تفسیر | چرا پنتاگون خواهان تسریع در تولید تسلیحات شده است؟

به گزارش پارس‌تودی، استیو فاینبرگ معاون وزیر جنگ آمریکا در یادداشتی به روسای صنعت دفاعی این کشور گفته است که آنها ۲۱ روز فرصت دارند تا برنامه‌های خود را برای تحویل بسیار سریع‌تر و تهاجمی‌تر و یا افزایش تولید قابلیت‌های حیاتی ارائه دهند.وی افزود: چرخه‌های توسعه چند ساله قابل قبول نیستند. ما باید برنامه خود را به طور چشمگیری تسریع کنیم و ظرفیت تولید خود را اکنون گسترش دهیم.

این دستورالعمل در حالی صادر می‌شود که پنتاگون به دنبال تجدید ذخایر سلاح از جمله موشک های پاتریوت و تاد است.

به نظر می رسد دلیل اصلی صدور این دستور فوری، کاهش شدید ذخایر مهمات آمریکا در پی جنگ پنج‌ماهه با ایران است. بر اساس گزارش مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی (CSIS)، موجودی جهانی موشک‌های پاتریوت از حدود ۲۲۰۰ فروند پیش از جنگ با کاهشی حداقل ۶۵ درصدی به کمتر از ۸۲۷ فروند کاهش یافته است .ذخایر موشک‌های تاد نیز از ۴۵۲ به کمتر از ۲۷۸ فروند رسیده است. 

برخی منابع حتی از کاهش ۸۰ درصدی رهگیرهای سامانه کلیدی پدافند موشکی تاد خبر داده‌اند. این آمار نشان می‌دهد که جنگ مدرن می‌تواند در عرض چند هفته ذخایر مهمات راهبردی را به سطح خطرناکی برساند، در حالی که جایگزینی آنها سال‌ها زمان می‌برد.

افزون بر این، پنتاگون نگران است که در صورت بروز بحران دیگری در منطقه، ذخایر کافی برای پاسخ‌گویی در اختیار نداشته باشد. کمبود موشک‌های رهگیر ممکن است نیروهای آمریکا و متحدانش را مجبور کند برای حفظ مهمات، ریسک بیشتری بپذیرند و شانس نفوذ موشک‌ها و پهپادهای دشمن را افزایش دهند.

دستور فاینبرگ تنها به موشک‌های پاتریوت و تاد محدود نمی‌شود. بر اساس گزارش‌ها، سامانه‌های دیگری از جمله «رهگیر نسل آینده» (NGI)، سامانه‌های موشکی سطح‌به‌هوای«ناسامز» NASAMS، رادارهای پدافند هوایی متحرک و سامانه‌های ردیابی موشکی مبتنی بر فضا نیز مشمول تسریع تحویل خواهند بود. پنتاگون همچنین با شرکت‌های بزرگی مانند لاکهید مارتین و نورثروپ گرومن برای افزایش تولید قطعات حیاتی موشک‌های پاتریوت پک-3 و تاد، قراردادهای چارچوبی منعقد کرده است.

با این حال، این توافق‌نامه‌ها غیرالزام‌آور هستند و به تأمین بودجه از سوی کنگره وابسته‌اند. در حالی که پنتاگون بودجه‌ای ۱.۵ تریلیون دلاری درخواست کرده، لایحه هزینه‌های دفاعی ۱.۱۵ تریلیون دلاری همچنان در کنگره متوقف مانده و احتمالاً تلاش‌ها برای گسترش سریع تولید سلاح را به تأخیر می‌اندازد. تام کاراکو مدیر پروژه دفاع موشکی در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی در این زمینه می گوید: تقریباً هیچ قراردادی منعقد نشده است و مشکل همین است.

به نظر می رسد صدور این دستورالعمل از سوی پنتاگون پیامدهای متعددی در پی خواهد داشت.

 نخست، نشان از تغییر راهبرد وزارت جنگ آمریکا از تأکید بر کیفیت محض به اولویت‌دهی به سرعت تولید و انباشت مهمات دارد.

 دوم، فشار بر پایگاه صنعتی دفاعی آمریکا را افزایش می‌دهد که سال‌هاست با کاهش ظرفیت تولید انبوه، کمبود نیروی کار ماهر و شکنندگی زنجیره تأمین دست‌وپنجه نرم می‌کند. کارشناسان هشدار می‌دهند که آمریکا در برخی مواد راهبردی، از جمله تنگستن، همچنان به واردات وابسته است و ایجاد ظرفیت جایگزین برای منابع چینی به چند سال زمان نیاز خواهد داشت. در همین راستا، دولت آمریکا با صدور دستور اجرایی جدید، پیمانکاران دفاعی را ملزم کرده است که مواد معدنی حیاتی را از منابع داخلی یا کشورهای متحد تامین کنند و دامنه معافیت از این الزام را نیز محدود کرده است.

سوم، این دستور نشان می‌دهد که جنگ با ایران به یک «آزمون بزرگ» برای صنعت دفاعی آمریکا تبدیل شده و نقاط ضعف ساختاری آن را آشکار ساخته است.

در سطح کلان، تسریع تولید تسلیحات می‌تواند به معنای افزایش تنش‌های نظامی و تشدید رقابت تسلیحاتی با چین و روسیه باشد. این در حالی است که پایگاه صنعتی دفاعی آمریکا به دلایل مختلف از جمله دهه‌ها برون‌سپاری (outsourcing) و خالی شدن ظرفیت‌های تولید داخلی تضعیف شده است. با روی کار آمدن دوباره دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا و تلاش برای تقویت صعنت داخلی آمریکا از جمله در بخش نظامی و دفاعی اکنون قدرت صنعتی بار دیگر در صدر رقابت قدرت‌های بزرگ قرار گرفته است.

در نهایت، موفقیت این دستور به همکاری صنایع دفاعی، تصویب بودجه توسط کنگره و توانایی پنتاگون در مدیریت زنجیره تأمین وابسته است. با توجه به اینکه پیش‌بینی می‌شود عرضه موشک‌های پاتریوت تا حدود سال ۲۰۳۰ به تقاضای موجود نرسد‌،به‌نظر می‌رسد آمریکا با چالشی راهبردی روبه‌روست که فراتر از یک دستور اداری ساده است و نیازمند بازنگری اساسی در کل معماری دفاعی و صنعتی این کشور دارد./