فراتر از آن چیزهایی است که شاه امان‌الله می‌دید و می‌فهمید. او در زمان خود، انسانی مترقی و پیشرو بود ولی در زمانِ ما به افراد و اشخاصِ دیگری نیاز است تا پروژه‌های متناسب با قرن بیست‌ویک و مناسبات جهانی ارایه کنند. همان‌گونه که برگشت به گذشته به صورتِ طالبانی امکان‌پذیر نیست و طالبان خود در افغانستان به شکست مواجه شدند، پروژه فصل ناتمامِ آقای غنی نیز عملی شدنی نیست و از همین حالا شکست خورده است؛ زیرا ما فراتر از امان‌الله خان می‌اندیشیم.
ماندگار می افزاید : 
از جانب دیگر، گرامی‌داشت از ۲۸ اسد، که البته کارِ نو و ابتکاری نیست و از زمان‌های گذشته این روز گرامی‌داشت می‌شود، با چنین هزینه‌های گزاف و کمرشکن چه توجیهی می‌تواند داشته باشد؟ آقای غنی نزدیک به چهارصد میلیون افغانی را برای برپا کردن جشن استقلالِ کشوری هزینه کرده که نیم جمعیتِ آن زیر خط فقر زنده‌گی می‌کنند. آیا مصرف بی‌جایِ یک افغانی از بیت‌المال به معنای جفا و زیرپا کردنِ آرمان‌های شاه امان‌الله نیست؟
وخاموشی تفنگ ها وصلح پایدار  عنوان سر مقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:
تجربه‌ی ۴۰ سال اخیر نشان داد که غلبه‌ی نظامی مشروعیت نمی‌آورَد. اگر غلبه‌ی نظامی مشروعیت می‌آورد، حکومت طالبان ظرف چند هفته پس از آغاز بمباردمان‌های نیروهای ایتلاف سقوط نمی‌کرد. هر نوع تلاش برای تحمیل حاکمیت یک گروه بر افغانستان به هر شیوه‌ای که باشد ناکام می‌ماند و سبب دوام جنگ می‌شود.صلح پایدار زمانی به وجود می‌‌آید که گوناگونی فرهنگی و سیاسی افغانستان در یک دموکراسی پر از شکیبایی تحقق یابد. 

هشت صبح می افزاید : 

در نبود دموکراسی و مشروعیت انتخاباتی،‌ صلح پایدار به وجود نمی‌آید. در نبود دموکراسی حتا اگر صلحی هم محقَق شود، کوتاه‌مدت خواهد بود. دیگر عصر کسب مشروعیت سیاسی از راه غلبه‌ی نظامی به پایان رسیده است. باید همه‌ی نیروهای سیاسی افغانستان بپذیرند که مالک اصلی قدرت سیاسی مردم افغانستان هستند. صلح پایدار زمانی به وجود می‌آید که همه‌ی شهروندان دارای افکار سیاسی و تعلقات فرهنگی، در یک نظم جمهوری جمع شوند و تکثر فرهنگی، سیاسی و اعتقادی را بپذیرند. در صورتی که کثرت‌گرایی فرهنگی، سیاسی و اعتقادی پذیرفته نشود،‌ جنگ در افغانستان ادامه خواهد یافت.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان ما که در سرمقاله ای تحت عنوان ادامه ی روند غیر واقعی صلح افغانستان  چنین نوشته است:

ش از  50 نفر از افراد و چهره های سیاسی از افغانستان به دوحه قطر رفته اند تا در کنفرانس صلحی که امروز در این کشور گشایش می یابد، اشتراک کنند. در این میان تعدادی از چهره های حکومتی نیز حضور دارند که تنها به عنوان افراد در این کنفرانس اشتراک ورزیده اند و هیچ صلاحیتی از سوی حکومت افغانستان ندارند. هم چنین در این دور پای دولت جرمنی نیز به کنفرانس صلح افغانستان کشیده شده است. به همین خاطر این پرسش در این روزها از سوی رسانه ها و تحلیل گران بسیار مطرح می شود که چه تفاوت هایی میان کنفرانس قطر و کنفرانس های مسکو وجود دارد. آیا واقعا روند صلح افغانستان در مسیر اصلی خود قرار گرفته است و انحرف هایی که در گذشته مطرح بود، دیگر وجود ندارد؟ 
نویسنده می افزاید : 
 آن چه در قطر جریان دارد، تنها یک نمایش است. نمایشی که بسیاری از ارزش های مدنی و دستاوردهای مردم افغانستان و خون صدها هزار انسانی که قربانی جهالت طالبانی در افغانستان شده اند، در آن نادیده گرفته می شود. بدون شک تا زمانی که روند صلح به گونه آن چه که در قطر جریان دارد، ادامه یابد، هرگز ما به صلح واقعی دست نخواهیم یافت. آن چه امروزه به عنوان روند صلح مطرح است، تنها یک روند انحرافی و غیر واقعی در زمینه صلح است.