پندهای کهن پارسی | دوری از همنشینی با بدان؛ حکایتی درباره انتخاب همراهان
https://parstoday.ir/fa/iran-i32876-پندهای_کهن_پارسی_دوری_از_همنشینی_با_بدان_حکایتی_درباره_انتخاب_همراهان
پارس تودی- در ایران، پندهای کهن همچون فانوس‌های روشن، راه امروز ما را با نور خرد نیاکان هدایت می‌کنند. یکی از این پندها هشدار می‌دهد که همنشینی با افراد نادرست، حتی پاک‌ترین دل‌ها را در نگاه دیگران متهم می‌سازد.
(last modified 2026-01-03T13:36:17+00:00 )
دی ۱۰, ۱۴۰۴ ۰۸:۴۴ Asia/Tehran
  • دوری از همنشینی با بدان، پند کهن پارسی
    دوری از همنشینی با بدان، پند کهن پارسی

پارس تودی- در ایران، پندهای کهن همچون فانوس‌های روشن، راه امروز ما را با نور خرد نیاکان هدایت می‌کنند. یکی از این پندها هشدار می‌دهد که همنشینی با افراد نادرست، حتی پاک‌ترین دل‌ها را در نگاه دیگران متهم می‌سازد.

جملهٔ «هر که با بدان نشیند، اگر نیز طبیعت ایشان ندارد، به طریقت ایشان متهم گردد» از کتاب گلستان سعدی، شاعر پرآوازه ایرانی باب هفتم (باب تأثیر صحبت) نقل شده است. به گزارش پارس تودی، سعدی در این پند هشدار می‌دهد که انسان باید در انتخاب دوستان و همراهان دقت کند، زیرا اعتبار و آبروی او به‌طور مستقیم با آن‌ها گره می‌خورد. این سخن تنها یک هشدار اخلاقی نیست؛ بلکه یک اصل اجتماعی است که نشان می‌دهد انتخاب دوستان و همراهان، بخشی از اعتبار و شخصیت ماست.

این پند کهن پارسی به ما می‌آموزد که حتی اگر خودمان پاک و درستکار باشیم، معاشرت با افراد نادرست می‌تواند نگاه دیگران به ما را مخدوش کند. در واقع، جامعه بیشتر به «جمعی که در آن هستیم» توجه می‌کند تا به نیت‌های درونی ما. پس خردمند کسی است که پیش از هر همنشینی، بیندیشد: آیا این همراهی، اعتبار مرا می‌افزاید یا می‌کاهد؟

این حکمت محدود به زمان سعدی نیست؛ در دنیای امروز هم مصداق دارد. حضور در جمع‌های ناسالم، همراهی با افراد بی‌مسئولیت یا حتی فعالیت در گروه‌هایی که اعتبار خوبی ندارند، می‌تواند بر نگاه دیگران به ما اثر بگذارد. در عصر شبکه‌های اجتماعی، این اصل بیش از پیش اهمیت دارد؛ چرا که حتی «هم‌نشینی مجازی» نیز می‌تواند بر تصویر اجتماعی ما تأثیر بگذارد. دنبال کردن افراد در شبکه‌های اجتماعی، عضویت در گروه‌ها یا کانال‌ها و حتی لایک و کامنت گذاشتن، همه نوعی همراهی و همنشینی محسوب می‌شوند.

همنشینی درست به معنای انزوا نیست

نکتهٔ ظریف اینجاست که پرهیز از همنشینی با بدان، به معنای دوری از همه یا انزوا نیست؛ بلکه به معنای انتخاب هوشمندانهٔ دوستان و همراهان است. یعنی بودن در جمع‌هایی که رشد، آرامش و اعتبار می‌آفرینند. این کار به ما می‌آموزد که چگونه با همان روابط موجود، زندگیِ باکیفیت‌تر و بی‌دغدغه‌تری داشته باشیم.

در پایان باید گفت: «هر که با بدان نشیند…» یک محدودیت نیست، بلکه یک راهبرد هوشمندانه برای حفظ اعتبار و آرامش اجتماعی است. این میراث ارزشمند ایرانی که در گلستان سعدی ثبت شده، هنوز هم یکی از کارآمدترین اصول برای مدیریت روابط انسانی در جهان پرهیاهوی امروز به شمار می‌رود.

ms