Ինչու՞ արևմուտքցի ֆեմինիստների համար կարևոր չէ պաղեստինցի կանանց բռնաբարությունը

Ֆեմինիստական ​​շարժումը դասեր չի քաղել իր անցյալի փորձից։ Պաղեստինցի կանանց և երեխաների նկատմամբ շարունակվող բռնությունները կոպտորեն անտեսվում են այս շարժման առաջնորդների կողմից:

Վերջին տասը ամիսների ընթացքում հստակ տեսանելի են երկակի ստանդարտները արևմուտքցի բազմաթիվ ֆեմինիստների և ֆեմինիստական ​​կազմակերպությունների համակրանքներում, հատկապես Անգլիայում։ Ըստ Pars Today-ի, թեև կան անհամար արագ արձագանքներ այս ֆեմինիստների կողմից՝ ի պաշտպանություն իսրայելցի կանանց, մտահոգիչ լռություն է տիրում պաղեստինցի կանանց ծանր վիճակի վերաբերյալ:

Իսրայելի կողմից պաղեստինցի կանանց հասցրած սեռական լայնածավալ վնասները և նրանց կողմից պաղեստինցի կանանց պարտադրված հղիության միտումնավոր անտեսումը մտածելու տեղիք է տալիս, հատկապես, որ նման հարցերը պետք է լինեն ֆեմինիզմի ուշադրության կենտրոնում:

Հոկտեմբերի 7-ից հարյուրավոր պաղեստինցի կանայք ձերբակալվել են Իսրայելի կողմից և ենթարկվել են անմարդկային վերաբերմունքի, այդ թվում՝ սեռական խոշտանգումների, մերկ ծեծի, բռնաբարության սպառնալիքների, իսկ երկու հաստատված դեպքերում՝ բռնաբարության։

Արևմտյան ֆեմինիստները փակել են իրենց աչքերը

Եթե ​​անգամ 2024 թվականի փետրվարի 19-ի ՄԱԿ-ի զեկույցում արձանագրված սեռական ոտնձգությունների երկու դեպքերն անտեսվեն, ինչպե՞ս կարելի է անտեսել իսրայելցի զինվորականների կողմից պաղեստինցի կանանց նկատմամբ գենդերային բռնության տասնամյակների պատմությունը վերջին 76 տարիների ընթացքում:

Մինչև հոկտեմբերի 7-ը հրապարակված պաղեստինցի կանանց և երեխաների նկատմամբ բռնության բազմաթիվ զեկույցները հասանելի են: Այս զեկույցները հրապարակվել են իրավապաշտպան խմբերի կողմից, ինչպիսիք են Իսրայելի Խոշտանգումների դեմ գլխավոր կոմիտեն, Երուսաղեմում գործող Կանանց իրավական խորհրդատվության և օգնության կենտրոնը (զեկույցներից մեկը հրապարակվել է  2009թ.), ինչպես նաև ՄԱԿ-ի տարբեր զեկույցներ:

Այս զեկույցները, որոնք հիմնված են իրավական լսումների, իրավական բողոքների, պաշտպանների փաստաթղթերի և կալանավորների ցուցմունքների հիմամբ պատրաստված արձանագրությունների վրա, ներկայացնում են Իսրայելի բանտերում գտնվող պաղեստինցիների նկատմամբ սեռական բռնության ու խոշտանգումների դեպքեր և այլ դաժան, անմարդկային ու նվաստացուցիչ վերաբերմունք: Եթե ​​ֆեմինիստական ​​դիսկուրսը իսկապես ձգտում է անդրադառնալ գենդերային բռնությանը պատերազմում, պաղեստինցի կանանց դեմ շարունակվող հանցագործությունները պետք է ներառվեն բոլոր համապատասխան հոդվածներում՝ շարժման ամբողջականությունը պահպանելու համար:

Չնայած վերջին տասը ամիսների ճնշող ապացույցներին, 40,000 պաղեստինցիների նահատակությանը, որոնց կեսը կանայք և երեխաներ են, և ավելի քան 21,000 երեխաների անհետացման մասին հաղորդումները, ֆեմինիստական ​​շարժումը դասեր չի քաղել իր անցյալի փորձից: Պաղեստինցի կանանց և երեխաների նկատմամբ բռնությունները շարունակում են կոպտորեն անտեսվել:

