مداخله‌جویی آمریکا در ایران، مصداق آشکار بی‌ثبات‌سازی و تشویق خشونت

پارس تودی - ایران در نامه‌ای به شورای امنیت سازمان ملل مراتب اعتراض شدید خود درباره اظهارات مداخله‌جویانه آمریکا را اعلام کرد.

به گزارش پارس تودی، «امیرسعید ایروانی» سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران روز جمعه ۹ ژانویه در نامه‌ای به شورای امنیت و دبیرکل سازمان ملل اعلام کرد: جمهوری اسلامی رفتار مستمر، غیرقانونی و غیرمسئولانه ایالات متحده آمریکا در هماهنگی با رژیم اسرائیل جهت مداخله در امور داخلی ایران از طریق تهدید، تحریک و تشویق عامدانه بی‌ثباتی و خشونت را به‌شدت محکوم می‌کند. 

نمایندگی جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل نیز در حساب کاربری خود در شبکه ایکس (توئیتر سابق) نوشت: «نقشه شیطانی دولت آمریکا و رژیم صهیونیستی برای تجزیه ایران و شکل‌دهی جنگ داخلی، با همبستگی ملی دولت و ملت ایران خنثی خواهد شد و رسوایی آن برای آن‌ها باقی خواهد ماند.» 

تأکید ایران بر نقش مستقیم و مخرب آمریکا و اسرائیل در دامن‌زدن و تشویق اغتشاشات در ایران با توجه به رویکرد دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا و بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی قابل فهم است. ترامپ در روزهای اخیر بارها ضمن ابراز حمایت از اغتشاشگران تهدید کرده که در صورت برخورد نظام جمهوری اسلامی با آن‌ها واکنش سختی نشان خواهد داد. به‌نظر می‌رسد هدف اصلی ترامپ از اظهارات اخیرش در تهدید جمهوری اسلامی ایران، دامن‌زدن به ناآرامی‌ها و تشویق به تداوم اعتراضات و دست‌زدن به اقدامات خشونت‌آمیز و تخریبی است. نتانیاهو نیز بارها از اغتشاش و اغتشاشگران در ایران حمایت کرده و مردم ایران را به ایجاد ناآرامی تحریک نموده است. همچنین آمیخای الیاهو، وزیر میراث رژیم صهیونیستی، در گفت‌وگو با رادیو ارتش این رژیم فاش ساخت که مأموران اسرائیلی در حال حاضر در خاک ایران فعالیت می‌کنند. وی به عملیات سال گذشته رژیم صهیونیستی در ایران اشاره کرد و تأکید نمود که این فعالیت‌ها همچنان ادامه دارد. 

این در حالی است که هیچ اصل یا قاعده‌ای از حقوق بین‌الملل به هیچ دولتی اجازه نمی‌دهد تا تحت پوشش حقوق بشر یا به‌بهانه «حمایت از مردم»، به تحریک خشونت، بی‌ثبات‌سازی جوامع یا مهندسی آشوب مبادرت ورزد. چنین ادعاهایی تحریف آشکار حقوق بین‌الملل به‌شمار می‌رود و نمی‌توان از آن‌ها به‌عنوان ابزاری برای توجیه اجبار، تهدید یا سیاست‌های مداخله‌جویانه استفاده کرد. 

ماده ۲ بند ۴ منشور ملل متحد، دولت‌های عضو را از توسل به زور یا تهدید به استفاده از زور در روابط بین‌المللی علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی هر دولت منع می‌نماید؛ ماده ۲ بند ۷ نیز هرگونه مداخله در اموری را که اساساً در صلاحیت داخلی هر دولت عضو قرار دارد، به‌طور قاطع ممنوع می‌سازد. چنین تعهداتی الزام‌آور بوده و اختیاری نیستند. افزون بر این، حقوق بین‌الملل تصریح می‌کند که هیچ دولتی مجاز نیست به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم در امور داخلی یا خارجی دولت دیگر، از جمله از طریق تحریک، اعمال خشونت یا بی‌ثبات‌سازی نظم قانون اساسی آن، مداخله نماید. 

علاوه بر این، بر اساس قوانین ناظر بر مسئولیت بین‌الملل دولت‌ها، هرگاه اقدامات یک دولت به‌طور قابل پیش‌بینی موجب بروز خسارات جدی گردد، آن دولت متحمل مسئولیت بین‌المللی خواهد بود. هنگامی که مقامات عالی‌رتبه یک دولت عضو، اصل بنیادین عدم مداخله در امور داخلی سایر دولت‌های عضو را نقض می‌کنند، به‌صورت علنی ناآرامی را تشویق می‌نمایند، تشدید خشونت را مشروع جلوه می‌دهند و با ارسال پیام‌های آشکار، حمایت خارجی از تقابل یا تهدید به توسل به زور را القا می‌کنند، خسارات ناشی از آن نه تصادفی و نه اتفاقی، بلکه عامدانه و قابل پیش‌بینی است. 

تبدیل اعتراضات مسالمت‌آمیز به اقدامات خشونت‌بار، براندازانه و تخریب گسترده اموال عمومی، پیامد مستقیم و قابل پیش‌بینی چنین سیاست‌هایی محسوب می‌شود و مسئولیت کامل نتایج و تبعات آن، به‌طور صریح و بدون هیچ تردیدی، متوجه ایالات متحده آمریکا است. 

در دوره اول و دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، سیاست «فشار حداکثری» علیه ایران به‌عنوان راهبرد اصلی آمریکا در قبال ایران اعلام شد. این سیاست شامل خروج یک‌جانبه از توافق هسته‌ای، اعمال گسترده‌ترین تحریم‌های اقتصادی تاریخ علیه ایران در کنار جنگ روانی گسترده و نیز همراهی با رژیم صهیونیستی در اقدام نظامی علیه ایران و اکنون مداخله‌جویی فعال در امور داخلی ایران است. تحریم‌های شدید ایالات متحده علیه ایران، نه‌تنها اقتصاد ایران را هدف قرار داده، بلکه زندگی روزمره مردم را نیز تحت فشار قرار داده و پیامدهای اجتماعی قابل‌توجهی ایجاد کرده است. تحلیلگران معتقدند که چنین فشارهایی می‌تواند به‌طور غیرمستقیم زمینه‌ساز ناآرامی‌های داخلی شود، زیرا فشار اقتصادی اغلب به نارضایتی عمومی و افزایش تنش‌های اجتماعی منجر می‌شود. 

در کنار فشار اقتصادی، ترامپ و مقامات دولت او بارها به‌صورت علنی از تغییر رفتار یا حتی تغییر ساختار سیاسی در ایران سخن گفته اند که نشانه روشن تشویق به بی‌ثباتی و ناآرامی تلقی می‌شود. همچنین حمایت آشکار برخی مقامات آمریکایی از گروه‌ها یا جریان‌هایی که با نظام جمهوری اسلامی ایران در تقابل هستند، به‌عنوان تلاش برای تأثیرگذاری مستقیم بر تحولات داخلی ایران و تشویق به اقدامات براندازانه تلقی می‌شود./

srm