بررسی مطبوعات چاپ کابل 5 اسد 1398

"تماس تلفنی پمپیو و معمای استراتژی ترامپ"،" آغاز کمپین ها" و "توضیح پمپیو قناعت بخش نیست" عناوین سرمقالات روزنامه های امروز چاپ کابل است.

"تماس تلفنی پمپیو و معمای استراتژی ترامپ" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است : روز گذشته مایک پمپیو وزیر امور خارجۀ امریکا ظاهراً برای ارایۀ توضیحاتِ بیشتر دربارۀ اظهارات جنجالی ترامپ پیرامون جنگ افغانستان، با اشرف‌غنی رییس حکومت وحدت ملی تماسِ تلیفونی گرفت و به او اطمینان داد که هیچ تغییری در استراتژی دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری امریکا در مورد جنوب آسیا از جمله تعهد این کشور مبنی بر خروج بر اساس شرایط از افغانستان ایجاد نشده است. 

ترامپ شخصِ نخست در کارگزاری سیاست خارجی کشورش است، این‌ که او خلافِ استراتژی اعلام‌شده‌اش در افغانستان و جنوب آسیا، به جای منزوی ساختن پاکستان به جرم حمایت از تروریسم، از این کشور عاجزانه تقاضای کمک و همکاری برای حل مسالۀ افغانستان می‌کنـد، واقعاً تعجب‌آور است.

ماندگار می افزاید :
همچنین ترامپ در استراتژی‌اش برای افغانستان، ضمن تقبیح استراتژی دورۀ اوباما، گفت که دیگر برای خروج زمان تعیین نخواهد کرد و به طالبان تفهیم خواهد نمود که در این جنگ پیروزی نصیبِ آن‌ها نخواهد شد. درحالی که در تمام گفت‌وگوهای صلح قطر، انرژی نماینده‌گانِ امریکا و طالبان صرفِ رسیدن به توافق روی زمانِ خروج شد؛ کاری دقیقاً خلاف استراتژی اعلام شده در مورد افغانستان که نسبت به مورد قبلی ربط کمتری با پویش‌های جنوب آسیا پیدا می‌کند

" آغاز کمپین ها" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است :

کمپین‌های انتخابات ریاست جمهوری بر مبنای تقویم انتخاباتی کمیسیون مستقل انتخابات فردا آغاز می‌شود. فردا شروع مرحله‌ی مهمی از انتخابات ریاست جمهوری است. در کمپین‌های انتخاباتی است که شهروندان رای‌دهنده‌ با نامزدان و برنامه‌های آنان آشنا می‌شوند تا بعد تصمیم بگیرند که به کدام نامزد رای دهنددر کمپین‌ انتخابات‌های گذشته،‌ نامزدان بیش‌تر تلاش می‌کردند که قیافه‌ی خود را به شهروندان نشان بدهند. نامزدان عکس‌های چند‌متری چاپ و در خیابان‌ها نصب می‌کردند تا چشم هر رهگذر به آن‌ها بخورد. از طرف دیگر در کمپین‌ انتخابات‌های ریاست جمهوری گذشته نامزدان تلاش می‌کردند به صورت غیر‌مستقیم احساسات قومی رای‌دهنده‌گان را مخاطب قرار  دهند و خودشان را نماینده‌ی یک قوم و معاونان‌شان را نماینده‌گان اقوام دیگر جا بزنند. مثلاً یک نامزد همیشه با قطیفه و دستار در مبارزات انتخاباتی ظاهر می‌شد تا خودش را عضو یک قوم جا بزند. اما این روش‌ها دیگر برای رای‌دهنده‌گان جذاب نیست

هشت صبح می افزاید :

 رای‌دهنده‌گان امروزی به برنامه‌های نامزدان هم نگاه می‌کنند. نامزدی که نتواند برنامه‌ی معقول برای امنیت، ‌اقتصاد، ‌حاکمیت قانون و سیاست خارجی ارایه دهد،‌ مورد توجه رای‌دهنده‌گان قرار نمی‌گیرد. نامزد انتخابات ریاست جمهوری باید توضیح بدهد که برای خودکفایی نسبی مالی  و اقتصادی کشور، چه برنامه دارد،‌ چگونه و با استفاده از چه روش‌هایی می‌شود برق را در داخل کشور تولید کرد، از چه راهی می‌توان به ثبات رسید و نظم جمهوری را تقویت بخشید. رای‌دهنده‌گان انتظار دارند که نامزدان در مورد این مسایل به آنان برنامه‌های‌‌شان را توضیح بدهند. شهروندان دیگر حرف‌های کلی و تفسیربردار را نمی‌خواهند بشنوند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه افغانستان ما که در سرمقاله ای تحت عنوان "توضیح پمپیو قناعت بخش نیست" چنین نوشته است :

مایک پمپئو وزیر خارجه ایالات متحده در پی اظهارات اخیر دونالد ترامپ و واکنش های تند دولت و مردم افغانستان در تماس تلفنی که با رییس جمهور غنی داشته است، مفصل در باره اهداف و استراتژی های ایالات متحده در مورد افغانستان و جنوب آسیا توضیح داده است. رییس جمهور ایالات متحده هفته قبل در دیدار با عمران خان نخست وزیر پاکستان سخنانی بر زبان آورد که از هر جهت بی سابقه و غیر منتظره بود. او گفته بود که می تواند تروریسم را در افغانستان ظرف یک هفته شکست دهد، اما نمی خواهد ده میلیون انسان در افغانستان کشته شود و یا افغانستان از نقشه جهان محو گردد.
این سخنان عیجب و غریب ترامپ سبب شد که ارگ ریاست جمهور اعلامیه تندی صادر کند و از ایالات متحده خواستار وضاحت در مورد سخنان رییس جمهور آن کشور شود. 

در پایان نویسنده می افزاید :

سخنان وزیر خارجه ایالات متحده با رییس جمهور از نگاه افکار عمومی غیر قابل توجیه بوده و قناعت بخش نیست. اکنون پس از هیجده مبارزه با تروریسم و سردمداری ایالات متحده در این امر، هر چه زمان می گذرد تردیدها در مورد نیات ایالات متحد در قبال افغانستان بیشتر می شود و شکاف ها میان افکار عمومی و مواضع رهبران ایالات متحده عمیق تر می گردد. اکنون رییس جمهور ایالات متحده به طور واضح گفته است که این کشور بخواهد می تواند در ظرف یک هفته تروریسم را شکست دهد. حالا پرسش افکار عمومی این است که پس طی این هیجده سال نیروهای این کشور در افغانستان به چه کاری مشغول بوده است؟