Հանուն գթած և ողորմած Աստծո:Ողջույն հղելով բարության մարգարե Մոհամմադի անմար հիշատակին եւ բարեւելով Ձեզ հարգելի ռադիոլսող բարեկամներ ներկայացնում ենք «Ելք դեպի լույս» հաղորդումը, Ղուրանի մատչելի մեկնաբանությամբ:

Շոարա սուրայի  83 և 84-րդ այաներ

رَبِّ هَبْ لِی حُکْمًا وَأَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ

رَبِّ هَبْ لِی حُکْمًا وَأَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ

Տեր , իմաստություն ու արդարություն շնորհիր ինձ:

Եվ ինձ շնորհիր բարի համբավ գալիք սերունդների մեջ:

Նախորդ հաղորդման ժամանակ ասացինք, որ Աբրահամը միակ Աստծուն համեմատեց կռապաշտների Աստծո հետ, որպեսզի ցույց տա, որ կուռքերը ոչ մի բան չեն կարող անել և ամեն ինչ Աստծո ձեռքերում է: Այս այաներում, Աբրահամն Աստծուն է դիմում որոշ խնդրանքներով: Նա ասում է. «Ողջ տիեզերքի Աստվածն այնքան  մոտիկ է ինձ, որ ես նրան դիմում եմ, ասելով «իմ Աստված»:

Աբրահամն Աստծուց մի քանի բան է խնդրում: Իմաստություն, որպեսզի կարողանա հասկանալ ճշմարտությունը և  բարի գործեր անել, առաքինի մարդկանց հետ միասին: Մի մարգարե, որ իմաստուն էր ու բարի գործ էր կատարում, մշտապես Աստծուն խնդրում էր, իրեն աջակցել, որպեսզի ինքը չմոլորվի ու գնա զարգացման ճանապարհով: Աբրահամի երրորդ խնդրանքը կայանում էր նրանում, որ երբ ինքը մահանում է, իր ճանապարհը, որն աստվածապաշտությունն է, մոռացության չտրվի: Նա Աստծուն խնդրում է մահից հետո մարդկանց համար օրինակ դառնալ ու որ ապագա սերունդները հետևեն իրեն:

Այս այաներից սովորում ենք.

1. Բոլոր գործերում պետք է ապավինենք Աստծուն:

2. Իմաստնությունն  աստվածային բարիք է,  որ տրվում է մաքուր սրտերին:

3. Ճիշտ խոսքի ու գործի սկիզբը ճիշտ միտքն է:

4. Իմաստուն դառնալու համար իմաստնությունը երջանկության ամենաբարձր աստիճանն է:

Շոարա սուրահի 85 և 86-րդ այաներ

وَاجْعَلْنِی مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِیمِ

وَاغْفِرْ لِأَبِی إِنَّهُ کَانَ مِنَ الضَّالِّینَ

Ինձ երանության պարտեզների ժառանգորդը դարձրու:

Ներիր իմ հորը, որովեհտև նա մոլորության մեջ էր:

Սա Աբրահամի չորրորդ աղոթքն է հանդերձյալ կյանքում: Մենք բոլորս պետք է աշխարհիկ կյանքում ապրելու հետ զուգահեռ, մտածենք հանդերձյալ կյանքի մասին և Աստծուն խնդրենք, որ գթած  լինի մեր նկատմամբ ու մեզ տանի դեպի բարիքներով լի դրախտ, ինչպես որ հայրն է իր որդիներին որպես ժառանգություն թողնում է գեղեցիկ այգի: Աստված իր արարածների համար պատրաստել է դրախտը և մարդն իր բարի արարքներով կարող է կայանել այնտեղ:

Աբրահամի հաջորդ աղոթքը կարդաց իր խնամակալի համար, ով կռապաշտ էր, Աբրահամը հույս ուներ, որ նա հավատքի կգա, ուստի խոստացավ աղոթել նրա համար: Աբրահամը կատարեց իր խոստումը, սակայն խնամակալը հավատքի չեկավ ու Աբրահամը հեռացավ նրանից:

Այս այաներից սովորում ենք.

1. Դրախտի անհամար բարիքները մեծ նվեր են, որ տրվում  են առաքինի մարդկանց:

2. Մարգարեները մեզ սովորեցնում են, որ աղոթքը շատ կարևոր է, հատկապես մեձավորների համար:

Շոարա սուրահի 87-89-րդ այաներ

وَلَا تُخْزِنِی یَوْمَ یُبْعَثُونَ

یَوْمَ لَا یَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ

إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ

Հարության օրն ամոթով մի ծածկիր ինձ:

Այն օրը հարստություններն ու զավակները որևէ օգուտ չեն ունենալու:

Միայն նրանք պիտի օգտվեն, որ մաքուր սրտով են մոտենում Աստծուն:

Աբրահամի վերջին աղոթքն իր պարտավորությունների մասին էր: Նա աղոթում էր, որ իր պարտականությունները լիարժեք կատարի, քանի որ հանդերձյալ կյանքում ոչ ոք չի կարող դա հատուցել: Եթե աշխարհիկ կյանքում հարստություն ունենալով ու կաշառքով կարելի է խուսափել պատժից, հանդերձյալ կյանքում ոչինչ չի կարող փրկել մարդուն: Եթե աշխարհիկ կյանքում ծնողները կարող են օգնել զավակներին, հանդերձյալ կյանքում ընտանեկան համակարգն  անկարող է և ամեն մարդ ինքն է պատասխանատու իր արարքի համար: Միակ կապիտալը հանդերձյալ կյանքում, մարդու սիրտն է  ու նրա արարքները: Այն արարքները, որոնց հիմքում ընկած է հավատքը և որի կատարողը մաքուր սիրտն է: Նա, ով մեղավոր է, նրա բարի գործերը ոչ մի վարձատրության չեն արժանանալու:

Այս այաներից սովորում ենք.

1. Մարդն Աստծո առջև երբեք չպետք է ինքնավստահ լինի, այլ մշտապես մտահոգ լինի իր արարքների համար և ապավինի Աստծուն, որ չմոլորվի:

2. Նվաստացումը հանդերձյալ կյանքում, ամենասարսափելի բանն է, քանի որ այնտեղ բոլորը հասկանում են, թե մարդն ինչ մեղքեր է գործել:

3. Հանդերձյալ կյանքում ոչ հարստությունն է կարող մարդուն փրկել և ոչ էլ պաշտոնը:

4. Աստված ընդունում է այն բարի գործը, որի կատարողը մաքուր է ու հեռու մեղքերից: