بررسی مطبوعات چاپ کابل 23 سرطان 1398
https://parstoday.ir/dari/radio/uncategorised-i95733-بررسی_مطبوعات_چاپ_کابل_23_سرطان_1398
"چالش های فرستاده در روند صلح افغانستان" ،"انتخابات را جدی بگیرید" و "نشست چهار جانبه ی چین، آیا چشم انداز پاکستان تغییر می کند" عناوین برخی روزنامه های امروز چاپ کابل است.
(last modified 2023-09-27T07:19:12+00:00 )
سرطان 23, 1398 11:03 Asia/Kabul
  • بررسی مطبوعات چاپ کابل 23 سرطان 1398

"چالش های فرستاده در روند صلح افغانستان" ،"انتخابات را جدی بگیرید" و "نشست چهار جانبه ی چین، آیا چشم انداز پاکستان تغییر می کند" عناوین برخی روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی افغانستان ما در سرمقاله ای تحت عنوان چالش های فرستاده در روند صلح افغانستان چنین نوشته است:

به نظر می رسد آخرین تلاش های زلمی خلیلزاد نماینده خاص ایالات متحده در امور صلح افغانستان با بن بست مواجه شده است. اگرچه وی در حاشیه هفتمین نشست ایالات متحده و طالبان در قطر و نیز پس از سومین نشست بین الافغانی، اظهار خوش بینی کرده بود که توافق هایی با طالبان به دست آمده است. ولی یکی از اعضای هیات طالبان در همان زمان گفت که هیچ توافق قابل توجهی به دست نیامده است و این گروه هم چنان بر خواست های خود مصر است. از قراین و ظواهر امر پیدا است که سخن نماینده طالبان مقرون به صحت بوده است.

نویسنده می افزاید:

نشست چهارجانبه ای که در روزهای اخیر میان ایالات متحده، چین، روسیه و پاکستان در چین برگزار شد، هیچگونه برآیندی که بتواند به روند صلح کمک کند، نداشته و ظاهرا بدون کدام توافقی پایان یافته است. از آخرین پیام تویتری فرستاده نیز این گونه استنباط می شود که نشست بیجینگ نیز مثل سایر نشست های صلح نتیجه عملی در بر نداشته است. تمام این فعل و انفعالات ناکام نشان از این دارد که نماینده خاص ایالات متحده چالش های مهمی در پیش روی دارد. چالش هایی که هر کدام به تنهایی می تواند تمام تلاش های آقای خلیلزاد را با ناکامی مطلق مواجه کند. 

و انتخابات را جدی بگیرید عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

سیاست‌مداران کابل‌نشین باید برگزاری انتخابات ریاست جمهوری را جدی بگیرند. شاید گفت‌وگوهای جدی میان‌افغانی تا یک ماه دیگر آغاز نشود. احتمال آن بسیار زیاد است که گفت‌وگوهای میان‌افغانی در بهترین حالت چند ماه طول بکشد. حتا اگر این گفت‌وگوها به زودی به نتیجه هم برسد،‌ روشن نیست که به چه نتیجه‌ای می‌رسد و چگونه نقشه‌ راه برای گذار از جنگ به وضعیتی که در آن جنگ نباشد در نظر گرفته می‌شود. این موضوع هم به درستی واضح نیست که آیا فیصله‌های نشست‌های میان‌افغانی مورد قبول تمام نیروهای سیاسی در داخل کشور قرار می‌گیرد یا نه. بنابراین برای انتخابات باید آماده‌گی‌های لازم وجود داشته باشد و به موقع برگزار شود. افغانستان به یک حکومت برخاسته از اراده‌ی مردم که مشروعیت خودش را از رأی شهروندان بگیرد، ‌ضرورت دارد. قانون اساسی کشور حکم می‌کند که چنین انتخاباتی برگزار شود.

هشت صبح می افزاید:

تمام نهادهای مسوول در برگزاری انتخابات از جمله کمیسیون مستقل انتخابات، ‌وزارت داخله و وزارت دفاع باید اقدامت لازم را روی دست گیرند تا آماده‌گی‌ها برای برگزاری انتخابات کامل شود. کمیشنران کمیسیون مستقل انتخابات باید بدانند که اگر انتخابات به موقع برگزار نشود،‌ خودشان مسوول‌اند. آنان باید بدانند که هیچ کسی برگزار نشدن به موقع انتخابات را به گردن دیپلمات‌هایی که در دوحه برای ختم جنگ مذاکره می‌کنند، ‌نمی‌اندازد. کمیشنران کمیسیون مستقل انتخابات باید وارد دیالوگ جدی با نامزدان شوند،‌ فهرست رأی‌دهنده‌گان را اصلاح کنند و تمام موانع فرا‌راه برگزاری انتخابات را برچینند. آن‌ها باید از طریق برگزاری نشست‌های خبری رسمی و دعوت از گزارش‌گران و مدیران رسانه‌ها برای نشست‌های غیر‌رسمی،‌ در مورد اقدامات‌شان اطلاع‌رسانی کنند.

 و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی ماندگار که در سرمقاله ای تحت عنوان نشست چهار جانبه ی چین، آیا چشم انداز پاکستان تغییر می کند چنین نوشته است:

اخیراً به دنبال ختم نشست صلح قطر، نشستی به اشتراکِ چهار کشورِ مهم در قضیۀ افغانستان در چین برگزار شد. در این نشست که کشورهای امریکا، چین، روسیه و پاکستان شرکت کرده بودند، روی وضعیت جاریِ امنیتی ـ سیاسی در افغانستان بحث شد و گفته شد که باید جنگِ هجده‌ساله در افغانستان به پایان برسد و نیز از طالبان خواسته شد که با دولت افغانستان رو در رو صحبت کنند. با این حساب، بحث صلح افغانستان حالا از میزِ امریکا و طالبان در مرحلۀ هفتم و نشست‌های بین‌الافغانی، به مرحلۀ مهم‌ترِ دیگری رسیده و در آن باید کشورهای مهمی مثلِ چین و امریکا و روسیه و پاکستان به شکلِ مشترک روی آن بحث و تبادل نظر کنند و روی موضوعاتِ اساسی توافق نمایند.

در پایان ماندگار می افزاید:

پیشنهادِ ما به ایالات متحدۀ امریکا این است که باید در متن و ادبیاتی که توافقنامۀ صلح را سامان می‌دهد، افغانستان کشوری مستقل و مُدرن به حساب آید و کشور پاکستان باید حداکثرِ صداقتِ خودش را با تغییر رویکرد راهبردی در قبال افغانستان نشان بدهد. تا زمانی که تأثیر تلاش‌های منطقه‌یی و جهانی در مورد صلح افغانستان را در تغییر چشم‌انداز و سیاست سنتیِ پاکستان در قبال افغانستان شاهد نباشیم، نمی‌توانیم از نشست‌هایِ موجود نتیجۀ مثبت بگیریم.