بررسی مطبوعات چاپ کابل 12 سنبله 1398
"محاکمه ی ۱۲ کمیشنر و معضل اعتماد"، "دولت باید پای حاکمیت ملی بایستد" و "افغانستان به عقب بر نمی گردد"، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.
محاکمه ی ۱۲ کمیشنر و معضل اعتماد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:
پروندۀ ۱۲ تن از کمیشنران پیشین کمیسیونهای انتخاباتی دیروز روی میز دادگاه ابتدایی مرکز عدلی و قضایی مبارزه با فساد اداری قرار گرفت. کمیشنران پیشین کمیسیونهای انتخاباتی متهم به سوءاستفاده از صلاحیتهای وظیفهیی در انتخابات پارلمانی سال گذشته هستند. با آنکه پروندۀ کمیشنران کمیسیونهای انتخابات ماهها در دادستانی کُل خاک خورد و گزارشهایی از عدم تمایل حکومت به بررسی این پروندهها نیز نشر شد، اما گذشته از آن، نفس نهایی شدن این پروندهها و قرار گرفتن آن در میز محاکمه در تاریخ انتخابات افغانستان بسیار نادر بوده و قابل ستایش و گامی به پیش است.
ماندگار می افزاید:
رویکرد پنجسالۀ حکومت وحدت ملی در مواجهه با فسادپیشهگان و زورگویان به سنگ و چوب این مملکت مشخص است. با آنهم، چون در آستانۀ برگزاری انتخابات ریاستجمهوری قرار داریم، باید از دادگاهی شدن کمیشنران کمیسیونهای انتخاباتی -هرچند با هدف کمپاینی صورت گرفته باشد- استقبال کرد. این کار میتواند تأثیر روانی بر کمیشنران کمیسیونهای فعلی انتخاباتی داشته باشد. دادگاهی شدن کمیشنران پیشین کمیسیونهای انتخاباتی میتواند کمیشنران فعلی را محتاط به کارِ با تدبیر و صادقانه کند. انتظار مردم افغانستان از محاکم این است که با حفظ استقلالیت، در قضاوتشان ملاحظات سیاسی را در نظر نگیرند و زیر بار فشارهای سیاسی نروند.
و دولت باید پای حاکمیت ملی بایستد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:
ایالات متحده از آنجایی که با گروه طالبان جنگیده است، حق دارد که با این گروه صلح کند و آنان را مأمور مبارزه با دشمنان خودش بسازد. امریکا میتواند از طالبان تعهد بگیرد که دیگر از صف دشمنان واشنگتن خارج شوند.
اما هیچ کشوری به شمول ایالات متحده حق ندارد که اصل حاکمیت ملی افغانستان را زیر سوال ببرد. اگر در متن موافقتنامهای که قرار است امریکا با طالبان امضا کند، اصطلاح یا تعبیری وارد شده باشد که به گروه طالبان حیثیت یک دولت را ببخشد، باید از سوی حکومت غیر قابل قبول و نامشروع اعلام شود.
هشت صبح می افزاید:
آقای وحید عمر، مشاور ارشد رییس جمهور در امور روابط عمومی و ارتباط استراتژیک، در یادداشتی نوشته است که حکومت سندی را که قرار است طالبان و امریکا پای آن امضا کنند، به صورت جدی مورد غور و بررسی قرار میدهد و بعد در مورد آن موقف میگیرد. روش درست همین است. مشروعیت نظم سیاسی موجود باید خط سرخ حکومت باشد. هیچ نوع خدشهای به این مشروعیت باید وارد نشود. حکومت افغانستان که نهاد مشروع جمهوری است، باید بسیار با قاطعیت در مورد منافع کشور و اصول اساسی نظم مبتنی بر قانون اساسی موضع بگیرد. بقیهی نیروهای سیاسی هم که خود را بخشی از نظم جمهوری میدانند، باید موضع بگیرند. این نیروها که در گفتوگوهای رسمی و غیررسمی با طالبان از موضع نظم جمهوری صحبت کردهاند، باید در ملاقاتهایشان با نمایندهگان کشورهای مختلف نیز از همین موضع وارد شوند و هرنوع تلاش برای خدشهدار شدن اصل حاکمیت ملی کشور را نپذیرند.
و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان ما که در سر مقاله ای تحت عنوان افغانستان به عقب بر نمی گردد چنین نوشته است:
پس از هیجده سال امریکا و طالبان به این درک رسیده اند که از طریق زور و جنگ نمی توانند بر یکدیگر پیروز شوند؛ بنابراین راه حل را در ختم جنگ میان امریکا و طالبان تعریف کرده اند؛ اما این هرگز به معنای ختم جنگ در افغانستان نیست. جنگ امریکا با طالبان یک مقوله است؛ اما جنگ حکومت افغانستان با طالبان مسأله دیگر است و این دو هم به لحاظ ماهیت با یکدیگر فرق می کند و هم به لحاظ پیامد و آثار.
در پایان نویسنده می افزاید:
تنها حکومت افغانستان است که با اقتدار و قاطعیت در برابر خواست های زیاده خواهانه طالبان و نرمش منفعت طلبانه هیأت مذاکره کننده امریکا ایستاده است و بر جمهوریت نظام همواره تأکید می ورزد. ما اختلافات سیاسی میان رییس حکومت و برخی رهبران و سیاستمداران را رد نمی کنیم؛ اما معتقدیم که این اختلافات به حدی نیست که بتواند مانع انسجام و وحدت سیاسی ما در محور منافع ملی گردد.
خواب ریاست چندماهه یک حکومت بی بنیاد و بی ریشه، ارزش این را ندارد که تمامی دستاوردهای ملی را قربانی کنیم و زمینه را برای روی کار آمدن یک حکومت "استبدادی" هرچند به نام "اسلامی" فراهم سازیم. "زمستان می گذرد؛ اما روسیاهی معامله گران و عافیت طلبان در تاریخ می ماند."