Քնքշաբույր ծաղկանց հրեղեն խաղով, ժպտում են նորից անտառ ու ձորակ, Եվ հեղեղները խոսուն-սառնորակ, ողջունում են ինձ զվարթ ծիծաղով։ Զուգել ես նորից դաշտ, անտառ ու լեռ, Գարո՜ւն, ամեն տեղ նոր կյանք ես վառել․․․․