Ելք դեպի լույս 639
Հանուն գթած և ողորմած Աստծո:Ողջույն հղելով բարության մարգարե Մոհամմադի անմար հիշատակին եւ բարեւելով Ձեզ հարգելի ռադիոլսող բարեկամներ ներկայացնում ենք «Ելք դեպի լույս» հաղորդումը, Ղուրանի մատչելի մեկնաբանությամբ:
Ֆորղան սուրահի 35 և 36-րդ այաներ
وَلَقَدْ آتَیْنَا مُوسَى الْکِتَابَ وَجَعَلْنَا مَعَهُ أَخَاهُ هَارُونَ وَزِیرًا
فَقُلْنَا اذْهَبَا إِلَى الْقَوْمِ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیَاتِنَا فَدَمَّرْنَاهُمْ تَدْمِیرًا
Մենք Մովսեսին տվեցինք հնգամատյանը, իսկ նրա եղբայր Ահարոնին նշանակեցինք խորհրդական:
Մենք նրանց հրամայեցինք գտնել ժողովրդին, որն ուրացել էր մեր նշանների ճշմարտությունը: Մենք բնաջնջեցինք այդ ժողովրդին:
Այս այաները, դիմելով մարգարեին ու հավատացյալներին, ասում են, որ չարի ու բարու կռիվը մշտապես եղել է: Այաները հիշեցնում են Մովսեսի ու նրա եղբոր՝ Ահարոնի պատմությունը, որոնք փորձում էին փարավոնին ճիշտ ճանապարհ ցույց տալ, սակայն վերջինս հրաժարվեց ընդունել այն: Նրանք նաև սուտ համարեցին Մովսեսի հրաշագործությունները և փարավոնի հետ միասին խեղդվեցին ծովում:
Այս այաներից սովորում ենք.
1. Աստծո մարգարեները նման են սրտացավ ուսուցիչների, որ ցանկանում են փրկել մարդկանց:
2. Ընդհանրապես, մեծ պատասխանատվություն ստանձնելիս, պետք է օգտվել նաև ուրիշների փորձից, հատկապես եթե դա վերաբերում է կրոնը քարոզելուն:
3. Պետք է դաս քաղենք անցյալից և չկանգնենք ճշմարտության առջև, որովհետև դա ոչնչացնում է մարդուն:
Ֆորղան սուրահի 37-39-րդ այաներ
وَعَادًا وَثَمُودَ وَأَصْحَابَ الرَّسِّ وَقُرُونًا بَیْنَ ذَلِکَ کَثِیرًا
وَکُلًّا ضَرَبْنَا لَهُ الْأَمْثَالَ وَکُلًّا تَبَّرْنَا تَتْبِیرًا
Մենք ջրերի մեջ խեղդեցինք Նոյի ժողովրդին, որ մեր մարգարեներին ստախոս էին անվանում: Սա զարհուրելի օրինակ է ամբողջ աշխարհի համար: Չարերի համար վերապահված է սարսափելի պատիժ:
Ադի, Սամուդի և Րասի ժողովուրդներին և նրանց միջև եղած բազմաթիվ սերունդների բնաջնջեցինք:
Նրանցից յուրաքանչյուրի համար առակներ ներկայացրինք (սակայն իզուր) և բոլորին բնաջնջեցինք:
Շատ ազգեր պատմության ընթացքում մերժել են մարգարեներին: Այդ ազգերից էր Նոյի ազգը: Նա 950 տարի քարոզեց ճշմարտություն, սակայն շատ քիչ մարդիկ հետևեցին նրան: Այնուհետև, անհավատ լինելու պատճառով, Նոյի ցեղը մեծ ջհեղեղի զոհ գնաց: Հուդը, Ադ ցեղի մարգարեն էր, իսկ Սալեհը՝ Սամուտ ցեղի: Այս երկու ցեղերն էլ ապրում էին Արաբական թերակզղում և նրանցից մնացել են որոշ հետքեր: Եղել են նաև ցեղեր, որոնք ոչ միայն իրենց մարգարեին ժխտել են, այլ նաև սպանել: Աստված ասում է. «Մենք բոլոր այս ցեղերին ներկայացրել ենք իրենց նախորդների կյանքը: Սակայն նրանք դասեր չեն քաղել, շարունակել են հանցագործություն անել, ինչի հետևանքով էլ ոչնչացել ենք»:
Այս այաներից սովորում ենք.
1. Ղուրանը խրատի գիրք է և ոչ թե պատմության:
2. Մարգարեներին ժխտելով, մարդն ինքն իր դեմ է չարիք գործում:
3. Աստված նախ անհավատներին ու չարագործներին վերջնագիր է ներկայացնում, իսկ եթե չեն ընդունում և շարունակում են հերքել ճշմարտությունը, պատժում է նրանց:
Ֆորղան սուրահի 40-րդ այա
Անհավատներն անցան այն քաղաքի մոտից, որի վրա աղետաբեր անձրև տեղացինք:Մի՞թե նրանք չտեսան (այդ քաղաքի ավերակները): Բայց չեն հավատում, որ մի օր հարություն են առնելու:
Այս այան անդրադառնում է Ղովտի ցեղի քաղաքների ավերակներին, ասելով. «Նրանք շարունակելով մեղք գործել, պատժի ու չարչարանքների ենթարկվեցին: Երկնքից նրանց գլխին քարե անձրև թափվեց»: Այս ավերակները գտնվում են Սիրիայի մերձակայքում՝ Հեջազի ճանապարհին: Կռապաշտներն իրենց առևտրի համար անցնում էին այդ ճանապարհով, սակայն երբեք դաս չէին քաղում: Որովհետև նրանք չէին հավատում հանդերձյալ կյանքին և չէին մտածում, թե ինչ է լինելու իրենց արարքների հետևանքը:
Այս հաղորդման ընթացքում ներկայացվեց 6 խումբ, որոնցից յուրաքանչյուրն իր ձևով մոլորվեց ու արժանացավ աստվածային չարչարանքների: Նրանցից յուրաքանչյուրն ինչ որ կերպ ոչնչացավ:
Այս այայից սովորում ենք.
1. Պատմական կոթողները կարող են դաս լինել մարդկանց համար, և դրանց պահպանումը շատ կարևոր է:
2. Մոլորյալների պատմությունը պետք է ներկայացնել նոր սերնդին, որպեսզի նրանք դասեր քաղեն:
3. Հանդերձյալ կյանքի անտեսումը պատճառ է դառնում, որ մարդը խորտակվի մոլորության ճանապարհին: