بررسی مطبوعات چاپ کابل 29 اسد1398

"اهداف تشدید حملات تروریستی"،" صد سالگی استقلال و نیاز به حافظ جدید استقلال" و "عروسی خون" عناوین سرمقالات امروز چاپ کابل است.

"اهداف تشدید حملات تروریستی" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

طی روزهای گذشته حملات تروریستی در نقاط مختلف کشور تشدید شده است. بدترین و فاجعه آمیزترین حمله تروریستی بر یک محفل عروسی در غرب شهر کابل بود. در این حمله نزدیک هفتاد نفر کشته و در حدود دوصد نفر زخمی شدند که همگی مردم بی گناه و غیر دولتی بودند. دیروز ده حمله تروریستی پی در پی در ننگرهار صورت گرفت که در این حملات زنجیره ای ده ها نفر زخمی شدند. همه این حملات نشان دهنده اوج فعالیت تروریستی دشمن است. دشمنی که تا حدودی مبهم است و چهره آن در پس هزاران نام تروریستی گم شده است. 

این ابهام زمانی بیشتر می‌شود که در آستانه امضای توافقنامه طالبان و ایالات متحده و نیز امضای اعلامیه مشترک حکومت افغانستان و حکومت ایالات متحده در مورد صلح هستیم.

نویسنده می افزاید :

نخستین هدف از انجام حملات زنجیره‌ای تروریستی و اوج به نمایش گذاشتن کشتار مردم بی‌گناه به چالش کشیدن حکومت در انجام یک مراسم بزرگ ملی بود. بنا بود حکومت جشن بزرگی را به بهانه صدمین سال استقلال راه اندازی کند. هزینه‌های هنگفتی نیز در این راه شده بود و کاخ دارالامان به عنوان نمادی از بازسازی کشور و نشانه‌ای از علاقمندی رهبری فعلی حکومت به بازسای افغانستان و ساختن یک افغانستان مدرن آماده بهره برداری بود. حمله بر محفل عروسی غرب کابل این نمایش حکومت را مختل کرد و در این زمینه موفق شد. 
دومین هدف از این حملات احتمالا در ادامه حملات تروریستی گذشته و تشدید جنگ، چالش انداختن فراروی حکومت در برگزاری انتخابات ریاست جمهوری بود. در این زمینه نمی‌توان هنوز حکم قطعی بر موفقیت این حمله کرد. ولی آن چه مسلم است به نفاق میان حکومت و مردم یک بار دیگر دامن زد. 

" صد سالگی استقلال و نیاز به حافظ جدید استقلال" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

صد سال از استرداد استقلال افغانستان گذشت و به همین پیمانه یک قرن دیگر هم به دفاع از استقلال سپری شد تا کشوری به نام افغانستان در دل تاریخ و جغرافیای منطقه زنده بماند. در حالی مردم افغانستان صد سالگی استقلال شان را شاهد بودند که حکومت به شدت آن را به یک ابزار سیاسی تبلیغاتی در انتخابات مصرف کرد و صدها میلیون افغانی خرج آن شد. با این حساب، استقلال به دست آمده در آن صد سال پیش، از همان فردای آن با چالش‌های اساسی مواجه بوده‌است. به هر رو، آن استقلال در همان زمان امر مبارکی بود که میسر شد؛ اما در تاریخ سیاسی کشور این استقلال باربار از دست رفت مگر توسط مردانی در این سرزمین محافظت شد و از آن دفاع صورت گرفت.

ماندگار می افزاید:

در هجده سال گذشته کشور زیر پای هزاران خارجی از ده‌ها کشور شده‌است و هر روز تلاش برای به اسارت در آوردن کشور توسط همسایۀ ما ادامه دارد. اکنون ما در شرایطی قرار داریم که دیگران برای ما تصمیم می‌گیرند که در آینده چه نوع نظامی را داشته باشیم و یا هم دو دست تسلیم چه کسانی باید شویم. ما در صدمین سال استقلال کشور باید متوجه باشیم که حد اقل به شکل رسمی به کشور دیگری تحویل داده نشویم و یا از لحاظ موقعیت سیاسی در منطقه به اساس تحولاتی که در روابط قدرت ها به وجود آمده‌است، بار دیگر به افغانستان قبل از ۱۹۱۹ بر نگردیم. بنابراین، افغانستان جدید به یک حافظ راستین اسقلال نیازمند است که باید در انتخابات پیش رو به اساس رای مردم بالا کشیده شود و به کرسی سیاست و درایت کشور تکیه زند تا بتواند کشور را با نام و نشان مستقلش در گردونۀ روابط بین‌الملل در منطقه نگه دارد.

و به سراغ روزنامه ی هشت صبح می رویم که در سر مقاله ای تحت عنوان "عروسی خون" چنین نوشته است :

هدف آشکار تروریست انتحاری‌ای که دریک تالار عروسی در غرب کابل،‌ خودش را منفجر کرد،‌ کشتار مردم بود. حمله به مردم عام در یک تالار عروسی مصداق روشن تروریسم فرقه‌ای است. مهمانان و برگزارکننده‌گان بی‌گناه آن عروسی قربانی تروریسم نفرت‌انگیز فرقه‌ای شدند. تروریست‌ها می‌خواهند عقیده‌ی مذهبی و سازمانی‌شان را به همه‌ی بشریت تحمیل کنند. کل هدف آنان تحمیل عقاید شان است. آنان کسانی را که فکر می‌کنند به عقیده‌ی آنان نمی‌گروند هدف قرار می‌دهند. در اعتقادات تروریستی گروه‌های سفاکی مثل داعش یا لشکر جنگوی یا دیگر گروه‌های تروریستی، از کتله‌های بشری، انسانیت‌زدایی می‌شود و بعد به کشتن آنان دستور داده می‌شود.

در پایان هشت صبح می افزاید:

حکومت باید تمام رهبران هسته‌های پنهان و پیدای داعش را به مردم معرفی کند. عکس و شهرت آنان باید نشر شود تا همه‌ی مردم افغانستان بدانند که کی‌ها دشمانان آنان هستند. صرف با لفاظی و تجدید تعهد نمی‌توانیم از بدل شدن محافل عروسی به حمام خون جلوگیری کنیم. عروسی خون کابل،‌ هیچ‌گاه فراموش تاریخ نخواهد شد.