تحلیل | دروغ بزرگ ترامپ درباره وجود مهمات کافی برای جنگ با ایران

او مدعی شده که آمریکا «مقادیر عملاً نامحدودی» مهمات با کیفیت متوسط تا بالا در اختیار دارد که بسیار فراتر از نیاز این جنگ یا هر جنگ احتمالی دیگری است. اما این ادعاها در تناقض آشکار با انبوهی از گزارش‌های معتبر و تحلیل‌های کارشناسی قرار دارد که تصویری کاملاً متفاوت از وضعیت اسفبار ذخایر تسلیحاتی آمریکا ترسیم می‌کنند.

در مقابل ادعای ترامپ مبنی بر وفور مهمات، گزارش‌های متعددی حکایت از کاهش شدید و هشداردهنده ذخایر راهبردی آمریکا دارد. به عنوان مثال، بر اساس گزارش‌ها، ارتش آمریکا در جریان جنگ با ایران، بخش قابل‌توجهی از ذخایر موشک‌های دوربرد و هدایت‌شونده دقیق خود را مصرف کرده است که نگرانی‌های جدی درباره آمادگی برای درگیری‌های آینده ایجاد کرده است.

 وضعیت در زمینه سامانه‌های پدافند هوایی بحرانی‌تر نیز هست. بر اساس برآوردهای اندیشکده «مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی» (CSIS)، تعداد موشک‌های «پاتریوت» از حدود ۲,۳۳۰ فروند پیش از جنگ به ۷۵۹ فروند در ماه ژوئیه کاهش یافته و ذخیره موشک‌های «تاد» (THAAD) نیز از ۴۵۲ به ۲۳۴ فروند رسیده است. تحلیل‌های دیگر نشان می‌دهد که ذخیره موشک‌های «تاد» تا حدود ۸۰ درصد و ذخیره «پاتریوت» تا حدود نصف کاهش یافته است. این آمار و ارقام به وضوح نشان می‌دهد که ادعای «مهمات نامحدود» نه تنها اغراق‌آمیز، بلکه کاملاً بی‌اساس است.

یکی از تلاش‌های ترامپ برای توجیه این وضعیت، مقصر جلوه دادن دولت بایدن است. او مدعی شده که دولت بایدن مهمات بسیار بیشتری را به صورت رایگان در اختیار اوکراین قرار داده نسبت به آنچه آمریکا در جنگ با ایران مصرف کرده است. با این حال، کارشناسان این استدلال را گمراه‌کننده می‌دانند.

 به عنوان مثال، مارک اف. کنشیان، کارشناس ارشد CSIS، اشاره کرده است که تجهیزات ارسال‌شده به اوکراین عمدتاً مربوط به نبرد زمینی بوده و نقشی جزئی در کاهش ذخایر تسلیحات هوایی و پدافندی که در جنگ با ایران استفاده می‌شود، داشته است. به عبارت دیگر، جنگ ایران، به‌ویژه عملیات‌های هوایی و مقابله با حملات موشکی، فشار اصلی را بر سامانه‌های خاصی وارد کرده که کمک به اوکراین تأثیر چندانی بر آن نداشته است.

ریشه‌های این بحران عمیق‌تر از جنگ فعلی است و به ساختار صنایع دفاعی آمریکا بازمی‌گردد. کارشناسان معتقدند صنایع دفاعی آمریکا برای سال‌ها با ظرفیت تولیدی متناسب با دوران صلح فعالیت کرده و برای یک جنگ طولانی و پرمصرف با یک رقیب هم‌تراز طراحی نشده بود. جنگ اوکراین، این ضعف را نمایان کرد و جنگ با ایران، سیستمی را که از پیش تحت فشار بود، با بحرانی تمام‌عیار مواجه ساخت. به طوری که بر اساس برآورد CSIS، حتی با شتاب در تولید، بازگرداندن ذخیره موشک‌های «پاتریوت» و «تاد» به سطح پیش از جنگ، تا اواسط سال ۲۰۲۹ به طول خواهد انجامید.

بنابراین، ادعای ترامپ مبنی بر «مهمات نامحدود» و «تولید بی‌سابقه»، نه تنها با واقعیات آماری و گزارش‌های میدانی همخوانی ندارد، بلکه تلاشی برای انکار یک بحران ساختاری عمیق در توانایی‌های نظامی آمریکا است.

هم چنین فرسایش ذخایر موشک‌های کلیدی مانند «پاتریوت» و «تاد» و نیاز به سال‌ها زمان برای جبران این خسارت، زنگ خطری جدی برای آمادگی آمریکا در مواجهه با تهدیدات احتمالی آینده، به ویژه در مناطقی مانند تایوان، به صدا درآورده است. در چنین شرایطی، نسبت دادن «خائنانه» به منتقدان، نه تنها پاسخی به نگرانی‌های مشروع نیست، بلکه پرده‌ای از انکار و وارونه‌نمایی واقعیت بر چالش‌های پیش روی ارتش آمریکا است./