بررسی مطبوعات چاپ کابل 11 سنبله 1398

"توهم صلح خواهی طالبان " ، " حمایت قاطعانه از انتخابات" و " امریکا و طالبان به چه دلخوش اند ؟

توهم صلح خواهی طالبان عنوان سر مقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:
حمله‌های زنجیره‌ای طالبان به کندز، پلخمری و تخار نشان می‌دهد که آنان سخت در تلاش‌اند تا دولت افغانستان را در آستانه‌ی مذاکرات اسلو زیر فشار شدید قرار دهند. آنان می‌خواهند دست‌آورد نظامی داشته باشند تا از موضع قدرت وارد مذاکره شوند. ولی نحوه‌ی جنگ آنان نشان می‌دهد که به مذاکره نگاه راهبردی ندارند. طالبان شاید بر مبنای یکی از سناریوها تلاش کنند که مذاکره را طولانی بسازند و بعد اعلام کنند که گفت‌وگو به نتیجه نمی‌رسد. رهبران این گروه شاید قصد دارند که با تشدید جنگ و طولانی‌سازی مذاکره، زمینه را برای تشدید بیش‌تر جنگ فراهم سازند. اگر طالبان قصد ختم جنگ را می‌داشتند، خشونت را تشدید نمی‌کردند.
هشت صبح می افزاید :
دوام جنگ در شمال‌شرق، نشان‌دهنده‌ی آن است که طالبان می‌خواهند با تشدید جنگ به صورت تاکتیکی وارد مذاکره شوند، ولی دوباره به میدان جنگ برگردند. آنان شاید نمی‌خواهند که جنگ به پایان برسد. قراین نشان می‌دهد که طالبان طرف‌دار اشغال سراسر افغانستان از طریق جنگ هستند. 
و حمایت قاطعانه از انتخابات عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:
اکنون که دورنهم مذاکرات به پایان رسیده، انتظار مردم از حکومت، رهبران گروه ها و نامزدان انتخاباتی این است که قاطعانه و متحدانه از روند انتخابات حمایت کرده و مذاکرات صلح را به بعد از انتخابات موکول نمایند. ما علیرغم همه اختلافاتی که باهم داریم، باید این ظرفیت را نیز داشته باشیم که در شرایط دشوار که منافع و مصالح عمومی به خطر می افتند و پایه های حاکمیت ملی افغانستان و نظام سیاسی کشور متزلزل می شود، باهم متحد شده و در برابر فشارهای داخلی و خارجی بایستیم و به هیچ کشوری اجازه ندهیم که سیاست های خود را بدون رضایت مردم در این کشور پیاده سازد.

نویسنده می افزاید:
مردم بسیاری از ارزش ها، هنجارها و اصول را جزء خط سرخ شان می دانند و هرگز حاضر نیستند با گروه های افراطی بر سر آن ارزش ها معامله کنند. مردم خواهان صلح با عزت و پایدار هستند، صلحی که نتیجه اش تبدیل کردن پرچم سفید به سیاه باشد، به درد مردم افغانستان نمی خورد و ارزش مکث و بحث را هم ندارد. صلح واقعی زمانی امکان پذیر است که حکومت مستقیم با طالبان وارد مذاکره شود و بدون دخالت نامشروع خارجی این روند را به پیش ببرد. 

و به سراغ روزنامه ی ماندگار می رویم که در سر مقاله ای تحت عنوان امریکا و طالبان به چه دلخوش اند ؟چنین نوشته است :

امریکا و ناتو موضع‌شان را در برابر گروه‌های تروریستی دیگری که در افغانستان فعال هستند، مشخص نساخته است. تمام گفت‌وگوها برای پایان جنگ افغانستان، با گروه طالبان متمرکز است. وزارت‌های امنیتی و حتا مأموران امنیتی ناتو پذیرفته اند که بیش از بیست گروه تروریستی در افغانستان فعال هستند. امریکا و ناتو پیش از این و در جریان گفت‌وگوها با طالبان، از خطر پایگاه‌سازی داعش در شمال افغانستان هُشدار هم داده اند. اما هنوز مشخص نیست که این کشور با گروه‌های تروریستی غیرطالب چه می‌کنند؟

در پایان ماندگار می افزاید:
مردم افغانستان انتظار دارند که گفت‌وگوهای جاری در روشنایی اهداف و دستاوردهای حکومت نوین صورت گیرد. مردم افغانستان توقع دارند که گفت‌وگوهای امریکا و طالبان منجر به یک توافق جامع سیاسیِ شود که کشورهای منطقه و نهادهای مهم بین‌المللی آن را تضمین کنند و در کنار این، جامعۀ جهانی، ناتو و به ویژه ایالات متحدۀ امریکا که تمویل کنندۀ اصل دولت افغانستان است، موضع‌شان را در برابر گروه‌های دیگر تروریستی نیز مشخص سازند. گفت‌وگو کنندگان دوحه باید به مردم افغانستان این تضمن را نیز بدهند که در صورت عملی نشدن توافق‌نامۀ صلح و پایان نیافتن جنگ در افغانستان، موضع‌شان چه خواهد بود؟