بررسی مطبوعات چاپ کابل 13 سنبله 1398

"توافقنامه ی صلح ، متن مهم است یا حاشیه " ، " چه را بررسی می کنیم" و " پرونده ی زمان بودا بازنگری شود" ،مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

توافقنامه ی صلح ، متن مهم است یا حاشیه عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

ایالات متحده بارها تاکید کرده است که در باره نظام سیاسی مردم افغانستان تصمیم می گیرند. آن چه مسلم است در افغانستان کسی طرفدار نظام امارتی نیست. ممکن است کسانی از حکومت فعلی راضی نباشند و انتقادهای سختی نیز بر آن داشته باشند و یا ممکن است طالبان و مشخصا نظام امارت اسلامی هم طرفدارانی در افغانستان داشته باشند. اما هیچکدام دلیل نمی شود که ایالات متحده در متن توافق نامه با طالبان به هر بهانه ای که باشد، امارت اسلامی را درج کند. خلیلزاد گفته است که ایالات متحده، امارت اسلامی را به رسمیت نمی شناسد و حتی در متن توافقنامه نیز ظاهرا این موضوع درج گردیده است. ولی واقعیت این است که نفس آوردن امارت اسلامی در متن توافقنامه یک جفای بزرگ در حق مردم افغانستان است. 

نویسنده می افزاید :

هم در باره مذاکرات طولانی صلح و هم در باره متن توافق نامه ای که به زودی میان ایالات متحده و طالبان امضا می شود، شک ها و تردیدهای بسیاری وجود دارد. پرسش های بسیاری از سوی رسانه‌ها و مردم در شبکه های اجتماعی مطرح شده است که تا کنون هیچ پاسخی به این پرسش ها داده نشده است. آنچه از برخی شواهد بر می آید این است که روند فعلی با ویژگی ها و ابهام هایی که دارد، نه تنها به یک صلح دایمی نمی انجامد؛ بلکه وضعیت را پیچیده تر و عمر این منازعه را طولانی تر می سازد. به همین خاطر به نظر می رسد از موضوعاتی که متن توافق نامه را می سازد، حواشی آن مهم تر و تاثیرگذارتر است.

و چه را بررسی می کنیم عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

موضع رسمی ریاست جمهوری و ریاست اجرایی این است که رهبران حکومت سندی را که قرار است امریکا و طالبان امضا کنند، بررسی می‌کنند و بعد در مورد آن موضع می‌گیرند؛ ولی حکومت اذعان می‌کند که نماینده‌گان دولت ایالات متحده یک نسخه‌ از این موافقت‌نامه‌ را هم در اختیارش قرار نداده است.

هشت صبح می افزاید : 

واقعیت دیگر این است که طالبان پای سند توافق با امریکا به نام «امارت اسلامی افغانستان» امضا می‌کنند. درست است که ایالات متحده پس از امضای موافقت‌نامه با طالبان بار دیگر بر مشروعیت دولت افغانستان تأکید می‌کند، ‌اما سوال اصلی این است که چرا با طالبان به نام حکومت مخلوع این گروه سند امضا می‌شود؟ آیا امضای طالبان پای سند توافق با امریکا به نام «امارت اسلامی افغانستان» مورد قبول دولت افغانستان است؟ رهبران حکومت باید در این مورد موضع‌شان را روشن کنند. 

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی ماندگار که در سرمقاله ای تحت عنوان پرونده ی زمان بودا بازنگری شود چنین نوشته است: 

چند ماه پیش باور داشتیم که هیچ کسی به جرم نوشتن و بیان اندیشه اش در زندان‌های افغانستان نیست؛ اما حالا میدانیم که این برداشت به شدت غلط بوده است. زمان احمدی، نویسنده مقاله‌‎ ای است که هفت سال پیش او را به زندان انداخت؛ اما تا همین روزهای اخیر، کسی از او خبری نداشت. در افغانستان کسی او را به عنوان نویسنده نمی‌شناسد؛ اما او به دلیل نوشتن مقاله‌یی هفت سال را در زندان گذشتانده‌است و قرار است که بیست سال را کامل کند. خوشبختانه یک پست فیسبوکی در مورد او، او را مورد توجه رسانه ها قرار داده است. بنابرین قرار است این فرد که نویسنده مقاله‌یی در مورد بت‌های بامیان و روایت تاریخی آن است، بیست سال عمرش را در زندان سپری کند. آنهم به جرم نوشتن مقاله‌یی که هرگز در جایی منتشر نشده است. 

درپایان ماندگار می افزاید:

انتظار داریم که ریاست جمهوری و ریاست اجرائیه در قسمت رهایی این فرد در روشنی قوانین افغانستان هرچه عاجل اقدام کنند. زیرا هفت سال از عمر یک نویسنده در زندان، جفای بزرگی به حق انسانیت و دانش‌اندوزی است. و این نشان میدهد که نهادهای عدلی و قضایی ما هنوز در تنفیذ و اصدار احکام، عجولانه و چشم پت عمل می‌کنند و نمی‌دانند که احکام و اوامر اشتباهی شان چه مصیبت‌هایی را برای خانواده و اجتماع به بار می‌آورد.