Անտեսվել է նաև ՄԱԿ-ի 2024 թվականի հունիսի 12-ի զեկույցը և չի հաջողել խղճերն արթնացնել կամ իմաստալից արձագանք ունենալ։

Սեռական բռնության մշակույթը

Այս սեռական և գենդերային բռնությունը տարածվել է նաև տղամարդկանց շրջանում, և զեկույցներ են հրապարակվել այն մասին, թե պաղեստինցի տղամարդիկ իսրայելցի զինվորների կողմից բազմիցս ենթարկվել են բռնի մերկության և սեռական խոշտանգումների: Ընդամենը վերջին շաբաթվա ընթացքում հրապարակվեց մի անհանգստացնող տեսանյութ Սեդե Թաման բանտից, որը ցույց է տալիս իսրայելցի զինվորների կողմից պաղեստինցու խմբակային բռնաբարությունը: Իսրայելի նախարարները, այդ թվում՝ Բեզալել Սմոտրիչը, շտապել են դատապարտել տեսանյութի հրապարակումը, բայց ոչ դրա բովանդակությունը: Ոմանք, այդ թվում Հանոչ Միլովսկին Լիքուդ կուսակցությունից, նույնիսկ արդարացրել են այդ ոտնձգությունը։ Եվ իհարկե, ինչպես և սպասվում էր, արևմտյան ֆեմինիստները լռում են։

Այս խլացուցիչ լռությունը  ֆեմինիստական ​​համայնքի մյուս անդամների կողմից հավասարապես դատապարտելի է։ Վերջին տասը ամիսների ընթացքում Գազայի հատվածից սարսափելի պատկերների անտեսումը կոպիտ անմարդկայնություն է:

Երբ սպանվածների 70%-ը կանայք և երեխաներ են. Երբ պաղեստինցի կանայք փլատակների մեջ փնտրում են իրենց կորած երեխաներին. Երբ մայրերը գրկում են իրենց անշնչացած երեխաներին․ Երբ ընտանիքները քնած ժամանակ վառվում են փախստականների ճամբարներում. Երբ մայրերը տեսնում են, թե ինչպես են իրենց երեխաները սովից մահանում, և երբ երեխաները լաց են լինում սովի ժամանակ ուտելիք ստանալու համար, լռությունն այլևս «քաղաքականություն» չէ, դա դավաճանություն է ֆեմինիզմի սկզբունքներին:

Գազայի ցեղասպանության ժամանակ վերջին իրադարձությունները ընդգծեցին ֆեմինիստական ​​շարժման ձախողումները, ինչը ամոթալի էր նրանց համար։ Հոկտեմբերի 7-ից ի վեր Գազայի ամենամահաբեր շաբաթներից մեկում որոշ ֆեմինիստներ ճգնաժամին անդրադառնալու փոխարեն կենտրոնացել են Բրիտանիայի վարչապետ Քիր Սթարմերի գրավիչ տեսքի վրա: Արդյո՞ք մենք ապրում ենք զուգահեռ տիեզերքում:

Մակերեսային հարցերի վրա այս կանխամտածված կենտրոնացումը և կարևոր հարցերի անտեսումը ցույց է տալիս շարժման շեղումը և ցույց է տալիս, որ նրա առաջնորդները, որոնք ժամանակին հայտնի էին, այժմ ունեն հակապաղեստինյան, ռասիստական ​​և իսլամաֆոբ հակումներ:

Ավելի հստակ չի կարող լինել, երբ որոշ ֆեմինիստներ միավորվում են այնպիսի մարդկանց հետ, ինչպիսին Թոմի Ռոբինսոնն է, դատապարտված հանցագործ, որը քարոզում է ծայրահեղ աջ գաղափարախոսություն և կեղծ պատմություններ մուսուլմանների, փախստականների և ներգաղթյալների մասին:

Որպեսզի ֆեմինիստական ​​շարժումը հեռանա այսխառնաշփոթ վիճակից, պետք է պարզ դառնա, որ ռասիզմի համար տեղ չկա: Մարդկային սկզբունքները դավաճանողները պետք է կանգնեն անտեսվելու վտանգի առաջ։ «Ռասիստական ​​հասարակության մեջ ոչ ռասիստ լինելը բավարար չէ, այլև պետք է հակառասիստ լինել»։

Վերցված է՝ Aldossari, Maryam.2024.#MeToo unless it's Palestine: Why Western feminists ignore proven Israeli rape of Palestinians. Thenewarab