بررسی مطبوعات چاپ کابل 18سرطان 1398

"رفتار شناسی غنی چه تصویری از او ارائه می دهد"،"صلح واقعی یا صلح تحمیلی و ناپایدار" و "در نبود تضمین توقف خشونت؛ گفتگو ها بی فایده است" عناوین سرمقالات روزنامه های امروز چاپ کابل است.

رفتارشناسی غنی چه تصویری از او ارائه می دهد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

از مدتی به این طرف، کمپاین‌های انتخاباتی غیرقانونیِ آقای غنی به‌شدت آغاز شده ‌است. او در سفرش به ولایت‌ها به نامِ افتتاح پروژه‌های ملی، بزرگترین کمپاین‌های انتخاباتی را انجام می‌دهد. حالا دیگر نامزدان هم از او یاد گرفته‌اند و اقدام به کمپاین‌های انتخاباتیِ پیش از وقت کرده‌اند؛ اما از حقیقت نگذریم که تاکنون آقای غنی بزرگترین کمپاین‌کننده به روش غیرقانونی، از جایگاه یک نامزد بر سرِ اقتدار است. اما سوال این است که چرا آقای غنی این‌گونه بدون هراس از مردم و قانون و بدون توجه به انتقادهایی که از او صورت می‌گیرد، به کمپاین‌های غیرقانونی‌اش می‌پردازد.

ماندگار می افزاید: 

 در کنار این مسأله، او به شکل رسمی به تعیینات و تقرری‌هایِ غیرقانونی و کمپاینی پرداخته و عملاً صلاحیت‌های وزیران را در امر تقررِ افراد گرفته و همۀ تقرری‌ها را تحت کنترل شخصِ خودش درآورده است. با این حساب، پاسخِ خیلی ساده به سوالِ مطرح‌شده این است که آقای غنی به‌دلیلِ سودی که از تقلب و فرار از خطوط قانونی برده، بار دیگر به همین اسلوب‌هایِ غیرقانونی متوسل شده است.

و صلح واقعی یا صلح تحمیلی و ناپایدار عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

متأسفانه مسأله صلح با طالبان آن قدر برجسته شد که پروسه انتخابات را نیز تحت تأثیر قرار داد. برخی از سیاستمداران داخلی و خارجی حتا اظهار امیدواری می کردند که موافقتنامه صلح پیش از انتخابات به امضاء برسد. ولی واقعیت سیاسی در افغانستان غیر آن چیزی بود که برخی تحلیل گران به آن اعتقاد داشتند. پس از چند دور مذاکرات مشخص شد که گروه طالبان هیچگاه حاضر به مذاکرات جدی با دولت افغانستان نیست. این گروه از مذاکرات صرفا مقاصد سیاسی شان را تعقیب می کنند. طالبان از یک طرف خودشان را در انذار و افکار عمومی جهان یک گروه صلح طلب و خواهان مذاکره و گفتگو و حل مسالمت آمیز مشکلات افغانستان نشان می دهند، از سوی دیگر با وقت گذرانی و فرصت سوزی و تشدید خشونت و کشتار در افغانستان می خواهند در میز مذاکره امتیازات فوق العاده ای را نصیب شوند.

نویسنده می افزاید: هنوز فاصله های زیادی میان خواست های طالبان و مردم افغانستان باقی مانده است. طالبان با چند جمله مدارا جویانه نسبت به حق تعلیم زنان و یا آزادی های محدود و مشروط شهروندان، نمی توانند مردم افغانستان را به پذیرش حکومت نوع طالبانی آن قانع سازند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سر مقاله ای تحت عنوان در نبود تضمین توقف خشونت؛ گفتگوها بی فایده است چنین نوشته است:

اگر نشست‌های میان‌افغانی منجر به آتش‌بس نشود در داخل کشور مورد استقبال قرار نمی‌گیرد. این نشست‌ها وقتی مورد استقبال عمومی مواجه می‌شود که حداقل در آن تضمین آتش‌بس و ختم جنگ داده شود.

درپایان هشت صبح می افزاید: 

اگر هیچ تضمینی برای توقف خشونت وجود نداشته باشد، نشست میان‌افغانی با نفرت و انزجار عمومی مواجه می‌شود. در آن صورت حتا شرکت‌کننده‌گان این نشست‌ها محبوبیت‌شان را از دست می‌دهند. مردم افغانستان، قربانی خشونت و حمله‌های انتحاری طالبان هستند. مردمی هم که در مناطق زیر سلطه‌ی طالبان زنده‌گی می‌کنند، به دلیل عملیات‌های نظامی نیروهای دولتی در معرض خطر قرار دارند. زنان و کودکانی که در آن مناطق هستند، زنده‌گی‌شان مورد تهدید است. به همین دلیل است که مردم افغانستان خواستار پایان جنگ هستند.

پایان جنگ هم، زمانی متصور است که طالبان به آتش‌بس موافقت کنند.