Բաղարա սուրա: Հանուն գթառատ եւ ողորմած Աստծո: Բարև Ձեզ հարգարժան ռադիոլսող բարեկամներ: Այս հաղորդման ընթացքում կանդրադառնանք Բաղարա սուրայի 80-84-րդ այաներին:

Նախ կլսենք Բաղարա սուրայի 80 -րդ այան:

       وَقَالُواْ لَن تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا  أَيَّاماً مَعْدُودَةً قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْداً فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى‏ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ

Բաղարա սուրայի 80-րդ այայի թարգմանությունը հետևյալն է.

«Եվ Իսրայելի ժողովուրդն ասաց. <Դժոխքի կրակը երբեք չի հասնի մեզ և եթե նույնիսկ հասնի, մի քանի օր կտևի>: Ով մարգարե, նրանց հարցրու արդյոք այդ մասին պայմա±ն են կապել Աստծո հետ: Որովհետև Աստված երբեք չի դրժելու իր պայմանը: Կամ Աստծուն ինչ որ բան եք վերագրում, ինչի մասին ընդհանրապես գաղափար չունեք>:

Ինչպես արդեն ասացինք, հրեա հասարակ ժողովուրդը, որն ընդհանրապես տեղյակ չէ Սուրբ գրքից, այնպիսի ենթադրության մեջ է, որ ինքն Աստծո կողմից ավելի նախընտրելի է:

Այս այան խոսում է  հենց այդ ենթադրության մասին: Նրանք ասում էին, որ եթե նույնիսկ մեղք էլ գործեն պատիժը ավելի թույլ կլինի ու ավելի քիչ կտևի: Այս այան մերժում է այդ ենթադրությունը և ասում. <Այս կարծիքը, որ դուք վերագրել եք Աստծուն սխալ է: Որովհետև Աստված բոլոր մարդկանց հավասար է արարել և նրանց պատժելու կամ ներելու մեջ տարբերություն չի դրել>:

Ընդհանրապես որևէ տրամաբանություն չունի այն ենթադրությունը, թե որևէ ազգ, օրենք, ուսմունք ավելի նախընտրելի լինի Աստծո համար, քանի որ մարդկանց կարելի է տարբերել ըստ նրանց առաքինության: Հենց այդ չափանիշով էլ որոշվում է Աստծո կողմից պատժվելու կամ սիրված լինելու չափը:

Այժմ կլսենք Բաղարա սուրայի 81 և 82-րդ այաները:

       بَلَى‏ مَن كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فأُوْلَئِكَ أَصْحَبُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَلِدُونَ

وَ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فیها خالِدُونَ

Այս երկու այաների թարգմանությունը հետևյալն է. <Այնպես չէ, որ նրանք են ենթադրում: Որովհետև նրանք, որ մեղք գործեն և շրջապատվեն մեղքով  կրակի մեջ կընկնեն և մշտապես դրա մեջ կլինեն: Եվ նրանք, ովքեր հավատան ու բարի գործ անեն,  դրախտ կգնան և մշտապես այնտեղ կլինեն>:

Նախորդ այան հրեա ազգի` դժոխքի բաժին չդառնալու սին երազանքի մասին է: Այս երկու այաները խոսում են աստվածային պատժի, ներելու կամ Աստծո կողմից պարգևատրվելու չափանիշի մասին: Նա, ով ինքնակամ մեղք գործի այնքան, որ մեղքի մեջ կորի, մշտապես կրակի մեջ կլինի և հնարավորություն չի ունենա դրանից փրկվել: Եվ այս կապակցությամբ, հրեաների և այլ ազգերի միջև չկա որևէ տարբերություն: Այնպես որ աստվածային դրախտ մտնելու համար պետք է միաժամանակ և հավատալ և բարի գործ անել: Միայն հավատքը և միայն բարի գործը բավարար չեն:

այժմ կլսենք Բաղարա սուրայի 83-րդ այայն:

       وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَقَ بَنِى  إِسْر ءِيلَ لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَبِالْوَ لِدَيْنِ إِحْسَاناً وَذِى الْقُرْبَى‏ وَالْيَتَمى‏ وَالْمَسَكِينِ وَقُولُواْ لِلنَّاسِ حُسْناً وَأَقِيمُواْ الصَّلَو ةَ وَءَاتُواْ الزَّكَو ةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلاً مِّنكُمْ وَأَنْتُمْ مُّعْرِضُونَ‏

Այս այայի թարգմանությունը հետևյալն է. <Եվ հիշեք այն ժամանակը, երբ Իսրայելի ժողովրդի հետ պայման կապեցինք, որ բացի միակ Աստծուց, ուրիշին չպաշտեն և  բարություն անեն իրենց ծնողների, հարազատների, որբերի ու խեղճերի համար, մարդկանց հետ բարի լինեն, նրանց բարի խոսք ասեն ու աղոթեն>: Սակայն բացի մի քանիսիսց, բոլորդ ապստամբեցիք և երես թեքեցիք:

