بررسی مطبوعات چاپ کابل 30 سرطان 1398

"افغانستان و توفانی فراتر از صلح" ، "طالبان و دشمنی ذاتی با پیشرفت" و "وقت کم است، بجنبید"، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان افغانستان و توفانی فراتر از صلح چنین نوشته است: 

داستان صلحِ افغانستان، بسیار طولانی شده و در طیِ این داستان، ما با حجمِ عظیمی از خبرها و تحلیل‌ها و به عبارتی «بمبارانِ اطلاعاتی» مواجهیم. اگر در مورد ماهیتِ گفت‌وگوهای صلحِ افغانستان کسی از ما بپرسد، در لحظۀ نخست احساس می‌کنیم که بسیار حرف برای گفتن داریم و این احساسِ اولیه از انفجارِ اطلاعات و گزارش‌هایِ شبانه‌روزیِ رسانه‌ها از صلح ناشی می‌شود. اما وقتی پرسش‌گر از ما بخواهد که تمامِ حرف‌های‌مان را در چند جمله یا یک پاراگرافِ منطقی به عنوان چهرۀ واقعیِ گفت‌وگوهایِ صلح خلاصه کنیم، آن‌گاه درمی‌یابیم که چیزِ زیادی از این گفت‌وگوها ـ جُز واگویی اخبار ـ حاصلِ ما نشده است.

ماندگار می افزاید:

به نظر می‌رسد آنچه که در ماه‌های اخیر به نامِ تلاش برای تحققِ صلح در افغانستان از محافلِ خارجی و داخلی شنیده‌ایم، دیگر از مرحلۀ صلح عبور کرده است. بسیاری‌ها در کنار صلح، دغدغۀ برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری دارند و کسانی هم دغدغۀ تشکیل حکومت موقت. اما این موضوعات نیز در یافته‌های صلح افغانستان، فرعی و حاشیه‌یی پنداشته می‌شوند. شاید انتخابات برگزار شود و یا شاید هم طرح حکومتِ موقت کلید بخورد، ولی بازهم صلحِ افغانستان در چهارچوبِ ملی و بین‌الافغانی نمی‌گنجد و به نتیجه نمی‌رسد. اگرچه امریکایی‌ها نمی‌گویند، اما گفت‌وگوهای صلحِ آن‌ها با طالبان به بُن‌بست خورده و این بُن‌بست، امریکا و شرکایِ منطقه‌یی‌شان را به پی‌گیری نسخه‌های جدیدتر و جدی‌تری از تحققِ ثبات در آینده‌های افغانستان اشارت داده است. 

و طالبان و دشمنی ذاتی با پیشرفت عنوان سر مقاله ی روزنامه ی افغانستان ما  است که در آن چنین آمده است:

دیروز معاون رییس جمهور در محفل افتتاحیه «کاروان سواد میهن دوستان» که در مرکز رسانه های حکومت برگزار شده بود، بر بی باوری طالبان به صلح، رفاه و امنیت و به خصوص تعلیم و تربیه تمام اقشار جامعه تاکید کرد و عصر حکومت طالبان را که در آن میلیون ها انسان از حق آموزش و آزادی محروم شده بودند، شاهد این مدعا خواند. طالبان نه تنها در عالم تحلیل و نظر بلکه در عرصه عمل نیز تاکنون نشان داده اند که دشمن آگاهی و پیشرفت هستند. 

نویسنده می افزاید:

اکنون یک باور کاذب در حال شکل گرفتن است که تلاش می کند همه چیز و همه کس را با زور با طالبان آشتی دهند. قضایای اخیر در روند صلح و حرکت های یک جانبه که عمدتا به سود طالبان تاکنون منجر گردیده است، نشان می دهد که کسانی عمدا و آگاهانه تلاش می ورزند که این گروه را از تمام عملکرد سیاه گذشته آن برائت دهند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان وقت کم است، بجنبید چنین نوشته است:   

تا برگزاری انتخابات ریاست جمهوری زمان زیادی باقی نمانده است. تاریخ شش ماه آینده‌ی خورشیدی کمپین‌های انتخاباتی نامزدان آغاز می‌شود و دو ماه پس از آن باید شهروندان پای صندوق‌های رأی بروند. باید تا حال کمیسیون مستقل انتخابات آماده‌گی‌ها برای برگزاری این انتخابات را تا حدی نهایی می‌کرد. مثلاً باید فهرست رأی‌دهنده‌گان نهایی و نشر می‌شد. ایجاب می‌کند که این فهرست قبل از آغاز کمپین‌های انتخاباتی نهایی شود. این فهرست در صورتی که قبل از کمپین‌ها نهایی شود، هر نامزد می‌داند که در کدام ولایت و کدام مناطق چقدر رأی‌دهنده است. این اطلاعات به نامزد مورد نظر کمک می‌کند تا برنامه‌ی دقیقی برای کمپین بریزد.

در پایان هشت صبح می افزاید: 

کمیسیون مستقل انتخابات برای استخدام کارمندان و زمینه‌سازی برای آموزش ناظران نیز تاکنون اقدام نکرده است. در آموزش ناظران نامزدان انتخابات ریاست جمهوری نیز کوتاهی کرده‌اند. تاکنون نامزدان ناظران‌شان را برای آموزش به کمیسیون مستقل انتخابات معرفی نکرده‌اند. از طرف دیگر کمیسیون مستقل انتخابات هم به نامزدان اصرار نکرده است تا ناظران‌شان را برای معرفی اعتبار‌نامه‌ی نظارت معرفی کنند. اگر کمیسیون مستقل انتخابات هر چه زودتر کار فهرست نهایی رأی‌دهنده‌گان را یک‌سره کند،‌ قادر خواهد بود ‌تا نامزدان را به معرفی ناظران‌شان وادار سازد.