بررسی مطبوعات چاپ کابل 9 سنبله 1398

"طالبان و شرایط معکوس "، " نوبت کابل است " و "توافقی که به طالبان حیثیت یک دولت را بدهد نامشروع است" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

طالبان و شرایط معکوس عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمد ه است:
رسانه‌های خبری از دوحه مقر گفت‌وگوهای دو طرف خبرداده‌اند که تیم‌های مذاکره کننده در مورد امضای توافق‌نامه به نتیجه رسیده‌اند و زلمی خلیل‌زاد به همین دلیل عازم کابل شده تا سران حکومت و سیاسیون کشور را در جریان آخرین پیشرفت‌های مذاکرات صلح قرار دهد. سفر محمداشرف غنی به عربستان سعودی نیز در رابطه به موضوع صلح انجام شد و گویا سعودی‌ها به نیابت از امریکا تلاش کردند که آقای غنی را برای گفت‌وگوهای بعدی و انعطاف در برابر توافق‌نامۀ امریکا با طالبان راضی بسازند
ماندگار می افزاید :
به نظر می‌رسد که طالبان همچنان به عنوان تهدید برای مردم افغانستان به شمار می‌روند. هر چند امریکایی‌ها می‌گویند که در توافق‌نامۀ صلح خود با این گروه حضور محدود نظامی خود را حفظ می‌کنند، ولی گمان نمی‌رود که حضور نظامیان امریکایی پس از توافق صلح با گروه طالبان زمینه‌ساز تأمین امنیت و دست کشیدن این گروه از هدف‌های کلان سیاسی‌اش باشد. واقعاً هنوز معلوم نیست که گروه طالبان با امضای توافق‌نامۀ صلح چه نقشه‌های برای افغانستان در سر دارد. آقای غنی بسیار تلاش دارد که این گروه را در خود مثل شاخۀ حکمتیار حزب اسلامی هضم کند، ولی طالبان به نظر نمی‌رسد که به هیچ توافقی با غنی برسند. آیا زمان دوباره مردم افغانستان را در برابر این سوال قرار خواهد داد که به گزینۀ مقاومت روی بیاورند؟ پاسخ این سوال را روزهای بعد خواهند داد.
 
و نوبت کابل است عنوان سرمقاله ی روزنامه ی اطلاعات روز است که در آن چنین آمده است :
چیزی نمانده که ختم مرحله‌ی اول روند صلح اعلام شود. این‎ مرحله سازش امریکا با طالبان است. گزارش‌ها از دوحه می‌رسانند که دو طرف به توافق رسیده و حتا متن موافقت‌نامه نهایی شده است. با امضای این موافقت‌نامه رسما جنگ نفس‌گیر نزدیک به دو دهه‌ی امریکا با طالبان در افغانستان به پایان می‌رسد. از این‌رو، در مرحله‌ی نخست روند صلح واشنگتن با طالبان طرف است. 
اطلاعات روز می افزاید:
اکنون نوبت کابل است. هیأتی که از افغانستان قرار است نمایندگی کند، باید هم توانایی و هم هماهنگی لازم را برای چانه‌زنی با طالبان را داشته باشد. به عبارت دیگر، اجماع نظر و عمل در مورد آینده‌ی سیاسی افغانستان باید وجود داشته باشد. این مسئولیت حکومت، جناح‌های سیاسی و تمام کنش‌گران در افغانستان است که روی برنامه‌عمل مشخص و مردم‌پسند از همین‌ حالا توافق نظر پیدا کنند و خواست مردم هم همین است که رویارویی با صلح باید مبتنی بر منافع ملی باشد نه خواست‌های گروهی و شخصی.
 
 
و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان توافقی که به طالبان حیثیت یک دولت را بدهد نامشروع است چنین نوشته است :
بر مبنای قوانین جهانی در قلم‌رو یک کشور دو دولت نمی‌تواند وجود داشته باشد. اگر بر بخشی از قلمرو یک کشور یک گروه سلطه داشته باشد، ‌آن سلطه مشروعیت ندارد. هیچ کشوری حق ندارد که به یک گروه ضد دولت، ‌حیثیت یک دولت را ببخشد. بحث مذاکره و حل سیاسی جدا است. تمام نیروهای سیاسی افغانستان و حکومت،‌ پذیرفته‌اند که با طالبان مذاکره کنند تا حل سیاسی جنگ محقق شود. اما این به این معنا نیست که کشورهای منطقه و قدرت‌های بزرگ به یک گروه حیثیت یک دولت را بدهند.
در پایان هشت صبح می افزاید :
همان طوری که حکومت در برابر موشک‌پرانی‌های پاکستان بر کنر در شورای امنیت سازمان ملل متحد اعتراض کرد، حق دارد که نسبت به نقض احتمالی حاکمیت ملی افغانستان در مذاکره میان امریکا و طالبان هم اعتراض کند. حکومت باید از مذاکره و توافق احتمالی امریکا و طالبان نظارت کند و اگر در توافق‌نامه‌ی دو طرف، به طالبان حیثیت یک دولت داده شود، ‌کابل حق دارد آن را نامشروع بخواند.
در زمان حامد کرزی هم، چنین چیزی اتفاق افتاد. در سال ۲۰۱۳ در مراسم افتتاح دفتر طالبان در قطر به این گروه حیثیت یک دولت در حال تبعید داده شد. حکومت وقت اعتراض کرد و دفتر بسته شد. دولت قطر مجبور شد که لوحه و نشان دفتر طالبان را بردارد. در حال حاضر هم حکومت باید جداً مراقب باشد.