Այս այան և մյուս այաները խոսում են հրեա ազգի և Աստծո միջև կապված պայմանի մասին և այն դրժելու համար, նախատում է հրեա ժողովրդին: Աստվածային պայմանները, որ մարգարեների միջոցով մարդկանց են փոխանցվել, համապատասխանում են մարդկային տրամաբանությանն ու մարդկային էությանը: Եվ Աստված այս բոլոր կրոնական արժեքները տեղադրել է մարդու էության մեջ:

Բոլոր կրոնների մարգարեների ուսմունքները հիմնված են միաստվածապաշտության վրա: Այսինքն մարդն իր գործով այն ժամանակ կերջանկանա, երբ այն օրհնված լինի Աստծո կողմից և գտնվի միաստվածության առանցքում:

Նամազից հետո, աստվածային երկրորդ հրամանը ծնողներին ենթարկվելն է և նրանց նկատմամբ բարի լինելը, որովհետև մենք ստեղծվել ենք նրանց միջոցով և աստվածային բոլոր բարիքները մեզ փոխանցվել են նրանց միջոցով:

Հասարակության ընչազուրկ խավի նկատմամբ ուշադրությունը և հարազատների նկատմամբ բարի լինելը շատ կարևոր է, որպեսզի մարդ չսահմանափակվի միայն իրենով և իր ընտանիքով, այլ ուշադիր լինի այն հասարակության նկատմամբ, որում ինքը ապրում է:

Մարդկանց ծառայելուն զուգահեռ, մշտապես կարևորվում է նամազը, որովհետև այն միջոց է, որով մարդը մշտապես հաղորդակցվում է արարչի հետ: Ոչ միայն բնավորությամբ, այլ նաև գործով պետք է հավատացյալը  բարի լինի և ոչ միայն նրանց նկատմամբ, ովքեր մտածում են իր նման, այլ բոլոր մարդկանց` և հավատացյալ և ոչ հավատացյալ:

Այժմ  կլսենք Բաղարա սուրայի 84-րդ այան:

        وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَقَكُمْ لَا تَسْفِكُونَ دِمَآءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِّن دِيَرِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنْتُمْ تَشْهَدُونَ

Այս այայի թարգմանությունը հետևյալն է. <Եվ հիշեք այն  ժամանակը, երբ ձեզ հետ պայման կապեցինք, որ միմյանց արյունը չթափեք ու չվտարեք մեկին իր հայրենիքից և դուք խոստովանեցիք ու վկայություն տվեցիք այս պայմանի համար>:

Այս այան խոսում է մարդկանց կյանքի, բնակարանի և հայրենիքի նկատմամբ ուշադիր լինելու մասին և յուրաքանչյուր հասարակության առաջնային կարիքներից մեկը մարդկանց կյանքի և հայրենիքի անվտանգությունն է, ինչի մասին արծարծվել է բոլոր կրոններում:

Իսկ քանի որ ապրելու իրավունքը յուրաքանչյուր մարդու իրավունքն է, որ կրոնից, ցեղից ու ուսմունքից էլ նա լինի, ուրեմն մարդասպանությունը համարվում է հանցագործություն և դրա պատիժը պետք է հատուցվի աշխարհիկ կյանքում, իսկ հանդերձյալ կյանքում մարդասպանի տեղը կլինի դժոխքը: Իսկ հայրենիքի նկատմամբ սերը բնական և բնազդային սեր է, որը հարգում է նաև կրոնը, քանի որ ոչ ոք իրավունք չունի խլել այդ սերը:

Իսկ ի±նչ ենք սովորում այս այաներից՝

1. Արգելվում են ցեղապաշտությունըը, ռասիզմը և այն մտածողությունը, որ որևէ ազգ Աստծո առջև արտոնյալ է:  Բոլոր մարդիկ Աստծո առջև հավասար են: Եվ ոչ մի ազգ Աստծո մոտ արտոնյալ չէ:

2.Բարի գործերը և հավատքն են այն չափանիշները, որով գնահատվում է մարդը և  ոչ թե ցանկությունները:

3.Մեղքը երբեմն այնպես է մտնում մարդու մեջ, որ պարուրում է նրա սիրտն ու հոգին և նրա խոսքն ու գործը դարձնում է ահավոր:

4.Աստված մարդկանց հետ մի քանի պայմաններ է կապել, որ եթե մարդը դրանք կատարի, կերջանկանա: Դրանք են.

1.Միաստվածապաշտությունը

2.Բարությունը ծնողների նկատմամբ

3.Ուշադրություն ընչազրուրկների, որբերի նկատմամբ

4.Մարդկանց հետ բարությամբ խոսելը

5.Նամազ անելը

6.Զաքաթ վճարելը

7.Սպանությունից և արյունահեղությունից հեռու մնալը

8.Հեռու մնալը ուրիշի բնակարանի և հայրենիքի նկատմամբ ոտնձգությունից

Հարգելի բարեկամներ, այստեղ ավարտում ենք <Ելք դեպի լույս> հաղորդաշարի 29-րդ համարը և միչև հաջորդ հանդիպում Աստված Ձեզ պահապան